Οι Κάννες έπλασαν την Εύα

Τώρα τι λέµε δηλαδή; Πως οι Κάννες είναι Τέχνη και ξερό ψωµί;

Παραµύθια για το µικρό παιδί.

Γούντι, πες αλεύρι. Η Εύα σε γυρεύει! Για να λέµε τα πράγµατα µε το όνοµά τους από την αρχή. Από συστάσεως της λαµπρότερης κινηµατογραφικής φιέστας του πλανήτη _ προπολεµικά δηλαδή _ το τρίπτυχο ένα και το αυτό: Femme, Scandal και Star. Μ’ αυτή τη σειρά. Η Μελίνα πρώτα και ύστερα «Παιδιά του Πειραιά». Η Β-Β (Μπριζίτ Μπαρντό) πρώτα και ύστερα Γκοντάρ. Με την «Περιφρόνηση» (Le Μempris) του 1963. Οπου ο Μισέλ Πικολί χαϊδεύει την τραγανιστή σάρκα της Μπριζίτ. Η Φρανσουά Σαγκάν (πρώτα) που ως πρόεδρος του Jury αναγκάστηκε να ανταλλάξει την ψήφο της για την «Αποκάλυψη τώρα» του Κόπολα µε τον παχυλότατο τηλεφωνικό λογαριασµό της σε ένα από τα πιο ακριβά ξενοδοχεία της υφηλίου. Φρανσουά _ της είπανε _ ψήφισε, κι εµείς πληρώνουµε!

Το διά ταύτα για το φετινό Φεστιβάλ των Καννών, το 63ο, είναι ένα και γαργαλιστικό: Εύα Χερτζίγκοβα.

Το πανύψηλο µωρό. Η οποία ούτε ταινία ούτε ηθοποιός. Απλώς ως φιλοξενούµενη της Chopard των χρυσαφικών θα σουλατσάρει στην Κρουαζέτ και θα τυφλώνει µε τα κάλλη της φωτογράφους και αρσενικούς. Από κοντά και η Ναόµι Γουότς. Ουδεµία σχέση µε την Εύα. Εξωτερικώς εννοείται.

Να εξηγούµαστε. Η Ναόµι λοιπόν µε διπλό σκοπό. Και µε τον Γούντι Αλεν και µε τον νεώτερο σκηνοθέτη Νταγκ Λίµαν και συµπρωταγωνιστή τον Σον Πεν. Στην ιστορία του Γούντι Αλεν που διάγει τα γεµάτα, παρακαλώ, εβδοµήντα και πέντε, µε δύο παρτενέρ: Αντόνιο Μπαντέρας και Αντονι Χόπκινς. Και µε τους δύο; Θα το επιβεβαιώσω ή θα το διαψεύσω µόλις δω «Συνάντησα έναν ψηλό, µελαχρινό ξένο»: ο τίτλος του ροµάντσου του Γούντι, το οποίο θα προβάλλεται εν Αθήναις από τον Φεβρουάριο του 2011. Αν ζούµε. Αν υπάρχουν αίθουσες.

Αν δεν καταστραφούµε. Αισιοδοξία, ε; Ποια άλλη; Α, ναι. Η Κέιτ Μπλάνσετ. Ως Μάριον του Ροµπέν των δασών. Πάλι το ίδιο παραµύθι το αγγλικό;

Πάλι. Από ριµέικ σε ριµέικ.

Από το 1922 µε τον Ντάγκλας Φέρµπανκς, παρακαλώ. Από τις νηπιακές µου αναµνήσεις µε Ερολ Φλιν (αυτόν ντε µε το µουστάκι, διάσηµος ως sex machine και ως πράκτωρ των ναζί). Αλλά και µε Κέβιν Κόστνερ. Οι µισοί ζεν πρεµιέ περνάνε από το δάσος του Σέργουντ.

Εκεί που διέπρεψε ο Ροµπέν. Ετσι, Ράσελ Κρόου. Μόλις σαράντα και έξι παρακαλώ. Με τον ίδιο θυµό. Με την ίδια ευκολία να πλακώνεται και να σε λούζει (you mother fucker) στο φτερό. Ο «Ροµπέν των δασών» η εναρκτήρια, σηµερινή, αυλαία των Καννών. Του Ρίντλεϊ Σκοτ. Του σκηνοθέτη του «Μονοµάχου», δηλαδή. Dont panic. Διότι η ίδια ταινία θα προβάλλεται από αύριο Πέµπτη και εν Ελλάδι. Τότε;

Γιατί στις Κάννες; Μα φυσικά για publicity.

