Θέατρο

Αριστοφάνης χωρίς λαϊκισµό
Του Γιώργου Δ. Κ. Σαρηγιάννη , gsarigiannis@dolnet.gr

Η παράσταση του Βασίλη Νικολαΐδη, µε πρωταγωνιστές τον Γιώργο Αρµένη και τον Παύλο Χαϊκάλη, ανοίγει την αυλαία του 56ου Φεστιβάλ
Το Φεστιβάλ Επιδαύρου 2010 στο νήµα: ξεκινάει µε Αριστοφάνη. Ο οποίος θα πρωταγωνιστήσει φέτος, στην 56η στη σειρά διοργάνωση του θεσµού – τέσσερις κωµωδίες του πρόκειται να δούµε. Οι «Ιππής», από τα σπανιότερα παρουσιαζόµενα έργα του – έντεκα είναι όλα κι όλα – θα είναι η εναρκτήρια παράσταση, παραγωγή της «Θεατρικής Διαδροµής» του Κώστα Μπάλλα σε συνεργασία µε το ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου που πρώτη φορά µπαίνει στην Επίδαυρο και του οποίου ο καλλιτεχνικός διευθυντής Βασίλης Νικολαΐδης υπογράφει τη σκηνοθεσία.

«Αστέρια» της παράστασης, δύο από τους διακεκριµένους κωµικούς µας: ο Γιώργος Αρµένης και ο Παύλος Χαϊκάλης. Μαζί τους, οι Γιάννης Κοτσαρίνης, Σαµψών Φύτρος και Θύµιος Κούκιος.

Οι «Ιππής», που µετά την Επίδαυρο θα περιοδεύσουν ανά την Ελλάδα, θα παρουσιαστούν στη µετάφραση του Κ. Χ. Μύρη, µε σκηνικά και κοστούµια Γιάννη Μετζικώφ, µουσική Αντιγόνης Τσολάκη, χορογραφία Χρήστου Παπαδόπουλου, σχεδιασµό φωτισµών Νίκου Βλασόπουλου και φωτισµούς Κώστα Χλίβα.

«Ο Αριστοφάνης έγραψε το έργο για να στηλιτεύσει έναν πολιτικό της εποχής, τον δηµαγωγό Κλέωνα. Ηταν προσωπικός εχθρός του. Ενας πολιτικός φαύλος που οδηγούσε στην καταστροφή τη χώρα – βρισκόµαστε στον έβδοµο χρόνο του Πελοποννησιακού Πολέµου. Αυτή καθαυτή η κατάσταση δεν υπάρχει σήµερα στην Ελλάδα. Δεν υπάρχει, δηλαδή, ένας σύγχρονός µας, οµόλογος του Κλέωνα. Πλην όµως η φαυλότητα γενικά της εξουσίας και πώς η εξουσία µπορεί να οδηγήσει µία χώρα στην καταστροφή είναι κάτι που µας αφορά και θα µας αφορά πάντα. Αρα είναι οι καταστάσεις τις οποίες το έργο θίγει που παραµένουν επίκαιρες. Στο πρόσωπο του Κλέωνα µπορούµε να δούµε τον κάθε πολιτικό, τον κάθε άρχοντα του τόπου που διοικεί άσχηµα και οδηγεί τη χώρα του σε αδιέξοδο.

Η κύρια ιδέα, επίσης, ότι για να χτυπήσεις έναν φαύλο πολιτικό πρέπει να εφεύρεις έναν φαυλότερο οπότε ο φαυλότερος χτυπάει τον κακό είναι και πρωτότυπη αλλά και πάρα πολύ απαισιόδοξη. Δυστυχώς όµως η ιστορία επαναλαµβάνεται».

