Στοπ καρέ σε μια Ελλάδα ανέμελη

Από το Σούνιο και την Αθήνα έως τη Σαντορίνη και τις Μυκήνες, 45 ενσταντανέ του αμερικανού φωτογράφου αποτυπώνουν τη χαλαρή καθημερινότητα του ΄50 και του ΄60 στην Αθήνα και τα νησιά
Πριν από μισόν αιώνα ταξίδεψε με πλοία και με τρένα από τις ΗΠΑ για να κάνει διακοπές στην Ελλάδα, μαζί με τον αδερφό του. Ο έρωτας του φωτογράφου Ρόμπερτ ΜακΚέιμπ για την Ελλάδα ήταν κεραυνοβόλος και διαρκεί έως και σήμερα, που μοιράζει τον χρόνο του μεταξύ Νέας Υόρκης, Παρισιού και Αθήνας. Η Ελλάδα του ΄50 και του ΄60 ήταν, όπως λέει, «ένας Παράδεισος: ο ήλιος, το γαλάζιο της θάλασσας, η φιλοξενία των κατοίκων και τα παρθένα μέρη της με γοήτευσαν». Στα 45 ασπρόμαυρα καρέ της έκθεσής του στην γκαλερί «Citronne» στον Πόρο, αιχμαλώτισε αυτή την «εποχή της ανεμελιάς, μακριά από τους δείκτες του χρηματιστηρίου» από τα ταξίδια του ανά την Ελλάδα.

Τεχνίτες μαρμάρου στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού, μοναχοί στο Αγιον Ορος, αρχαιολόγοι σε ανασκαφές στις Μυκήνες, καπετάνιοι και ναύτες, κάτοικοι της ελληνικής υπαίθρου και παιδιά στα σοκάκια των νησιών είναι μερικοί από τους πρωταγωνιστές του. «Σήμερα οι Ελληνες αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα, από τα οποία δύσκολα θα ξεφύγουν. Εχουν γίνει απόμακροι και επιφυλακτικοί» λέει στα «ΝΕΑ» ο Ρόμπερτ ΜακΚέιμπ.

«Η αλλαγή στην αρχιτεκτονική των σπιτιών έφερε και την αλλαγή στον τρόπο ζωής. Η Ιος, για παράδειγμα, γέμισε ιρλανδικές παμπ και κλαμπ. Οι Ελληνες θέλουν να κάνουν τους τουρίστες να ξοδεύουν χρήματα, αλλά δεν έχουν σκεφτεί ότι πληρώνουν το τίμημα», προσθέτει ο φωτογράφος που υπήρξε λάτρης της ελληνικής Ιστορίας από τα φοιτητικά χρόνια στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον.

Εντονες είναι οι αναμνήσεις του από το ταξίδι του στη Σαντορίνη, το 1963. Ο Λουκάς, ιδιοκτήτης μιας ταβέρνας, δεν τους άφηνε να πληρώνουν. «Κερασμένα από εμένα. Σουβενίρ από το νησί μας» τους απαντούσε. «Ετσι ήταν οι Ελληνες της εποχής. Χρήματα δεν είχαν αλλά ήταν φιλόξενοι, ανοιχτοχέρηδες και όχι κερδοσκόποι».

«Κάποιες φωτογραφίες μου αποτελούν ντοκουμέντα μιας εποχής. Με ενδιαφέρει οι φωτογραφίες να είναι καλές, να θέλει δηλαδή ο άλλος να τις κοιτάζει, όπως συμβαίνει και με τα έργα τέχνης», λέει ο γεννημένος στο Σικάγο φωτογράφος, ο οποίος έχει εκθέσει τα καρέ του σε Νέα Υόρκη, Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Σαντορίνη, ενώ ένα μεγάλο μέρος του αρχείου του φιλοξενείται και στις σελίδες του λευκώματος «Ελλάδα: Τα χρόνια της αθωότητας 1954-1965» (Εκδόσεις Πατάκη).

Οσο για τη δουλειά του φωτογράφου, όπως λέει, «είναι πλέον πιο δύσκολη, καθώς πρέπει να προσπαθήσεις πολύ για να βγάλεις μια φωτογραφία που θα αρέσει. Το 1950 η κάθε φωτογραφία ήταν σπάνια, γι΄ αυτό και ήταν σημαντική. Σήμερα υπάρχει φακός ακόμη και στα τηλέφωνα». Αυτήν την περίοδο ετοιμάζει την έκδοση λευκώματος με φωτογραφίες από την Ανταρκτική το 1959 και ένα βιβλίο για τις Μυκήνες.

ΙΝFΟ

Εκθεση φωτογραφίας του Ρόμπερτ ΜακΚέιμπ στην γκαλερί «Citronne» του Πόρου (Παραλία, τηλ. 22980-
22401) έως 12 Μαΐου. Επιμέλεια: δρ Τατιάνα Σπινάρη.