Το ταξίδι των ηπείρων

Το δυτικό τμήμα της χώρας και η πόλη Ποκάρα είναι ένας δημοφιλής προορισμός. Από αυτήν γίνεται και η προσέγγιση της οροσειράς της Αναπούρνα η οποία αποτελεί ένα από τα πιο όμορφα τμήματα των Ιμαλαΐων.

Η λίμνη ΠέβαΤαλ μαζί με τα σπίτια της Ποκάρα και τις μεγαλειώδεις κορυφές της οροσειράς της Αναπούρνα που κυκλώνουν την περιοχή συνθέτουν ορεινά τοπία απίστευτης ομορφιάς. Πρέπει όμως να τις παρατηρήσεις το ξημέρωμα καθώς πυκνά σύννεφα τις καλύπτουν εξαιτίας των παγωμένων κορυφών τους και της διαφοράς θερμοκρασίας με τα χαμηλότερα υψίπεδα. Με τις πρώτες ακτίνες του ήλιου αρχίζουν να αποκαλύπτονται, να παίρνουν απόκοσμη ομορφιά, καθώς καθρεπτίζονται στη στιλπνάδα των νερών της λίμνης.

Παρατηρώντας τον τεράστιο όγκο της οροσειράς, με την ψηλότερη κορυφή της Αναπούρνα Ι στα 8.091 μ. δύσκολα συνειδητοποιείς ότι αυτά τα πετρώματά της ήταν βυθός ωκεανού. Και όμως, πριν από 100 εκατομμύρια χρόνια η Ινδία είχε αρχίσει το τεκτονικό της ταξίδι προς την Ευρασία με τη γεωλογικά αστρονομική ταχύτητα των δέκα εκατοστών τον χρόνο. Η κίνηση αυτή επιβραδύνθηκε αλλά δεν σταμάτησε όταν η βόρεια άκρη της Ινδίας έφθασε στη νότια άκρη της Ευρασίας, αρχίζοντας την «ινδοευρασιατική ηπειρωτική σύγκρουση». Αυτή η σύγκρουση των δύο μαζών ξηράς τελικά συμπίεσε και ανύψωσε τη νότια Ευρασία και καθώς ο ηπειρωτικός φλοιός της Ινδίας συνέχισε να πιέζει βόρεια, μετέφερε ταυτόχρονα σωρούς από φέτες πετρωμάτων που αποτελούν σχεδόν εξ ολοκλήρου τα Ιμαλάια.

info

Η Ποκάρα απέχει 210 χιλιόμετρα από την Κατμαντού. Οδηγώντας στον στενό εθνικό δρόμο όπου οριακά χωράει ένα αυτοκίνητο και με τους οδηγούς να έχουν αναπτύξει ένα δυσνόητο για εμάς τους Δυτικούς οδικό κώδικα, αποφάσισα ότι δεν θα παραπονεθώ ποτέ πια για τους δρόμους και τους οδηγούς της χώρας μας.