Προσκήνιο

Ενδιαφέρουσα ιδέα το τρίπτυχο του Φεστιβάλ Αθηνών με άξονα τον «Προμηθέα δεσμώτη» του Αισχύλου. Η Σαΐκα Τεκάντ και η ομάδα της «Studio Οyunculari» από την Τουρκία με το «Πώς να ξεχάσετε με 10 βήματα [ΑντιΠρομηθέας]», όμως, αφέθηκε σε ένανιδιαίτερα καλαίσθητο και τεχνικά και ρυθμολογικά άψογο, βέβαια- φορμαλισμό που μπάταρε δραματουργικά- ένα κείμενο στα τουρκικά και στα γερμανικά χωρίς ειρμό- και που τη σύνδεσή του με τον «Προμηθέα» έπρεπε να τη μαντέψεις («Πειραιώς 260»).

Στον απόλυτο, αδιέξοδο φορμαλισμό δείχνει εγκλωβισμένος και ο Θεόδωρος Τερζόπουλος που επαναλαμβάνεται εξαντλητικά. Αλλά ο δικός του «Προμηθέας δεσμώτης»- που εμφανίζεται ως «του Αισχύλου» αλλά στοιχεία του μόνο χρησιμοποιεί-, με ηθοποιούς, έλληνες, τούρκους και γερμανούς, καλουπαρισμένους περισσότερο ή λιγότερο στο «σύστημα» Τερζόπουλου- είχε δύο μεγάλα ατού: το επιβλητικό έως συναρπαστικό «έργο στη σκηνή»- διαμόρφωση σκηνικού χώρουτου Γιάννη Κουνέλλη και τις υποβλητικές έως συγκλονιστικές μουσικές του Τάκη Βελλιανίτη (Παλαιό Ελαιουργείο Ελευσίνας).

Το βαθύτατα πολιτικό «θεατρικό ντοκιμαντέρ» με τον τίτλο «Ο Προμηθέας στην Αθήνα» των «Rimini Ρrotokoll», που υπέγραφαν η Χέλγκαρντ Χάουγκ και ο Ντάνιελ Βέτσελ, με την αμεσότητα και την ειλικρίνειά του, χωρίς ίχνος «δήθεν», σαν να δικαίωσε όλο το εγχείρημα. Ο Χορός των συμπολιτών μας με κορυφαία τη «χαραγμένη» φωνή της Κωνσταντίνας Κούνεβα συγκίνησε βαθιά (Ηρώδειο).