Από την κόμησσα στο Μεσολόγγι

Κακόφημος και καταχρεωμένος, ο Μπάιρον βρίσκει αρχικά καταφύγιο στην «πιο ανεκτική» Ιταλία. Εκεί, ο εκρηκτικός δεσμός του με την- παντρεμένη, φυσικά- κόμησσα Τερέζα Γκουιτσιόλι, αλλά κυρίως η εμπλοκή του το 1820 στην αποτυχημένη εξέγερση των Καρμπονάρων εναντίον των Αυστριακών του Μέτερνιχ, θα τον οδηγήσουν τρία χρόνια κατόπιν στην αγγλοκρατούμενη Κεφαλονιά και στο πολιορκημένο Μεσολόγγι, ως απεσταλμένο του Φιλελληνικού Κομιτάτου, εξουσιοδοτημένο να μοιράσει τα λεφτά σε όποιον από τους αλληλοσπαρασσόμενους έλληνες αρχηγούς θεωρήσει πιο φερέγγυο (και θεωρεί τον Μαυροκορδάτο). Χάνοντας πολύτιμο χρόνο με τις έριδες των επαναστατών, καταπονημένος κι αποκαρδιωμένος, «πεθαίνει από πυρετό σ΄ έναν βάλτο», τον Απρίλιο του 1824. Οι φίλοι του φροντίζουν να μεταφερθεί η σορός του πίσω στην Αγγλία και- «για το καλό της φήμης του»- να καούν τα απομνημονεύματά του. Ευτυχώς διασώθηκε η ογκώδης αλληλογραφία και τα ημερολόγιά του, αδιάψευστα πειστήρια για τη ζωή ενός ανθρώπου κι ενός αρχετύπου: του βυρωνικού ήρωα.