Σύνταξη από το ΙΚΑ

Ο κ.Γεώργιος Δ.Τσέλιος,από την Καισαριανή, γράφει για τις διαδικασίες απονομής σύνταξης:

«Ασφαλισμένος στο ΙΚΑ επί 25 συνεχή χρόνια (7.500 ημερομίσθια) με τις υψηλότερες μεικτές εισφορές (λόγω μόνιμης υπερωριακής εργασίας), του αθροίσματος των οποίων εργαζομένου- εργοδότου εγγίζοντος τον μισθόν αρχαρίου υπαλλήλου, έλαβα σύνταξη στα 66 χρόνια 171,95 ευρώ, την κατωτάτην του ΙΚΑ περίπου αναπροσαρμοσθέντος του ποσού, λόγω κατωτάτου ορίου διαβιώσεως άλλου Νόμου στα 262,69 ευρώ και αυξητικής εξελίξεως μέχρι σήμερα στα 343,16 ευρώ.

Για την πρωτοφανή αυτή αδικία επί 14 χρόνια “λιμνάζει” σχετική προσφυγή μου στα Διοικητικά Δικαστήρια (εκ των οποίων στο Συμβούλιο της Επικρατείας από 2002), στερούμενος του σωστού και μοναδικού εισοδήματός μου ως υπερήλικος.

Οι συνήγοροί μου και οι σχετικές απαντήσεις του ΙΚΑ με πληροφορούν ότι εφαρμόζονται οι μεταρρυθμιστικοί νόμοι 1991-1993 αποκαλούμενοι και Νόμοι Σιούφα.

Και ανακύπτει το ερώτημα προς πάντας: Υπάρχει άλλη περίπτωση Έλληνος ή αλλοδαπού στο ασφαλιστικό στερέωμα με αυτές τις ασφαλιστικές προϋποθέσεις (25 χρόνια και στην ανωτάτη κυρίως ασφαλιστική κλάση) να λαμβάνει την κατωτέρα σύνταξη ελεημοσύνης του ΙΚΑ ή άλλου ασφαλιστικού οργανισμού;

Οι σύγχρονοι με τις αυτές προϋποθέσεις συνταξιοδοτούμενοι λαμβάνουν περί τα 800 ευρώ.

Υπάρχει λόγος να ασφαλίζεται κανείς έτσι, αφού το ίδιο το κράτος επίσης χορηγεί στους ανασφάλιστους γενικώς Έλληνες και αλλοδαπούς προνοιακή σύνταξη περί τα 360 ευρώ;

Είναι όλα αυτά δημοκρατία, ισονομία, ασφαλιστική δικαιοσύνη;

Δεν είναι παραβίαση θεμελιωδών διατάξεων του Συντάγματος περί ασφαλιστικής ανταποδοτικότητος και ισονομίας, αλλά και θεμελιωμένων δικαιωμάτων υπό του ιδρυτικού περί ΙΚΑ Νόμου (ασφαλισμένος 1947-1974) και περί μη καταστάσεως χειροτέρας της θέσεως ασφαλισμένου διά των μεταρρυθμίσεων;

Πού αλλού να καταφύγουμε να σωθούμε από την ανάγλυφη νομοθετική αδικία και ώς πότε να αναμένουμε δικαίωση; Δεν αρκούν 14 χρόνια αναμονής και ένδειας στα 80 μας χρόνια; Ή πρέπει όλοι να καταφύγουμε στα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια και με ποια οικονομική δυνατότητα;».