Γιατί τι θα γράφαµε εµείς και τι θα διαβάζατε εσείς; Για το «Film Socialisme» του Ζαν Λικ Γκοντάρ;

Ελάτε τώρα. Πόσοι από τους εφήβους να έχουν ακούσει το όνοµα αυτό; Ιδού εξαιρετικό κουίζ.

Οµως το scandal θα είναι οικονοµική κρίση και Γουόλ Στριτ. Το βάζω στοίχηµα. Από τη µια ο Ολιβερ Στόουν µε το σίκουέλ του «Wall Street» και µε πρωταγωνιστή τον ίδιο τον Γκόρντον Γκέκο, τουτέστιν Μάικλ Ντάγκλας των 66 Μαΐων. Με παρτενέρ τη Σούζαν Σάραντον.

Από την άλλη το «Ιnside job» του Τσαρλς Φέργκιουσον.

Ενα ντοκιµαντέρ που σκανάρει και χειρουργεί την οικονοµική κρίση του 2008. Η οποία _ όπως λέει ο Τσαρλς _ κόστισε 20 trillion (τρισ.)

και έστειλε στα τάρταρα εκατοµµύρια πλάσµατα. Με σκηνές από ΗΠΑ, Αγγλία, Κίνα, Γαλλία, Σιγκαπούρη. Και η Ελλάδα; Τότε που το γύριζε, η Ψωροκώσταινα ήταν ακόµα «ζωντανή».

Η κριτική επιτροπή: Εννέα τα µέλη του Jury. Με πρόεδρο τον Τιµ Μπάρτον. Εκκεντρικός τύπος. Αλλά µπορεί να ψηφίσει το αντίθετό του. Δύο οι πρωταγωνίστριες. Η αγγλίδα Κέιτ Μπέκινσεϊλ. Η ιταλίδα Τζοβάνα Μεσοτζόρνο. Με τον Μπενίτσιο Ντελ Τόρο ενδιαµέσως (από το Πόρτο Ρίκο, αλλά εντελώς αµερικανός ως καριέρα). Και από εκεί και πέρα ονόµατα που δεν λένε τίποτα στο ευρύτερο κοινό. Α, ξέχασα. Για την ιστορία. Πέρυσι, πρόεδρος η Ιζαµπέλ Ιπέρ και Χρυσός Φοίνικας στη «Λευκή κορδέλα» του Μίκαελ Χάνεκε!

Για να µην πολυλογώ. Πολλά παλιά ονόµατα. Πολλά νέα. Πολλά διάσηµα. Πολλά άγνωστα. Δύο είναι τα σίγουρα. Το πρώτο πως ουδεµία ελληνική ταινία από τις δέκα που υποβλήθηκαν: «Μαχαιροβγάλτης» Γιάννης Οικονοµίδης, «Forget me not» Γιάννης Φάγκρας, «Ταξίδι στη Μυτιλήνη» Λάκης Παπαστάθης, «45 τετραγωνικά» Σταύρος Τζίτζης, «Χώρα προέλευσης» Σύλλας Τζουµέρκας, «Απνοια» Αρης Μπαφαλούκας, «Το χάρισµα» Χριστίνα Ιωακειµίδη, «Διαχειριστής» Περικλής Χούρσογλου, «Χρυσόσκονη» Μαργαρίτα Μαντά, «Ricordi mi» Στέλλα Θεοδωράκη. Το δεύτερο πως τον Φοίνικα θα τον «κλέψει» κάποια καλλιτεχνική ταινία, αλλά τη δηµοσιότητα θα την εκτοξεύσει το star system του Χόλιγουντ. Το ένα χέρι νίβει το άλλο και τα δύο µαζί το Festival de Cannes!

ΙΝFΟ

Το 63ο Φεστιβάλ Καννών αρχίζει σήµερα και ολοκληρώνεται την Κυριακή 23 Μαΐου.