Φαινόμενα

Τα μέτρα των μετρίων
Της Πόπης Διαμαντάκου

Ο πήχυς χαμηλά. Είναι ο κανόνας της εγχώριας τηλεόρασης. Κάθε πικραμένος γίνεται φίρμα, αρκεί να προσφερθεί για τηλεοπτικό νούμερο
Αδαής είναι; Χαριτωμένο. Η Μενεγάκη αποθεώνεται για την άγνοιά της. Η Σκορδά ακολουθεί τα χνάρια της. Και εκείνο το «Αίγιο πέλαγος» που της ξέφυγε ένα απομεσήμερο στην εκπομπή της, μπορεί να έγινε αντικείμενο σάτιρας αλλά, κακά τα ψέματα, χάρισε ρούμπους στην ξανθιά μεσημεριανού.

Αν και τους περισσότερους ρούμπους της σεζόν τους συγκέντρωσε η Μανωλίδου, που άφησε την μπαγκέτα της μαεστρικής τέχνης για να γίνει τηλεοπτικό νούμερο. Για επιβράβευση από του χρόνου θα κρατά τον πλάστη της μαγειρικής. Τι σουξέ! Τι πρόοδος! Αξιοζήλευτη. Οσο για τους αθυρόστομους; Εκείνους που περιφέρονται στις εκπομπές και κάνουν χοντράδες, βρίζουν ασύστολα και χυδαία όποιον δεν τους γουστάρει και που αν τους είχαμε καλέσει στο σπίτι μας ούτε που θα θέλαμε να τους ξαναδούμε; Αυτοί κι αν θεωρούνται οι «μάγοι της τηλεθέασης».

Κριτήρια; Στη θέση των επαγγελματικών, που ισχύουν σε όλες τις τηλεοράσεις του κόσμου, στη δική μας βάζουμε τα… συναισθηματικά. Τι βολικό! Κανείς δεν χρειάζεται να κουραστεί για τίποτε, αρκεί να παίζει καλά το παιχνίδι των συναισθημάτων, να παράγει δηλαδή ριάλιτι. Σύζυγος; Μάνα; Μπουμπούκα; Παραληρεί το φιλοθέαμον.

Παλιά παρουσιάστρια που έχει χάσει τη λάμψη της και αγωνίζεται με λάθος μεθόδους να την ξαναβρεί; Ουδείς δικαιούται να έχει γνώμη αρνητική επί των μεθόδων, εφ΄ όσον η παρουσιάστρια πέρασε βαριά ασθένεια. Ασχετο; Οχι στην τηλεόραση των συναισθηματικών κριτηρίων.

Το συναίσθημα φιμώνει, θολώνει την κρίση και επιτρέπει να μείνουν τα κριτήρια χαμηλά και «εύπλαστα», κατάλληλα ακόμη και για τις ξασπρισμένες μασελίτσες 60ρηδων, που τους άνοιξε η όρεξη και από του χρόνου θα κάνουν και αυτοί τηλεόραση.

Τόπο στα νιάτα, ε; Αυτά, στην πλειονότητά τους, δίνουν τη μάχη στον έξω κόσμο, τον κανονικό, εκεί όπου ο πήχυς ανεβαίνει όλο και ψηλότερα, τα κριτήρια γίνονται όλο και σκληρότερα και όπου η λεύκανση των οδοντοστοιχιών δεν αποτελεί προσόν για τον εργοδότη. Αυτά τα νιάτα δεν τα αφορά η τηλεοπτική μετριότητα των απόλυτα μετρίων.


«…ου γαρ οίδασι»

Το είδαμε κι αυτό, να παίζουν κλωτσοπατινάδα την ώρα του μυστηρίου ο Γιώργος και η Φαίη, γιατί εκείνη ήθελε να τηρήσει το έθιμο και να του πατήσει το πόδι και εκείνος έκανε τον πελεκάνο και το τράβηξε, αλλά η νυφούλα δεν το ΄βαλε κάτω, τέντωσε το πόδι και με έναν ελιγμό που έμοιαζε με φιγούρα του «Dancing with the stars» του πέτυχε το άλλο πόδι. Οταν ο γάμος γίνεται υπερπαραγωγή για να προβληθεί από την κουτσομπολίστικη τηλεόραση, άντε να εξηγήσεις στον γαμπρό και τη νύφη ότι το μυστήριο αυτό καθαυτό απαιτεί σοβαρότητα, κατάνυξη και δεν είναι τηλεοπτικό σόου να κάνουν χαριτωμενιές. Αλλά «…ου γαρ οίδασι», γιατί οι τηλεοπτικοί προβολείς τυφλώνουν και τότε ο κόσμος γίνεται η απέναντι κάμερα και η αφεντομουτσουνάρα στο γυαλί ο απόλυτος στόχος.


