Οταν δάκρυσε η Ζιλιέτ

Την είδα και ταράχτηκα.
Γιατί πήγα ως δηµοσιογράφος κοσµικών στηλών και έπεσα πάνω σε δάκρυα καυτά να κυλάνε στα κατάλευκα µάγουλα της Ζιλιέτ Μπινός
Σήµερα 46. Αλλά καθόλου δεν της φαίνεται. Ούτε τριάντα χρονών. Η σηµερινή µεγάλη κυρία της γαλλικής οθόνης. Στη θέση της µαντάµ Κατρίν Ντενέβ. Διαδοχή επισηµοποιηµένη από το φετινό γιγαντιαίο poster των Καννών. Ολες οι διαστάσεις του Πόστερ ολόκληρη η Μπινός! Είναι αλήθεια ότι εσείς πρώτη γράψατε ραβασάκι στον Αµπάς Κιαροστάµι να σας κάνει την τιµή να παίξετε σε κάποια από τις ταινίες του;
«Φυσικά (σ.σ.: προσέξτε αµεσότητα και ευθύτητα), εγώ εξέφρασα πρώτη την επιθυµία να παίξω σε ταινία του.

Τον εκτιµώ απεριόριστα. Στα γυρίσµατα του πρότεινα να παίξει κι αυτός. Να κάνει ένα πέρασµα όπως ο Χίτσκοκ».

Θα µε ρωτήσετε τι δουλειά έχει ένα γαλλικό, ζωντανό «µπιζού» (γιατί µόνο µε κόσµηµα µπορεί να συγκριθεί η χάρη που εκπέµπουν το πρόσωπο και τα µάτια της) µε έναν µεσήλικο σκηνοθέτη από το Ιράν. Που µάλιστα οι ταινίες του, όπως η «Γεύση από κεράσι» (µε Χρυσό Φοίνικα στα πενηντάχρονα των Καννών του 1997) αρχίζουν και τελειώνουν µ’ ένα τζιπ και φόντο τη Φύση.

«Αυτό σκέφτηκα κι εγώ. Θα µε προτιµήσει; Γιατί οι πρωταγωνιστές των ταινιών του είναι δέντρα, χώµα και Φύση». Εσείς διαλέγετε τους ρόλους σας;
«Οι άλλοι µε διαλέγουν (εννοεί τους σκηνοθέτες και τους παραγωγούς). Φυσικά αν συµφωνήσω µε τον ρόλο, το σενάριο και τον σκηνοθέτη».

Και όλες αυτές οι µετακινήσεις από το Ιράν µέχρι Ιταλία και ΗΠΑ;

«Με βοήθησαν να µάθω ξένες γλώσσες. Από το πρώτο µου αγόρι, έναν Ιταλό, έµαθα να µιλάω ιταλικά. Με την Ιταλία µε συνδέουν πάρα πολλά. Η Αννα Μανιάνι, ας πούµε, είναι για µένα η πρώτη θεά. Μακάρι να της µοιάσω».

Καταλάβατε τη διαφορά ανάµεσα στο γαλλικό και το ελληνικό star system;

Τώρα θα καταλάβετε ακόµα καλύτερα. Η ταινία «Αυθεντικό αντίγραφο», γυρισµένη σε κάποιο χωριό της Τοσκάνης µε µοναδικούς πρωταγωνιστές την Μπινός και τον (άχαρο κατά τη γνώµη µου) Τζέιµς Μίλερ ήταν η τιµώµενη της χθεσινής µέρας. Για δύο λόγους. Ο πρώτος το «µπιζού», ο δεύτερος η δικτατορία των αγιατολάχ του Ιράν. Διότι ένας εκ των πρώτων σκηνοθετικών ονοµάτων, ο Τζαφάρ Παναχί, είναι έγκλειστος των φονταµενταλιστών «συνταγ µαταρχών». Ο Κιαροστάµι πληροφόρησε πως µάλλον θα βγει από τη φυλακή. Οµως µια δηµοσιογραφική πηγή ισχυρίστηκε ότι ο Παναχί έχει αρχίσει απεργία πείνας µέσα στο κελί. Εκεί λοιπόν ακριβώς όπου ο Κιαροστάµι στη µητρική του γλώσσα και µε µεταφράστρια στα γαλλικά εξηγούσε την αµετάκλητη και θαραλέα θέση του να καταγγείλει το φασιστικό καθεστώς της πατρίδας του, µερικά δάκρυα άρχισαν να κυλούν στα µάγουλα της Μπινός.

Καταλαβαίνω την καχυποψία σας. Κι όµως ήταν αυθεντικά!

Ο Παναχί, λοιπόν, πίσω από τα σίδερα της φυλακής. Γιατί ως «ανεξάρτητος» σκηνοθέτης άρχισε να γυρίζει µια ταινία χωρίς να ζητήσει την άδεια των αγιατολάχ. «Πρώτα θύµατα είναι οι καλλιτέχνες που λειτουργούν έξω από τα πλαίσια του συστήµατος. Ο Κιαροστάµι πριν από µερικούς µήνες έγραψε ένα γράµµα που φιλοξενήθηκε στους «Νew Υork Τimes». Εγκληµα. Κι όµως ο ίδιος κυκλοφορεί, ακόµα, ελεύθερα. Κι εσείς µε τα ίδια προβλήµατα;
«Λεπτοµέρειες. Σαράντα χρόνια κάνω ταινίες. Τα σενάρια πρέπει να εγκριθούν από επιτροπή. Προφανώς δεν είχα προβλήµατα επειδή είµαι πολύ γνωστός στο εξωτερικό. Οµως αρνούµαι να κλείσω το στόµα µου. Είναι αδιανόητο µια ταινία, ένα έργο τέχνης να θεωρείται έγκληµα. Δεν πρέπει να αδιαφορήσουµε. Πιστεύω ότι πρόκειται για παρεξήγηση.

