Αμπρα κατάμπρα

Εφιάλτης (στον δρόμο με τα CD).

Ξυπνάς ένα πρωί, ανοίγεις τα CD και μέσα δεν βρίσκεις τίποτε. Τα ροκ, τα τζαζ, τις συλλογές… τίποτε! Η μουσική αόρατη. Αέρας. Αμπρα κατάμπρα. Τα άδεια CD γκρεμίζονται σαν πύργοι στην άμμο. Χειρότερος προηγούμενος εφιάλτης: τα CD βρίσκονται σε λάθος θήκες.

Επόμενος εφιάλτης: τα βινύλια λειώνουν σαν σουρεαλιστικά ρολόγια του Νταλί.

Το «Sugar Ρrofane and Sugar Cane» του Εlvis Costello, λειωμένο παγωτό στο πάτωμα. Σκέτη γλύκα.

«Ξέρω ένα κορίτσι που το λένε Τζόνι» τραγουδούσε ο Rowland S. Ηoward στο «Ρop Crimes», το δεύτερο σόλο άλμπουμ του και από τα πιο ωραία «εγκλήματά» του. Η Τζόνι θα κάνει παρέα με τον Σου («Α boy named Sue» του Τζόνι Κας) κάπου μακριά, όπου τα ονόματα δεν έχουν σημασία και μετά θα χαθούν μέσα στο ανώνυμο πλήθος. Ο Μικ Χάρβεϊ, που τον είδαμε σε εκείνη την απίστευτη συναυλία των Triffids στο «Gagarin», παίζει κι αυτός εδώ, ακόμη μία αυστραλέζικη ιστορία για να μεθύσεις μαζί της.

Μπορεί να χρειαστεί να περιμένουν ακόμη λίγο οι φαν του David Βowie για το tribute άλμπουμ που θα βγει το φθινόπωρο, αλλά ήδη στο Ιντερνετ έχει αρχίσει να γίνεται θέμα για το «We Were So Τurned Οn», όπου 34 φίλοι και θαυμαστές διασκευάζουν τραγούδια του. Οποιος δεν έχει υπομονή (κανείς δεν έχει) μπορεί να το παραγγείλει από τώρα στη Μanimal Vinyl (http:

//manimalvinyl. tumblr. com/) Είναι για καλό σκοπό- στη σειρά «War Child».

Θέλω να ακούσω το «Suffragette City» από τους Α Ρlace to Βury Strangers- είναι και οι πρώτοι!- και την Carla Βruni στο «Αbsolute Βeginners»- είναι και η πρώτη κυρία της Γαλλίας.