Δεν φοβάται να πει σ΄ αγαπώ

Ούτε πρώτο μπόι ούτε φέτες οι κοιλιακοί και μπράτσα «Κόναν ο βάρβαρος». Με εκείνη την προχωρημένη τριχόπτωση, που όμως δίνει στο ανδρικό μέτωπο μια σφραγίδα σοφίας και δυο τεράστια γαλανά μάτια που υποδηλώνουν την αυθεντική οθωμανική καταγωγή του, ο Ονούρ (Χαλίτ Εργκέντς) της σαπουνόπερας «Χίλιες και μία νύχτες» προκάλεσε αναστεναγμούς στο γυναικείο κοινό, από τους πάγκους της λαϊκής έως τις μπιρίμπες του «Σεμίραμις».

Ισως γιατί φέρνει έναν αέρα παλιού, αυθεντικού, παραδοσιακού αρσενικού. Επιτυχημένος μεν επιχειρηματίας, αλλά με επάγγελμα αναγνωρίσιμο- μηχανικός και όχι αεριτζής. Πάει σινεμά με τον συνεργάτη και αδελφικό του φίλο Κερέμ, χωρίς να γλεντοκοπά και να περιφέρεται με μοντέλες όπως θα «άρμοζε» σε έναν ζάπλουτο, επιτυχημένο- εδώ παίζει ρόλο και η διαφορά κουλτούρας. Σκληρός μεν ανασφαλής δε (συνδυασμός που σκοτώνει), την «πάτησε» όταν αποφάσισε να τεστάρει τον χαρακτήρα της γυναίκας που ερωτεύθηκε, της Σεχραζάτ, αλλά έτοιμος να παραδεχθεί το λάθος του και ατρόμητος να της εξομολογηθεί τον έρωτά του και να την διεκδικήσει. Και όχι μόνο. Είναι και καβαλάρης. Ιππεύει με στυλ. Αλλά, εκτός από άντρας του ονείρου, αποδεικνύεται και το αφεντικό του ονείρου, αφού διαλύει σοβαρές συσκέψεις για να συντρέξει τη Σεχραζάτ (Μπεργιουζάρ Κορέλ) σε προβλήματα με το αγοράκι της. Υπάρχουν τέτοιοι άνδρες; Εκεί που πάντα υπήρχαν: στα παραμύθια.


ΕΡΤιάδα

Το μεγαλύτερο σκάνδαλο με την ΕΡΤ είναι ότι αποτέλεσε τη μεγαλύτερη εθνική «φούσκα». Οσο για τη διοίκηση Παναγόπουλου, που κατηγορείται για ποινικά αδικήματα, εδώ που τα λέμε δεν έπραξε άλλο από το να υπηρετήσει την κυβερνητική αντίληψη περί εκμετάλλευσης της ΕΡΤ για διορισμούς «κολλητών» και συγγενών, για πελατειακές σχέσεις με δημοσιογράφους, αλλά και για την προώθηση της πανηγυρτζίδικης κουλτούρας, με γιουροβιζιονικές φανφάρες. Το αισθητικό σκέλος είναι το πλέον πολιτικό, γιατί διορίστηκαν «κολλητοί» και συγγενείς που θα διαμόρφωναν έναν κλοιό ανοχής για όσα συνέβαιναν στην ΕΡΤ, πήραν οφίτσια και υψηλούς μισθούς εκείνοι που θα υπηρετούσαν τις εν λόγω αισθητικές επιλογές και παραμερίστηκαν παλαιοί και έμπειροι επαγγελματίες. Δεν είναι καινούργια αυτά. Καινούργιο είναι ότι σπαταλήθηκαν πρωτοφανή ποσά για να μη μείνει τίποτε, είτε ως πρόγραμμα είτε ως υποδομή, μόνο διαλυμένες οι εργασιακές σχέσεις, πικρή γεύση αδικίας σε παλαιούς και έμπειρους, εκατοντάδες ανασφαλείς συμβασιούχοι και το χειρότερο διαπιστώθηκε ότι το δορυφορικό πρόγραμμα αποτέλεσε αντικείμενο οικονομικής εκμετάλλευσης. Τι χειρότερο!