[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Θα βρουν άλλο λιµάνι

Τα κρουαζιερόπλοια µε τα εξωτικά ονόµατα το αποφάσισαν. Δεν ξαναπιάνουν στον Πειραιά, δεν το ρισκάρουν να ξαναταλαιπωρήσουν τους επιβάτες τους. Μερικά θα πηγαίνουν Μύκονο και Σαντορίνη, άλλα θα πηγαίνουν κατευθείαν Τουρκία.

Θα ψάξουν να βρουν άλλο λιµάνι από τον Πειραιά, που όταν βραδιάζει γεµίζει από παιδιά, και δεν αραδιάζει τραγούδια πια αλλά συνδικαλιστές που δεν θέλουν να εφαρµόζουν σαβουάρ βιβρ στους ταξικούς αγώνες τους. Κι όλο το παιχνίδι, ο µύθος του τραγουδιού, η Μελίνα, ο Χατζιδάκις, ο Ντασέν, η Ιλια η ελεύθερη πόρνη µε την καλή καρδιά, το συρτάκι και το κρασάκι, οι βαριές νότες που γίνονταν απαλές, η αρχαία τραγωδία που γινόταν κωµωδία, όλο το πέρα – δώθε στον µύθο και στην πραγµατικότητα, στην προσδοκία και τη διάψευσή της, όλα αυτά θα τα χάσουν οι επιβάτες των κρουαζιερόπλοιων. Εδώ που τα λέµε επέδειξαν αξιοθαύµαστη επιµονή να έρχονται στον Πειραιά τόσα χρόνια. Εµείς οι ντόπιοι τρέχοντας περνάµε, να µπούµε γρήγορα στο πλοίο και να φύγουµε, καµία γοητεία δεν του βρίσκουµε πια, τον έχουµε βαρεθεί από καιρό, µε τη φασαρία και τη βρώµα του και τα κοντέινερ και τα άβολα κάγκελα, να µη βγάζεις άκρη ποιο πλοίο φεύγει από πού, να σε τρελαίνουν τα ντεσιµπέλ, να µπουκώνεις καυσαέριο στο κάθε βήµα. Εχουµε ξεχάσει από καιρό και τα παιδιά του Πειραιά και τα λιοντάρια του Πειραιά, και το Πασαλιµάνι, κι όλα τα συµπαροµαρτούντα, αλλά φαίνεται πως οι άλλοι δεν ήξεραν, δεν ρώταγαν, τους τραβούσε η αρχαία αίγλη, η νέα γοητεία, τα µεγέθη ίσως, τι να πει κανείς; Είναι παράξενο που οι τουρίστες δεν θέλουν να συµµετέχουν στην αληθινή ζωή, να γίνονται µάλιστα πρωταγωνιστές στα δελτία ειδήσεων.

Φαίνεται τους εξουθενώνουν στα κρουαζιερόπλοια και δεν τους αποµένει κέφι για τίποτα.