Ενας εαυτός, μα ποιος εαυτός;

Ο Αρθουρ Μίλερ ανέλυσε το φαινόμενο Μέριλιν ως τη σύγκλιση μιας ατομικής παθολογίας και της ακόρεστης δίψας μιας καπιταλιστικής καταναλωτικής κουλτούρας. Ο Αντι Γουόρχολ, ζωγραφίζοντάς την, βάσισε τον μύθο της Μέριλιν στην επ΄ άπειρον αναπαραγωγή του ίδιου προσώπου. Αντιστικτικά, ο μύθος της Κέιτ Μος ξεπερνά τη βιογραφία της και είναι σύγχρονος της κλωνοποίησης. Στην αυγή του 21ου αιώνα, αυτό το 35χρονο πια μοντέλο επιβεβαιώνει ότι η πρόκληση σήμερα δεν είναι να παραμείνεις «ο εαυτός σου» σε ένα μεταβαλλόμενο περιβάλλον, αλλά (όπως επισημαίνει ο Μπάουμαν) να αλλάζεις αδιάκοπα και να προσαρμόζεσαι στις μεταβλητές περιστάσεις της ζωής. Ο Σαλμόν συμφωνεί με αυτήν την επιλογή. Ομως οι Κέιτ Μος όλου του κόσμου δεν είναι αρκετές για να μας πείσουν ότι είναι καταδικασμένος όποιος δεν ακολουθήσει το παράδειγμά τους.