ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Το νερό μαθαίνεται απ΄ τη δίψα

Η Εμιλι Ντίκινσον (1830-1886) απέφευγε να δίνει στη δημοσιότητα τα ποιήματά της. Το σύνολο του πολυεπίπεδου – αγεωγράφητης ηπείρου κατά τη Λίζη Τσιριμώκου- έργου της, έγινε σταδιακά γνωστό μετά τον θάνατό της.

Μέχρι πρόσφατα έρχονταν στο φως ανέκδοτα ποιήματά της που κάποια συνοδεύτηκαν με αμφισβητήσεις της γνησιότητάς τους. Προδρομικά νεωτερική, χρησιμοποίησε πρωτοποριακές τεχνικές και στάθηκε εκστατική μπρος στο φαινόμενο της ζωής.

Τα προηγούμενα τριάντα χρόνια επιχειρήθηκαν αρκετές μεταφράσεις με επιλογές απο τα περίπου 800 ποιήματά της.

Πιο έγκυρες θεωρήθηκαν, κατά χρονολογική σειρά έκδοσης, των Α. Σιδηρά, Δ. Καψάλη και Ε. Σοφρά. Από τη μετάφραση του τελευταίου αποσπούμε τον στίχο: Το νερό μαθαίνεται απ΄ τη δίψα. Ενας απόηχός του περνάει στον Καρούζο και τη Δημουλά. Στη συλλογή Φύση (μτφ Α. Δασκαλοπούλου) λάμπει το καλοκαιρινό τοπίο: πεταλούδες, παπαρούνες, πουλιά και μέλισσες. Σ΄ όλα όμως δίνεται μια σκοτεινή μυστική διάσταση.