Το τέταρτο κουδούνι

Τη νουβέλα «Η κυρία Κούλα» (1978), το πέµπτο βιβλίο (κυκλοφορεί, όπως και όλα του συγγραφέα, απ’ τις Εκδόσεις Κέδρος) κι απ’ τις πολύ καλές στιγµές του Μένη Κουµανταρέα, όπως το µετασχηµάτισε σε έργο θεατρικό ο Ακης Δήµου (φωτογραφία), θ’ ανεβάσει τον επόµενο χειµώνα, εναρκτήριο στο «Θέατρο Τέχνης » – δεν έχει ακόµα αποφασιστεί αν θα ’ναι στο «Υπόγειο» ή στο θέατρο της Φρυνίχου – ο Νίκος Μαστοράκης µε την Λυδία Κονιόρδου – πρώτη συνεργασία τους – στον επώνυµο ρόλο: εκ προοιµίου γεγονός της σεζόν 2010 – ’11.

Το έργο, η «σύντοµη συνάντηση» µιας ώριµης, µεσοαστής νοικοκυράς µε αποτελµατωµένη ζωή, η οποία µένει στην Κηφισιά, µε τον Μίµη, έναν τρελούτσικο φοιτητή του Πολυτεχνείου, συνάντηση που ξεκινάει απ’ το καθηµερινό τους αντάµωµα στον Ηλεκτρικό για να εξελιχθεί σε µια θνησιγενή ερωτική σχέση, είναι το πρώτο του ικανότατου Ακη Δήµου µετά την εξαιρετική κωµωδία του «Απόψε τρώµε στης Ιοκάστης». Της οποίας πεισµατικά αρνήθηκε να επαναλάβει την επιτυχηµένη συνταγή – για δυο σεζόν στην Θεσσαλονίκη απ’ την Πειραµατική Σκηνή της «Τέχνης» σε σκηνοθεσία Γιάννη Μόσχου µε την Έφη Σταµούλη στον επώνυµο ρόλο, δυο πλήρεις σεζόν στην Αθήνα, στο «Χορν», σε σκηνοθεσία Σταµάτη Φασουλή µε την Σοφία Φιλιππίδου (η παράσταση τώρα παίζεται και στην Θεσσαλονίκη, στο «Εγνατία», µε την ίδια τεράστια επιτυχία).

«Η κυρία Κούλα» είναι το πρώτο πεζογράφηµα του Μένη Κουµανταρέα που µεταφέρεται στο θέατρο, έχει γίνει, όµως, ήδη απ’ το 1983, τηλεταινία σε σκηνοθεσία Διαγόρα Χρονόπουλου – συµπτωµατικά καλλιτεχνικού διευθυντή, σήµερα, του «Θεάτρου Τέχνης» – για την ΕΡΤ µε µια σπουδαία Βέρα Ζαβιτσιάνου στον επώνυµο ρόλο – µοναδική της εµφάνιση στην τηλεόραση -, Μίµη τον Φίλιππο Σοφιανό, µε Ντίνα Κώνστα, Κατερίνα Μπούρλου και αφηγητή τον Λευτέρη Βογιατζή.

Ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον… Είδα πάλι µε µεγάλη απορία αυτό το κατοστάρι ευρώ το εισιτήριο της Αττικής Πολιτιστικής Εταιρείας για τον Ρόµπερτ Γουίλσον (φωτογραφία)

– το ανώτατο εισιτήριο, υπάρχουν και προς 85, 75, 50 και 30 ευρώ –, για την µπεκετική «Τελευταία µαγνητοταινία του Κραπ» που θα µας δείξει ο ίδιος στην Αθήνα, στο «Θέατρον» του «Ελληνικού Κόσµου» – για έναν µονόλογο δηλαδή, αυτό κι αν είναι «Θέατρο Πέρα από τα (οικονοµικά) Ορια»! – και – Ρόµπερτ Γουίλσον, εισιτήριο – δηλητήριο… – έκανα το συνειρµό. Και ιδού το αποτέλεσµα (σίριαλ έγινε το θέµα κι ανήκει στο παρελθόν αλλά δε στερείται νοµίζω ενδιαφέροντος…).

Εντελώς τυχαία έµαθα – και φαντάζοµαι πως δε µου ’παν ψέµατα – πως το «Μπερλίνερ Ανσάνµπλ» χρεώνει κάθε παράσταση της «Οπερας της πεντάρας» των Μπρεχτ – Βάιλ σε σκηνοθεσία και πάλι Ρόµπερτ Γουίλσον, παράσταση που πρόσφατα είδαµε στο «Παλλάς», προς 50.000 ευρώ (εφόσον δεν παζαρέψεις για να επιτύχεις και καλύτερη τιµή). Ητοι, για τις τέσσερις παραστάσεις που δόθηκαν εδώ, το κόστος θα πρέπει να ήταν – το µάξιµουµ – 200.000 ευρώ. Τώρα πώς µε τα µεταφορικά, τα εισιτήρια, τα ξενοδοχεία κ.λπ. έφτασε, όπως αφέθηκε να διαρρεύσει, τα 600.000 ευρώ – 400.000 επιπλέον, δηλαδή! – για την «Ελληνική Θεαµάτων» που ’φερε το θίασο στην Αθήνα ώστε, «για να βγει», λέει, ν’ αναγκαστεί να εκτοξεύσει το ακριβότερο εισιτήριο στα 120 ευρώ, γεγονός που προκάλεσε έντονες διαµαρτυρίες, θα µείνω µε την απορία.