Μέχρι τώρα δεν έχω φοβηθεί. Θα συνεχίσω. Πάντως να ξέρετε κανείς δεν µπορεί να προβλέψει τις αντιδράσεις του καθεστώτος.

Ολα είναι πιθανά».


Πάρις Χίλτον όπως «Τιτανικός»

Τι είναι οι Κάννες; «Ενα µεγαλειώδες τσίρκο». Αυτό φέρεται ότι είπε η Εύα Χερτζίκοβα. Παράδειγµα; Η Πάρις Χίλτον. Γυµνή; Οχι µε την οικογένειά της!

Μα, µε τόσα blowjobs (ανατρέξτε στο πλησιέστερο αγγλοελληνικό λεξικό) πώς είναι ποτέ δυνατόν. «Ολα είναι δυνατά». Ελεγε µια µικροσκοπική Ασιάτισσα, η Ζενεβιέβ Λο, από µια ηµερήσια εφηµερίδα της Σιγκαπούρης. «Χίλτον είναι αυτή». Και µε νόηµα συµπλήρωσε: «Ηilton υπάρχουν παντού. Ακόµα και στην Αθήνα».

Η Πάρις Χίλτον, η πιο διάσηµη, πλούσια και θρυλική για τις πορνογραφικές επιδόσεις της Μπίµπο όλων των εποχών. Ενα από τα τιµώµενα (αν είναι δυνατόν!) πρόσωπα του προχτεσινού πάρτι της Chopard. Πάλι στα διαµάντια και τα µπριλάντια καταλήξαµε. Γιατί περίπου κάθε βράδυ και από ένα πάρτι.

Με δεκάδες stars παρέα µε τη Χίλτον. Αυτό που αγνοεί ο κοινός θνητός είναι πως όλα τα Grand πάρτι διαθέτουν δύο κατηγορίες για τους καλεσµένους τους. Οπως µε τον «Τιτανικό». Στην πρώτη κατηγορία οι φίρµες. Ας πούµε η Χίλτον. Στη δεύτερη, στα έγκατα του σκάφους, το προλεταριάτο. Οι επιβάτες της πρώτης κατηγορίας περιφέρονται ανάµεσα στα πλήθη και στη συνέχεια, παρέα µε τους οµοίους τους, αποµακρύνονται και γύρω από ένα τεράστιο τραπέζι καταλήγουν. Το µεγάλο χλιδάτο φαγοπότι. Το λεγόµενο «ντινέρ». Αντιθέτως. Οι προλετάριοι, δηλαδή δηµοσιογράφοι, παρατρεχάµενοι και «γλάστρες», σουλατσάρουν µόνοι τους µ’ ένα ποτό στο χέρι!


Η κρίση έφερε… αγγουράκια

Η ιδιαιτερότητα των φετινών Καννών ονοµάζεται λιτότητα. Οχι, µη γελάτε. Ετσι ακριβώς. Σε όλα σχεδόν τα πάρτι, µόνο ψιλοκοµµένα αγγουράκια και καροτάκια. Πρωταθλητές αυτής της λιτότητας, η πολυπληθής οµάδα των Γερµανών. Βρέθηκα κι εγώ. Μοναδικός καλεσµένος από την ελληνική φυλή των δηµοσιογράφων. Το πρώτο που εισέπραξα, ο χλευασµός. Αντε, τα πειράγµατα. Οι πρώτες απαντήσεις που έδωσα, οι γνωστές «φέρτε πίσω τα λεφτά από τις πολεµικές αποζηµιώσεις». Το δεύτερο επιχείρηµα ο Γκοντάρ, «όλα τα χρωστάτε στην Ελλάδα».

Το πάρτι στην πανάκριβη παραλία του Carlton. Πιάτα γιοκ. Ούτε για δείγµα. Ακόµα και ο γερµανός υπουργός Πολιτισµού που εκφώνησε µια βαρετή «τιράντα», προκαλώντας απροσµέτρητα χασµουρητά, κυκλοφορούσε µε µια µικρή µπουκάλα µπίρας µάρκας 1664. Α, όλα κι όλα. Ισότητα στη Γερµανία. Το πιο γελοίο της ιστορίας ήταν το φινάλε της «τιράντας». Από κεκτηµένη ταχύτητα ο υπουργός είπε «και τώρα όλοι στον µπουφέ». Ποιον µπουφέ; Ενα µπουκάλι µπίρα ή Κόκα Κόλα και πολύ µας είναι! Στα µικρά τραπέζια µερικές ελιές Καλαµών. «Ακόµα και τις ελιές µας τρώτε» είπα, έτσι σαν χαζοµάρα, σ’ έναν ογκώδη Κρίστιαν, τον άνθρωπο που έχει αναλάβει το προµοτάρισµα των γερµανικών ταινιών. Ανάµεσα στους καλεσµένους και ο Μίκαελ Χάνεκε της «Λευκής κορδέλας». Κάτασπρα µαλλιά, κάτασπρη επιδερµίδα, µαύρο κοστούµι. «Στην Ελλάδα η ταινία σας κατέρριψε ρεκόρ». «Το ξέρω αλλά η χώρα σας βαδίζει προς το χείλος του γκρεµού». Down with Μέρκελ. Γελάει.