Λεύκωμα Αλή Ντίνο-Μπέη

Ο βουλευτής του ΛΑΟΣ Κυριάκος Βελόπουλος γράφει με αφορμή επιστολή της κόρης του Αλή Ντίνο-Μπέη, που αφορούσε κοινοβουλευτική του ερώτηση και δημοσιεύθηκε στα «ΝΕΑ»:

«Αναφορικώς με δημοσίευμα της εφημερίδας σας, στο φύλλο της 2ας Απριλίου, που σχολιάζει ερώτησή μου, η οποία υπεβλήθη προς τον κ. υπουργό Εσωτερικών, σε σχέση με τιμητικές εκδηλώσεις και έκδοση βιβλίου από τον Δήμο Πρεβέζης για τον προπολεμικό ζωγράφο-σκιτσογράφο, αλβανο-τουρκικής καταγωγής, Αλή Ντίνο-Μπέη, επιθυμώ να σας ενημερώσω περαιτέρω για τους λόγους της υποβολής της ερωτήσεως.

Στα ερωτήματα αναφέρω ποιες είναι οι σκοπιμότητες που επέβαλλαν την έκδοση του λευκώματος (και τις δαπάνες) από έναν δήμο, όπως είναι της Πρεβέζης, που εντάσσεται σταθερά στους αλυτρωτικούς αλβανικούς σχεδιασμούς, όπως είναι γνωστό, κατά της εδαφικής ακεραιότητος της Ηπείρου μας.

Αυτό, επειδή ο ανωτέρω καλλιτέχνης, όπως δηλώνει σε συνέντευξή της η ίδια του η κόρη (Ιταλοαλβανίδα, όπως αναφέρει) κυρία Σαφέτ Ντίνο, η καταγωγή τους ήταν Τουρκαλβανοί, μουσουλμάνοι το θρήσκευμα, ο κύριος όγκος της περιουσίας τους ευρίσκετο στα Αδανα της Τουρκίας, όπως επίσης ο παππούς του ήταν ο Αμπιντίν Ντίνο Πασάς, διορισμένος Βαλής του Αρχιπελάγους (Αιγαίου), επί σουλτάνου Αμπντούλ Χαμήτ (αναλυτικά στοιχεία και η συνέντευξη της κόρης του στην ιστοσελίδα www. os3. gr/archiveskitsografoi/gr-skitsografoi-alinti no. html). Επίσης η μνεία της βουλευτικής ιδιότητος, της δικής μου ή του σκιτσογράφου, κατά το 1915, δεν αλλάζει κάτι. Αλλωστε, π.χ. και ο Σαδίκ ήταν βουλευτής και άλλοι που ενεπλάκησαν σε οικονομικά σκάνδαλα (χωρίς να συγκρίνονται τα πρόσωπα), αλλά τι θα σήμαινε αυτό;

Το σκοπούμενο δεν μπορεί να ήταν ποτέ η αμφισβήτηση της όποιας καλλιτεχνικής δεινότητος του ζωγράφου ή το αν ήταν ευρέως γνωστός, στη διάρκεια του μεσοπολέμου για τα σκίτσα του, αλλά το γιατί η δημοτική αρχή, μη δυνάμενη ίσως να ανεύρει πρώτα έναν Ελληνα εν ζωή ή μη, επιστήμονα, καλλιτέχνη, συγγραφέα ή γενικώς άνθρωπο του πνεύματος και των γραμμάτων, για να τον τιμήσει, είτε με εκδήλωση, είτε με έκδοση, επέλεξε έναν προπολεμικό κάτοικο (που μάλιστα έλειπε χρόνια εκτός Ελλάδος) μη Έλληνα, για τις εκδηλώσεις αυτές».