Δώδεκα χρόνια – τα καλύτερα, στην ωριµότητά του – είχε να εµφανιστεί στη σκηνή ο Αντώνης Θεοδωρακόπουλος:

ένας απ’ τους σηµαντικότερους – κι ελάχιστους – ρολίστες µας. Απ’ τη σεζόν ’97-’98 όταν έκανε τον Τζέιµς Ταϊρόν στο «Ταξίδι µεγάλης µέρας µέσα στη νύχτα» µε την Ζωή Λάσκαρη και τον Γιώργο Χριστοδούλου. Οι λόγοι δικοί του. Και σεβαστοί. Φέτος επανεµφανίστηκε.

Χάρη στο σκηνοθέτη Κοραή Δαµάτη. Στο έργο του Βεστφάλ «Εσύ και τα σύννεφά σου».

Πλάι στην Αντιγόνη Βαλάκου και στην Σµαράγδα Σµυρναίου – που αντικατέστησε η Ιλιάδα Λαµπρίδου. Μ’ ένα ρόλο όχι πρωταγωνιστικό κι έξω απ’ τις «προδιαγραφές» του. Και σκίζει. Λαµπερός, µ’ ένα χιούµορ ευεργετικό, απολαυστικός, κλέβει παράσταση στο «Αγγέλων Βήµα». Να ευχηθώ και να ελπίσω πως σύντοµα ο Αντώνης Θεοδωρακόπουλος θα ξαναβρεί τη θέση που του αξίζει στο ελληνικό θέατρο;

Αυτό πάλι; Που η Αυτού Θειοτάτη Παναγιότης ο Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, Νέας Ρώµης και Οικουµενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολοµαίος Α’ (φωτογραφία), ο 270ός Προκαθήµενος του Θρόνου του Αποστόλου Ανδρέα, πρώτος µεταξύ ίσων (primus inter pares) µεταξύ των Προκαθηµένων των Ορθοδόξων Εκκλησιών – ο οποίος χρησιµοποιεί κι αυτήν την αρχαΐζουσαν εκκλησιαστικήν ελληνικήν… – δέχεται τελευταία, κάθε χρόνο, τον εκπρόσωπο της Ελλάδας στo διαγωνισµό της Εurovision, από Παπαρίζου µέχρι Σάκη, από Καλοµοίρα µέχρι Σαρµπέλ, και τον ευλογάει κι αυτό χρησιµοποιείται στο promotion της ελληνικής υποψηφιότητας, εσάς, αλήθεια, πώς σας φαίνεται; Οχι τόσο γελοίο όσο σ’ εµένα;

Αφήστε που, φέτος, συνέπεσε να ’ναι εκεί, στην Κωνσταντινούπολη, κι η Αυτού Θειοτάτη Μακαριότης ο Πατριάρχης Ιεροσολύµων και πάσης Παλαιστίνης κ.κ. Θεόφιλος Γ’, 141ος Προκαθήµενος του Θρόνου του Αποστόλου Ιακώβου του Αδελφοθέου και µπήκε κι αυτός στο χορό του promotion κι ευλογούσε τον Αλκαίο.

Αφήστε που ο κ.κ. Βαρθολοµαίος του θύµισε, λέει, πριν τον ευλογήσει, πως ο τελικός του Οσλο στις 29 Μαΐου συµπίπτει µε την επέτειο της Αλωσης της Κωνσταντινουπόλεως! Δηλαδή; Τι υπονοούσε ο Παναγιότατος;

Ν’ αγωνιστεί ο Αλκαίος µε στόχο το «πάλι µε χρόνια µε καιρούς, πάλι δικά µας θα ’ναι»;

Του χρόνου, σχώρνα µε, Θε µου, κι ο Θεός να τους σχωρέσει, προβλέπω Πανορθόδοξη Σύνοδο Πατριαρχών µε αφορµή την Εurovision.

Ολος Ολος ο κόσµος, µια σκηνή…
Προ 50ετίας

Την ερχοµένη Τρίτη ο θίασος του «Δηµοτικού» Πειραιώς αναχωρεί στον Βόλο για να δώση παραστάσεις έως τις 8 Μαΐου στο εκεί θέατρο «Λυρικόν».

Ο θίασος θα παρουσιάση τις κωµωδίες «Η κυρία έχει νεύρα» του Δηµ. Γιαννουκάκη, «Ραντεβού τα µεσάνυχτα» του Γέγκερ και «Θέλω να µ’ αγαπήσης» του Πιερ Βολφ – 29 Απριλίου 1960.

Κατά πληροφορίες από την Βενετία, η εκλεκτή πρωταγωνίστρια του ελαφρού µουσικού θεάτρου Καλή Καλό, που ετέλεσε το Πάσχα τους γάµους της µε τον ύπαρχο του ατµοπλοίου «Ελλάς» κ. Κ. Καρανικόλα, συνεχίζοντας το ταξίδι του µέλιτος, έφθασε εκεί – 29 Απριλίου 1960. Λυρική Σκηνή ευρίσκεται εις την ευχάριστον θέσιν ν’ αναγγείλη ότι η µεγάλη παγκοσµίου φήµης σοπράνο Μαρία Κάλας (φωτογραφία) θα συµπράξη µετά της Εθνικής Λυρικής Σκηνής εις την ερµηνείαν της όπερας του Βιντσέντζο Μπελλίνι «Νόρµα» υποδυοµένη τον ρόλον της Νόρµας. Αι παραστάσεις της «Νόρµας» θα είναι τρεις και θα δοθούν αποκλειστικώς και µόνον εις το αρχαίον θέατρον της Επιδαύρου, εις τας 21, 24 και 28 Αυγούστου – 30 Απριλίου 1960.