Χόρεψε, Ηλέκτρα, χόρεψε

Το καινούργιο ποιητικό έργο του ανεβαίνει από την Πέρσα Σταματοπούλου ως περφόρμανς ανάμεσα σε έργα του Χρόνη Μπότσογλου
Γιώργος Βέλτσος. Χρόνης Μπότσογλου. Θέμις Μπαζάκα. Πέρσα Σταματοπούλου. Καλλιτέχνες, διακεκριμένοι ο καθένας στον χώρο του. Πού εμπλέκονται; Μα σε μία… υπόθεση περφόρμανς!

Η Πέρσα Σταματοπούλου χορογραφεί με τη δική της «Ομάδα Σύγχρονου Χορού» και χορεύει μαζί με τον Ηλία ΡαφαηλίδηΗλέκτρα και Ορέστης- μία περφόρμανς εμπνευσμένη από το- πολύ φρέσκο, τον Φεβρουάριο εκδόθηκε- «θεατρικό ποίημα» του καθηγητή, συγγραφέα και ποιητή Γιώργου Βέλτσου «Σχέδιο για Ηλέκτρα»- «ένα μονόπρακτο για δύο πρόσωπα». Που θα πραγματοποιηθεί, με τη Θέμιδα Μπαζάκα σε αποσπάσματα από το έργο μέσα από βίντεο, ανάμεσα στα αναρτημένα έργα της μεγάλης αναδρομικής έκθεσης του Χρόνη Μπότσογλου, ο οποίος έχει εικονογραφήσει με επτά εικόνες του την έκδοση, και στο πλαίσιο των παράλληλων, με την αφορμή της έκθεσης, εκδηλώσεων του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης που την οργανώνει.

Εχει χορέψει Αντιγόνη, έχει χορέψει Περσεφόνη, έχει χορέψει Κασσάνδρα, έχει χορέψει και Ηλέκτρα η Πέρσα Σταματοπούλου. Χορογραφημένη από άλλους χορογράφους- τη Λία Μελετοπούλου κυρίως. Αλλά είναι η πρώτη φορά που επιχειρεί μία δική της χορογραφική προσέγγιση σε αρχαία ηρωίδα.

«Εμπνεύστηκα», λέει για την περφόρμανς, «από κάποια σημεία του κειμένου που εμπεριέχει στοιχεία της αρχαίας ηρωίδας αλλά είναι εντελώς προσωπικό και από τον πολύ επιβλητικό και πάρα πολύ ιδιαίτερο χώρο. Εφτιαξα μία Ηλέκτρα τοποθετημένη στον χώρο αυτό όπως τα έργα του Μπότσογλου: μία Ηλέκτρα ακίνητη, η οποία παίρνει ζωή από ερεθίσματα- μνήμες, ενοχές, ακούσματα… Οσο για τη φωνή της Θέμιδος Μπαζάκα αντιπροσωπεύει αυτό το δισυπόστατοαρσενικό και θηλυκό στοιχείο- της Ηλέκτρας όπως ακριβώς τη θέλει ο Βέλτσος».

Σύμφωνα με τη χορογράφο, που έκανε σπουδές στη Γαλλία και χόρεψε με διάφορες ομάδες και χορογράφους πριν να ιδρύσει το 1991 την- επιχορηγούμενη- ομάδα της με την οποία έχει δώσει – διακριτικά…- ένα εξαιρετικό, εντελώς ξεχωριστό στίγμα στον χώρο του σύγχρονου ελληνικού χορού, «το ζητούμενο δεν είναι η αφηγηματικότητα και η αναπαράστα- ση του κει μένου αλλά η συνεύρεσή του με το σώμα στον ίδιο χώρο και χρόνο».

Και ο Γιώργος Βέλτσος τι λέει για το έργο του; «Εγραψα θέατρο για μια ακόμα φορά χωρίς να ξέρω το θέατρο. Χωρίς τη θεατρικότητα του θεάτρου- και το δηλώνω. Παραβίασα τους κανόνες του. Δούλεψα πάνω στη φόρμα. Σκέφτηκα υποθέσεις σε ρόλους. Δεν αντέτεινα τη σύγκρουση. Αποφάσισα να κλέψω θέατρο από το θέατρο. Από ανθρώπους που έγραψαν θέατρο χωρίς κι αυτοί να ξέρουν το θέατρο- για παράδειγμα από τον Χάινερ Μίλερ. Αλλά και από ζωγράφους που ζωγράφισαν θεατρικά όπως ο Μαντένια ή ο Μπότσογλου.

Το έργο μου το λέω “Σχέδιο για Ηλέκτρα”. Η αφαίρεση του οριστικού άρθρου είναι εσκεμμένη γιατί δεν πρόκειται για τηνΗλέκτρατου Σοφοκλή- υποδηλώνει μία οποιαδήποτε γυναίκα».

Η περφόρμανς, για την οποία δουλεύουν επίσης ο Μάκης Φάρος (βίντεο), η Ιρινα Δημάκη (μουσική την οποία θα παίζει ζωντανά στο βιολοντσέλο της) και ο Παναγιώτης Μανούσης (φωτισμοί), ενδέχεται να αναπτυχθεί- τώρα η διάρκειά της είναι τριάντα λεπτά- και να παρουσιαστεί πιο ολοκληρωμένη σε άλλο χώρο.

ΙΝFΟ

Στις 16 και 17 Απριλίου, στις 20.00, στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (Ωδείο Αθηνών, Βασιλέως Γεωργίου Β΄ 17/19-Ρηγίλλης, τηλ. 210-
9242.111-3).
Είσοδος ελεύθερη.

«Θέατρο λέξεων, όχι συγκρούσεων»

Μόλις ολοκλήρωσε ο Γιώργος Βέλτσος «Το λουτρό», το καινούργιο του θεατρικό έργο- το έκτο από το 1992, μετά το «Camera degli Sposi,» τα «Χώματα», την «Αναγγελία», το «Οιδίπους- Αντιοιδίπους» και το «Σχέδιο για Ηλέκτρα». «Και το έργο αυτό μια διακήρυξη είναι: πως το θέατρο μπορεί να μην είναι ρεαλιστικό, μπορεί να μην είναι το θέατρο του κ. Κατσικονούρη, μπορεί να μην είναι το θέατρο μιας μιμητικής, ταυτοποιητικής διαδικασίας θεατή- ηθοποιού αλλά ένα θέατρο των λέξεων και όχι των συγκρούσεων, που να έχει μέσα του το στοιχείο το ποιητικό στα όρια ενός Κλοντέλ, ενός Χάινερ Μίλερ, ενός Μπέκετ ή ενός Σινγκ».