Κινηματογράφος

Ιngmar Βergman Ο ΜΑΓΙΚΟΣΦΑΝΟΣ ΜΤΦ. ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΚΟΝΔΥΛΗΣ, ΕΚΔ ΠΟΤΑΜΟΣ Σε πρώτο πρόσωπο ο Ινγκμαρ Μπέργκμαν υπογράφει την αυτοβιογραφία του. Ξεκινώντας το 1918, τη χρονιά της γέννησής του, αναφέρει τη λατρεία για την παιδική προσωπική κινηματογραφική του συσκευή που θα τον οδηγήσει αργότερα στη θέση του σκηνοθέτη. Στο μεταξύ παρακολουθούμε την πορεία του από ερασιτέχνη του θεάτρου, σεναριογράφου και σκηνοθέτη σε Δημοτικό Θέατρο σε νεαρή ηλικία, στην πρώτη του ταινία, την «Κρίση». Η γραφή του είναι ήρεμη, εμμένει πολλές φορές σε όμορφες λεπτομέρειες («με κέρασαν χυμό από φραγκοστάφυλα»), ενώ είναι εντυπωσιακές οι καταγραφές του ως σκηνοθέτη των μεγάλων του δημιουργιών, χωρίς ίχνος έπαρσης αλλά και χωρίς τη θλίψη ότι οι ιδέες έχουν κι αυτές ένα τέλος.

Νίκος Παναγιωτόπουλος ΑΠΟΤΟΚΑΛΑΘΙ ΤΩΝΑΧΡΗΣΤΩΝ
ΕΠΙΜ. ΜΙΣΕΛ ΦΑΪΣ, ΕΚΔ. ΠΑΤΑΚΗΣ Ο Νίκος Παναγιωτόπουλος καταθέτει τη δική του άποψη για τη ζωή και την τέχνη με τον κομψό τόμο στη σειρά «Η κουζίνα του σκηνοθέτη». Οπως γράφει ο σκηνοθέτης, «δίνει την εντύπωση ότι γράφεται με τσαλακωμένα χαρτιά που έχουν ανασυρθεί από το καλάθι των αχρήστων της μνήμης». Ομως φαίνεται τελικά ότι η μνήμη έστω και επιλεκτικά καταφέρνει να βάλει στη σειρά γεγονότα και σκέψεις και να προκύψει ένα προσωπικό οδοιπορικό όπου ταυτίζεται η αγάπη του για τον κινηματογράφο, έτσι όπως εκείνος τον πίστεψε και τον υπηρετεί. Ο καθαρός του λόγος, η ανεμπόδιστη ειλικρίνειά του, το πλήθος των πολιτιστικών αναφορών και γεγονότων, καθιστούν αυτό το κείμενο ένα λογοτεχνικό σενάριο, από έναν σκηνοθέτη του σύγχρονου ελληνικού κινηματογράφου που δεν ξεχώρισε ποτέ τη γραφή από την εικόνα.