Ο Αριστοφάνης µοιάζει να εξαντλήθηκε από την πολλή χρήση. Τι καινούργιο πια µπορεί να κάνει ένας σκηνοθέτης που καλείται να ανεβάσει κωµωδία του;

«Να µην ενδώσει στο κλίµα ενός λαϊκισµού που οδηγεί στις παραστάσεις Αριστοφάνη τις οποίες βλέπουµε πια συνήθως τα τελευταία χρόνια. Αυτό που εµένα πάντα µε ενδιέφερε στον Αριστοφάνη και πιστεύω πως µερικώς έστω το κατάφερα στην “Ειρήνη” (σ.σ.: η προηγούµενη παράσταση Αριστοφάνη που έκανε στην Επίδαυρο, το 2000, µε το Εθνικό Θέατρο και που έχει τιµηθεί µε το Βραβείο Κουν) είναι να τονιστεί και µία άλλη διάστασή του: η ποιητική. Πού είναι αυτή η ποίηση στις παραστάσεις τις οποίες συνήθως βλέπουµε τον τελευταίο καιρό; Ο Αριστοφάνης δεν έµεινε µόνον γιατί είναι µία αρχαία επιθεώρηση».

Ο Γιώργος Αρµένης έχει φάει µε το κουτάλι τον Αριστοφάνη, γνωρίζει πολύ καλά την Επίδαυρο, έχει ξαναπαίξει – τον αλλαντοπώλη Αγοράκριτο, όµως – στους «Ιππής», έχει σκηνοθετήσει το έργο… Ποιο είναι το ερέθισµά του για την παράσταση αυτή; «Ο ρόλος του Παφλαγόνα και η γνωριµία µου µε τον κύριο Παύλο Χαϊκάλη. Ο Παφλαγόνας εκπροσωπεί την εξουσία σε οποιαδήποτε εποχή, τον αυταρχισµό και την αλαζονεία των εξουσιαστών».

Ο Παύλος Χαϊκάλης παίζει για πρώτη φορά στην Επίδαυρο.

«Νοµίζω ότι η Επίδαυρος είναι ο στόχος κάθε ηθοποιού και ο ίδιος ο χώρος σου αποπνέει την αίσθηση του σεβασµού και της υπευθυνότητας. Αρα, το τρακ πολλαπλασιάζεται.

Το ερέθισµα είναι το ίδιο το έργο, ο στόχος του, η πολιτική κατάσταση της χώρας και η Επίδαυρος σαν τόπος εκποµπής του λόγου αυτού». Ο αλλαντοπώλης που θα ερµηνεύσει είναι για τον ηθοποιό «η αλλαγή σε ένα κοινωνικό – πολιτικό σύστηµα όπου το ήθος και η αξιοπρέπεια νικούν τη φαυλότητα και αποτελούν το ιδανικό για ένα πολιτικό αύριο».

ΙΝFΟ

Στις 2 και 3 Ιουλίου, στις 21.00, στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου. Εισιτήρια:
50, 40, 30, 20, 15, (φοιτητικό) 10 ευρώ.
Πληροφορίες – κρατήσεις: τηλ. 210-
3272.000, http: // www. greekfestival.gr

Συµβίωση διά της αντιθέσεως

Πρωταγωνιστές του ο Βασίλης Νικολαΐδης έχει δύο καλούς, καθιερωµένους κωµικούς. Είναι εύκολη η σκηνική συµβίωσή τους;

Ποια είναι τα κουµπιά που βρήκατε για να τους τιθασεύσετε;
Γελάει.

«Η σύνδεση αυτών των δύο κωµικών γίνεται διά της αντιθέσεως. Ο καθένας τους µετέρχεται άλλων εκφραστικών µέσων. Ο Γιώργος Αρµένης στηρίζεται κυρίως σε µία κινησιολογική λειτουργία, µε µια ευελιξία σώµατος θαυµαστή. Ο Χαϊκάλης, πάλι, κύριο χαρακτηριστικό έχει την ευελιξία της ατάκας. Μην ξεχνάτε πως ο ένας προέρχεται βασικά από το χώρο της αρχαίας κωµωδίας και ο άλλος από τον χώρο της επιθεώρησης».

«Οταν υπάρχει καλή διάθεση, η συµβίωση αυτή είναι το πιο εύκολο των πραγµάτων» λέει ο Γιώργος Αρµένης. «Αλλωστε ο Παφλαγόνας υπάρχει για να φωτίζει τον Αλλαντοπώλη». «Οχι, δεν είναι δύσκολη η συµβίωση στη σκηνή δύο κωµικών», τον συµπληρώνει ο Παύλος Χαϊκάλης, «εάν τους ενώνει η αγάπη για το θέατρο και ο κοινός στόχος τού να ψυχαγωγήσουν το κοινό – όχι απλά να το διασκεδάσουν».