Στο βάθος των πραγμάτων

Ο Χάμιλτον παραμερίζει ως δεξιοτέχνης για να αναδειχθεί η πρόζα του Μπράντμπερι. Αφηγείται δηλαδή την ιστορία του πυροσβέστη που, ενώ δουλειά του είναι να καίει τα απαγορευμένα βιβλία που ακόμα κρύβουν κάποιοι απείθαρχοι στο καθεστώς πολίτες, στην πορεία, με τη βοήθεια και του απαραίτητου ερωτικού σκιρτήματος, «μολύνεται» από την επαφή με ορισμένα από αυτά, για να βρεθεί κάποια στιγμή στη θέση του διωκόμενου, ενός από τους απείθαρχους του συστήματος που με τη σειρά του ανακάλυψε τη συνθετότητα της ύπαρξης στο βάθος κάποιων κλασικών κειμένων: στον Σαίξπηρ και στη Βίβλο, στον Τζόναθαν Σουίφτ και στον Τζέιμς Μπόσγουελ, στον Αλεξάντερ Πόουπ και στον Πολ Βαλερί… Στην πραγματικότητα, αυτή είναι και η ιδιαίτερη συμβολή του Χάμιλτον στη δική του μετεγγραφή του Φαρενάιτ 451. Δεν προσφέρει στους αναγνώστες του ακόμα ένα ευθύγραμμο, εύκολα αντιεξουσιαστικό graphic novel. Εστω κι αν δεν αποφεύγει σε μερικά σημεία την πομπώδη ρητορεία, οδηγεί τους αναγνώστες στο βάθος των πραγμάτων. Πίσω από τον φετιχισμό του βιβλίου, εστιάζει κατευθείαν στη βαθιά σχέση του αναγνώστη με τα κείμενα. Με την κουλτούρα της ανάγνωσης: την εμπεδωμένη γνώση, τη στοχαστικότητα, τη διεκδίκηση του ελεύθερου χρόνου, την ελευθε- ρία της σκέψης, την κομψότητα, αλλά και την αμφιβολία.