Το «Γιούρο» και ο Εμφύλιος

Οι αλλεπάλληλες αλλαγές της (ακαδημαϊκής και «δημόσιας») θέασης της δεκαετίας του ΄40 ήταν συνυφασμένες με τις εκατέρωθεν αναπόφευκτες υπερβολές, συμπεριλαμβανομένων κάποιων αμφισβητήσιμων ως προς τη μεθοδολογία και τα ερμηνευτικά εργαλεία «νέων κυμάτων» ή… μικροκυμάτων. Εντούτοις ο συνολικός απολογισμός των αλλεπάλληλων αναθεωρήσεων του εθνικού αφηγήματος ήταν θετικός: οι νέες προσεγγίσεις συχνά φώτιζαν αγνοημένες πτυχές και έφεραν μελέτες που «έσπασαν» σιωπές. Ετσι, η πρώτη επιστημονική συνάντηση σχετικά με το άλλοτε θέμα- ταμπού του δωσιλογισμού οργανώθηκε στην ειδυλλιακή Σαμοθράκη, το 2004. Βλ. τον συλλογικό τόμο που προέκυψε από αυτό το συμπόσιο: Ιάκωβος Μιχαηλίδης, Ηλίας Νικολακόπουλος, Χάγκεν Φλάισερ (επιμ.),«Εχθρός» εντός των τειχών. Οψεις του Δωσιλογισμού στην Ελλάδα της Κατοχής,Αθήνα- Ελληνικά Γράμματα, 2006.

Οι συνεδριάζοντες ήμασταν τυχεροί που συμπέσαμε με τον ημιτελικό και τελικό του «Γιούρο», με τον ιστορικό πλέον θρίαμβο της Ελλάδας: Εθνική ομοψυχία μπροστά στο γυαλί, το βράδυ, δεν συνάδει με εμφυλιοπολεμική σφαγή στις συνεδριακές συζητήσεις, την επομένη. Αλλωστε, κάποιοι μουρμούριζαν πως ο Ρέχαγκελ αποτελούσε ζωντανή απόδειξη ότι η συνεργασία με τους Γερμανούς κάνει καλό…