Το «νέο σχολείο»

# Είναι πετυχημένος, νομίζω, ο συμβολισμός των αλλαγών που εισηγήθηκε η υπουργός Παιδείας, ονομάζοντάς τες «νέο σχολείο». Το ελληνικό σχολείο χρειάζεται πράγματι πολλές και ριζικές αλλαγές. Είναι πολύ καθυστερημένο, ιδίως στις πρώτες βαθμίδες. Είναι ξεπερασμένο και αναποτελεσματικό σε περίπου όλα: αναλυτικά προγράμματα, περιεχόμενα της ύλης, σχολικά βιβλία, μέθοδοι διδασκαλίας, διαδικασίες μάθησης, τρόπος ελέγχου της κατάκτησης γνώσεων…

# Από τις αλλαγές που ανακοινώθηκαν, θα αναφερθώ σε όσες αφορούν τους εκπαιδευτικούς. Είναι πρωτεύουσας εθνικής σημασίας η αναβάθμιση του εκπαιδευτικού επαγγέλματος, και η μισθολογική. Οι αλλαγές στοχεύουν στην αποτελεσματικότητα (που έχει ανάγκη το εκπαιδευτικό σύστημα) και στη διαφάνεια και αξιοκρατία (που έχει μεγάλη ανάγκη η ελληνική κοινωνία). Τέλος, στην αναβάθμιση του εκπαιδευτικού επαγγέλματος.

Αυτό είναι το κρισιμότερο από όλα. Δεν υπάρχει σημαντικότερο επάγγελμα σε μια κοινωνία. Οι εκπαιδευτικοί επηρεάζουν καθοριστικά το σύνολο των παιδιών της χώρας από 5 έως 18 ετών. Άρα, προκαθορίζουν ολόκληρο το μέλλον.

# Είναι πασίγνωστο ότι μαθαίνω γράμματα στα παιδιά ελάχιστα εξαρτάται από τα «γράμματα» που ξέρω. Καθόλου δεν αρκεί να ξέρω καλά μαθηματικά, λογοτεχνία, χημεία κ.ο.κ. Χρειάζεται απαραίτητα να ξέρω να προκαλώ την περιέργεια για μάθηση, να δείχνω πειστικά πόσο ενδιαφέρουσα και χρήσιμη είναι, να καθοδηγώ παιδιά και εφήβους στη δημιουργική πορεία να την κατακτήσουν. Και ακόμα να χειρίζομαι μια ομάδα-τάξη με πλήθος διαφορών, αγόρια και κορίτσια, διαφορετικούς ρυθμούς μάθησης, άνιση εξοικείωση με τις σχολικές αξίες, να αντισταθμίζω μορφωτικές ελλείψεις του περιβάλλοντος, να αναστέλλω εμπόδια στη μάθηση που προκαλούν κοινωνικές και ψυχολογικές αιτίες και κάθε είδους αδυναμίες και προβλήματα. # Είναι, άρα, πολύ μεγάλης σημασίας η πρόβλεψη ειδικής προετοιμασίας για το εκπαιδευτικό επάγγελμα με το Πιστοποιητικό Παιδαγωγικής Κατάρτισης. Επιπλέον, καθώς η ψυχολογική συγκρότηση, το είδος προσωπικότητας, η ικανότητα πρόσληψης έμμεσων μηνυμάτων, η ανάγνωση της συμπεριφοράς, ο χειρισμός ψυχογενών δυσκολιών και πολλά άλλα είναι θεμελιώδη για το εκπαιδευτικό επάγγελμα, πολλοί άνθρωποι, άξιοι και ικανότατοι επιστημονικά, δεν είναι κατάλληλοι για εκπαιδευτικοί. Άρα, είναι εξίσου μεγάλης σημασίας η άσκηση και η πιστοποίηση της καταλληλότητας, δηλαδή ο θεσμός του δόκιμου εκπαιδευτικού.