Νέοι Δίσκοι

Υπερηχητική ποπ α λα ισπανικά
Της Μαρίας Μαρκουλή , mmarkou@dolnet.gr

Φιλιά στον αέρα, φιλιά στο τρόπαιο, φιλιά στα κορίτσια – το σύνδροµο Κασίγιας εξαπλώνεται στην υφήλιο που έχει ανάγκη να χαρεί και να γιορτάσει. Το καλοκαίρι είναι ζωντανό, αφού δεν το κατασπάραξαν κι αυτό οι αγορές και τα χρηµατιστήρια και ο ισπανικός ιός κυκλοφορεί ανάµεσά µας.

Πώς αλλιώς, παρά µε ισπανική δύναµη; Παιδιά από τα µέρη των Βάσκων που µετακόµισαν στη Βαρκελώνη και εκτοξεύτηκαν στη φήµη, χάρη στη δύναµη και τα συστατικά της µουσικής τους. Αφού κάθε γειτονιά έχει το σούπερ γκρουπ της και το myspace έχει πια µπουκώσει, καιρός να κάνουν κάποιοι βήµατα µπροστά.

Είναι οι Delorean (πήραν το όνοµά τους από τη µηχανή του χρόνου στη σειρά ταινιών «Βack Τo Τhe Future») υπερ-γκρούπ της ποπ; Εχουν τις προδιαγραφές για να γίνουν – ένα µοτέρ ήχου που δουλεύει γερά – dance ιπποδύναµη και βέβαια το ντιζάιν των «ανεξάρτητων» (indie για πάντα) που παίρνουν φωτιά στα µουσικά blogs ώσπου να κάνεις κλικ στο enter. Στο τρίτο τους «Subiza» άλµπουµ – πήρε το όνοµά του από την πόλη όπου το ηχογράφησαν – ανεβαίνουν ολόκληρη κατηγορία, µε τον ήχο τους να αφορά τα κλαµπ και τα iΡod, µε ένα Βalearic αεράκι από τα 90s που έκανε τις πυξίδες των κλάµπερ όλου του κόσµου να τρελαθούν και να παίρνουν τα αεροπλάνα για Ιβηρική. Αν είχες ακούσει το προηγούµενό τους – το «Αyrton Senna» – µάλλον θα είχες προβλέψει πως δεν υπήρχε εναλλακτική από το να πατήσουν κι άλλο γκάζι. Από αυτές τις ταχύτητες, τη φωσφοριζέ synth pop τους και την ισπανική χαρά, στύβεις έναν καλοκαιρινό χυµό πρώτης ποιότητας, που θα έκανε τον Μπράιαν Γουίλσον να τους καλέσει σε µια Βeach Βoys επανασύνδεση. Ολα να τα περιµένεις. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να µην αγαπήσεις το «Real Love» ή το «Glow» – είναι βγαλµένα από νύχτες καλοκαιριού – και µέσα τους κρύβουν την επιδεξιότητα των Delorean (http://www.myspace.com/delorean) στο να αναδεικνύουν την οµορφιά του απλού. Εύκολο; Οχι για όλους. Παίζεις το «Seasun» και είσαι αµέσως στο νησί. Ή στο σπίτι του Κασίγιας.

LΙΝΚ www.mariamarkouli.blogspot.com
Παίζουν τώρα

§ « [-886Revofev» – το νέο του Κid Cudi, που είναι κουλ και κάπως σου λέει πως όλα θα πάνε καλά. Με κάποιον τρόπο που εκείνος θα έχει υπόψη. Τον εµπιστεύοµαι.

§ «Βoyfriend» – όλοι µιλάνε για το καινούργιο των Βest Coast. Είναι καλό και κιθαριστικό, «α’,α’,α’,α’, α’» (τραγουδιστά) ποπ. Δροσερό κοµµάτι.

§ «Dancing Οn Μy Οwn» – η Robyn σε ένα τραγούδι που θα µπορούσε να έλεγε η Κylie αν είχε κόψει τα µαλλιά της κοντά.

§ «California Gurls», Κaty Ρerry… Τo κορίτσι, ο Snoop Dog και η Καλιφόρνια µαζί.

§ «Ιslands», Τhe ΧΧ. Τόσο πολλά τραγούδια για νησιά και καλοκαίρια (τόσο λίγα νησιά και καλοκαίρια)


Ο γύρος του κόσµου

Τον γύρο του κόσµου, έτσι όπως ένας αληθινός jazz man θα έκανε, προτείνει στη νέα κυκλοφορία του ο Ηerbie Ηancock. Και καλεί κόσµο στο σπίτι – και στο πιάνο του κοντά.

Σταρ µε φήµη και γκελ στο κοινό της ποπ γιατί, εκτός από µεγάλος της τζαζ, είναι ένας άνθρωπος της εποχής. Με Juanes και Ρink, µε Τinariwen, Κ’Νaan και Los Lobos (στο καλύτερό του CD, το «Εxodus» του Βob Μarley) διασκευάζει από Λένον/ΜακΚάρτνεϊ ώς Σαµ Κουκ («Α Change Ιs Gonna Come») και βέβαια το «Ιmagine» µε συµµετοχές Ιndia. Αrie, Jeff Βeck, Κonono σε όλο αυτό που λέει ο Ηancock «Τhe Ιmagine Ρroject» (Sony) που, αν και κάπου ακούγεται αδιάφορο, έχει στιγµές που ξαφνιάζει ωραία. Αφού όλα τα πράγµατα έχουν την τζαζ πλευρά τους.

Μυστικοί πράκτορες µε σπέσιαλ ικανότητες χρειάζονται για να αποκαλύψουν τα απόρρητα σχέδια του . Αλλά η Stone Τhrow Records – που βγάζει στη φόρα τα καλύτερα beats – έχει τρόπους να συλλέγει υλικό και να το παρουσιάζει. Ετοιµο το καινούργιο πακέτο «Μadlib Μedicine Show: Ηigh Jazz Νo7» , µε όλες τις αναφορές στις ρίζες του ρυθµού και στα παράλληλα πρότζεκτ του παραγωγού, DJ και ΜC από το Λος Αντζελες. Δώστε ήχο στους οµιχλώδεις Υesterdays Νew Quintet και στο Drunk Αgain Russell Jenkins Jazz Εxpress (εδώ: http://www.

stonesthrow.com)


Νέος Ενρίκε

Στο ισπανικό πάρτι πάντως, από τους πρώτους οικοδεσπότες, ο Εnrique Ιglesias που πάνω στην ώρα έχει καινούργιο – το «Εuphoria» (Universal), προβλέποντας τη διάθεση της στιγµής σαν άλλος Τειρεσίας. Μέσα από µια καλή παραγωγή, δίνει µπαλάντες και κλαµπκοµµάτια, όπως το «Dirty Dancer» στο οποίο «παίζει» και ο Usher – ακριβή, το δίχως άλλο, συµµετοχή. Ποιος θα πει όχι στα ισπανικά χρώµατα – ακόµη και όταν κατεβαίνουν στο γήπεδο µε την ποπ διεθνή;