[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Σοβαρότητα και ευτυχία

Εγώ το ήξερα, γι΄ αυτό πάντα κάνω συζητήσεις σοβαρές και όταν σαχλαμαρίζω έχω φιλοσοφικό υπόβαθρο. Ασχετα αν προσπαθώντας χρόνια τώρα να καμουφλάρω τη σοβαρότητά μου σαχλαμαρίζοντας έχω πάθει ένα είδος παρακμιακού εθισμού στη σαχλαμάρα. Κατά βάθος το ήξερα ότι η σοβαρή συζήτηση φέρνει την ευτυχία, ακριβώς όπως ανέδειξαν οι τελευταίες έρευνες του ΜατθίαςΜελ, ψυχολόγου στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνας. Το πρόβλημα είναι ότι δεν μπορούσα να πείσω τους άλλους γύρω μου. Οι οποίοι για κάποιο παράξενο λόγο έχουν συνδέσει τις πολύ σοβαρές συζητήσεις με κάτι σαν εξετάσεις γνώσεων και φοβούνται μήπως πιαστούν αδιάβαστοι. Οπότε τις αποφεύγουν. Στραβομουτσουνιάσματα και δυσαρέσκεια υποδέχονται τις πάντα πρόσχαρες προσκλήσεις μου για βαθυστόχαστες συζητήσεις. Οχι, να μη ζαλιστούμε, να μην κουραστούμε, να μην πιεστούμε, πες κάτι ανάλαφρο και ασήμαντο, να μη νοιαζόμαστε, να μη φθειρόμαστε, να περνάμε καλά! Κυρίως αυτό, μην τυχόν και δεν περάσουμε καλά, αλίμονό μας. Να το λοιπόν, με βάση αυτή την κλίματα αξιών, οι βαθυστόχαστες και σοβαρές συζητήσεις πρέπει να ξαναβρούν τη θέση που τους αξίζει. Αυτές είναι που κάνουν τους ανθρώπους περισσότερο ευτυχισμένους. Ακόμα και οι ερευνητές έμειναν με το στόμα ανοιχτό από το αποτέλεσμα της έρευνας, διότι περίμεναν το αντίθετο, τις μπούρδες να χαρίζουν ευτυχία και απόλαυση. Ομως όχι, το μυστικό της ευτυχίας κρύβεται στις ουσιώδεις συζητήσεις, διότι οι άνθρωποι εξωθούνται να βρίσκουν ένα νόημα για τη ζωή τους. Και, δεύτερον, διότι είμαστε κοινωνικά όντα που έχουν την επιθυμία και την ανάγκη να συνδέονται με τους ομοίους τους.

Εμπρός λοιπόν χωρίς φόβο και σοβαροφάνεια, φίλοι μου αγαπημένοι, ας συζητήσουμε μία φορά σοβαρά.

Κι αν δεν σας αρέσει και δεν σας φέρει την ευτυχία, θα είναι επειδή από την πολλή σαχλαμάρα έχουμε ξεχάσει πώς να το κάνουμε.