Η αλίευση του τόνου

Η κ. Σίμονς- Πυροβολίδου με αφορμή δημοσίευμα των «ΝΕΩΝ» σχετικά με το εμπόριο του ερυθρού τόνου γράφει:
«Σχετικά με το άρθρο συνεργάτη σας στο φύλλο της έγκριτης εφημερίδας σας (31 Μαρτίου), με τον τίτλο “Συνένοχη η Ελλάδα στον αφανισμό του τόνου”, θα ήθελα να επισημάνω τα εξής:
Τα γραφόμενα για το πρόσωπό μου, υπό τον τίτλο “Μια Ελληνίδα και με τις φάλαινες και με τα φαλαινοθηρικά”, εστιάζουν στην παρουσία μου ως διευθύντριας μέχρι το 2009 της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης Ευρωπαϊκό Γραφείο Διατήρησης του Φυσικού Περιβάλλοντος (ΕΒCD), ενός οργανισμού που στόχο έχει την επίτευξη ισορροπίας μεταξύ της ανάγκης προστασίας της φύσης και της οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης. Οι θέσεις του ΕΒCD είναι σύμφωνες με την Αρχή της Αειφόρου Ανάπτυξης της Ε.Ε. και την Παγκόσμια Στρατηγική Προστασίας.
Οι πηγές χρηματοδότησης του Οργανισμού περιλαμβάνουν και επιχορηγήσεις από κυβερνητικούς και δημόσιους φορείς διαφόρων χωρών, όπως και η Νορβηγία. Σκοπός αυτών είναι η προώθηση της αρχής της αειφόρου ανάπτυξης στο πλαίσιο διεθνών οργανισμών και όχι η προώθηση συγκεκριμένων συμφερόντων, όπως π.χ. το κυνήγι της φάλαινας όπως ισχυρίζεται ο συντάκτης του άρθρου. Τέτοιου είδους χρηματοδοτήσεις είναι συνήθης πρακτική σχεδόν όλων των ΜΚΟ.
Το γεγονός ότι ο Οργανισμός αυτός έχει αναλάβει επί χρόνια τη γραμματεία του ΙUCΝ Εuropean Sustainable Use Specialist Group και τον συντονισμό της Ομάδας Αλιείας και Υδατοκαλλιέργειας του ΙUCΝ (Παγκόσμιος Οργανισμός για την Προστασία της Φύσης), του μεγαλύτερο Οργανισμού για το Περιβάλλον, του οποίου η Ελλάδα είναι μέλος, καθώς και τη γραμματεία, μαζί με το ΙUCΝ, της Διακοινοβουλευτικής Ομάδας Αειφόρου Ανάπτυξης του ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου από το 1994, είναι η καλύτερη απάντηση στα περί “αμφιβόλου φήμης” που υπαινίσσεστε.
Προσωπικά, ως εμπειρογνώμων και ως Ελληνίδα, είμαι περήφανη για τη συμβολή μου στην προώθηση των αρχών της αειφόρου ανάπτυξης στο πλαίσιο του CΙΤΕS, του ΙUCΝ, του FΑΟ και άλλων διεθνών οργανισμών, αλλά και ελληνικών κυβερνήσεων και ευρωβουλευτών που εμπιστεύτηκαν τις γνώσεις και την προσήλωσή μου σε αρχές, πέρα από μικρότητες και συγκαλυμμένα συμφέροντα».
Απάντηση συντάκτη
Από νέα στοιχεία που περιήλθαν στη διάθεση των «ΝΕΩΝ» μετά το δημοσίευμα με τον τίτλο «Συνένοχη η Ελλάδα στον αφανισμό του τόνου», προκύπτουν τα εξής για τις σχέσεις του Ευρωπαϊκού Γραφείου για τη Διατήρηση και Ανάπτυξη (ΕΒCD) της κ. Σίμονς με χώρες οι οποίες έχουν συμφέροντα στον χώρο της φαλαινοθηρίας και της εκμετάλλευσης της φώκιας:
1Σύμφωνα με τα πρακτικά του ετήσιου συνεδρίου της Βορειοατλαντικής Επιτροπής Θαλάσσιων Θηλαστικών, το 1996: «Ο Καναδάς πραγματοποίησε χωριστή σύσκεψη με τη Γροιλανδία, τη Νορβηγία και την Ιαπωνία για την επιθεώρηση μέτρων ώστε να ξεπεραστούν τα οικονομικά προβλήματα της ΕΒCD.
Πρόκειται για Μη Κυβερνητική Οργάνωση που κάνει λόμπιινγκ στην Ευρώπη… Είναι η μόνη οργάνωση του είδους που δραστικά αντιτίθεται στο Διεθνές Ταμείο για την Ευημερία των Ζώων και άλλων παρόμοιων ομάδων στην Ευρώπη και είναι διαπιστευμένη από το ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο… Η Γροιλανδία, η Νορβηγία και η Ιαπωνία (σ.σ.: έχουν το μερίδιο του λέοντος στη φαλαινοθηρία μαζί με την Ισλανδία)
τρέφουν υψηλή εκτίμηση στον ρόλο της οργάνωσης όσον αφορά το λόμπιινγκ στους ευρωπαίους διαμορφωτές γνώμης».
2Στο μητρώο των εταιρειών που κάνουν λόμπιινγκ στην Ευρώπη, η οργάνωση της κ. Σίμονς έχει δηλώσει ότι έλαβε 460.000 ευρώ μέσω χρηματοδοτήσεων από «πελάτες-πρότζεκτ» και όχι από ευρωπαϊκές ή εθνικές πηγές. Ωστόσο, αν και όφειλε να καταχωρίσει στοιχεία σχετικά με τη χρηματοδότησή της στην Εθνική Τράπεζα του Βελγίου, όπου η οργάνωση έχει την έδρα της, δεν υπάρχει καμία απολύτως εγγραφή τα τελευταία 3 χρόνια…










