Λέιζερ, αστραφτερό µαλλί και µποτιλιάρισµα

Ηλεκτρονικοί ήχοι, φως και σόου µε ακτίνες λέιζερ. Ο γάλλος µετρ της ψηφιακής µουσικής έβαλε ακόµη µία φορά την υπογραφή του στα ελληνικά πολιτιστικά δρώµενα. Οχι στον έναστρο ουρανό του Ηρωδείου –όπως είχε κάνει το 2001, την τελευταία φορά που επισκέφθηκε τη χώρα µας – αλλά στο κλειστό γήπεδο του Τάε Κβον Ντο.

Και σε µια συναυλία που αν και τυπικά απευθυνόταν σε καθήµενους θεατές, µετατράπηκε σε «κανονικό» µουσικό γεγονός, µε τους θεατές να συνεπαίρνονται από την αστείρευτη ενέργεια του αγέραστου Γάλλου, ο οποίος – στα 62 του χρόνια – συνεχίζει να έχει δυναµική και όψη που θυµίζει έφηβο, έστω και µε κάποια… χρωµατική βοήθεια.

Οι πιο κλασικές µελωδίες – που συντροφεύουν τους φίλους του Ζαρ εδώ και δεκαετίες – ακούστηκαν ακόµη µία φορά στο κατάµεστο στάδιο. Θεατές σχεδόν κάθε ηλικίας (οι πολύ µικρότεροι βλέπετε προτίµησαν τη Rihanna) άκουσαν τους σχεδόν κλασικούς, ηλεκτρονικούς ήχους ενώ παράλληλα θαύµασαν το σόου που προσέφεραν τα λέιζερ, οι «δουλεµένες» προβολές αλλά και µια σειρά από κάµερες, τοποθετηµένες ακόµα και στον ώµο του γάλλου συνθέτη.

Αν και η είσοδός του στον χώρο δεν ήταν τόσο δυναµική όσο θα περίµενε κανείς, στη συνέχεια η «θερµοκρασία» ανέβηκε. Εντυπωσιακή ήταν η σκηνή που ο καλλιτέχνης έπαιζε τα λέιζερ κυριολεκτικά… στα δάχτυλά του, δηµιουργώντας µια «άρπα από φως» η οποία και υπάκουε ακουστικά στις επιταγές των χεριών του. Συνολικά, το θέαµα κράτησε για ένα δίωρο, αποζηµιώνοντας όσους επέλεξαν να βρεθούν στο Φάληρο.

Δυστυχώς όµως στη συµφωνία του Ζαν Μισέλ Ζαρ δεν έλειψαν και µερικές, µικρές παραφωνίες. Η µεγαλύτερη από αυτές, κλασική για ελληνικές συναυλίες, ήταν η προβληµατική αποχώρηση. Ακόµη µία φορά, σχεδόν µία ώρα µετά τη λήξη της συναυλίας δεκάδες οδηγοί περίµεναν µπλοκαρισµένοι, παρά το γεγονός ότι µε λίγες απλές κινήσεις το πρόβληµα θα µπορούσε να είχε αποφευχθεί.