Η απαγόρευση του καπνίσματος

Ο κ. Αλέξανδρος Σ. Τριτσιμπίδας, δικηγόρος από την Πάρο, γράφει για τη μη εφαρμογή των αντικαπνιστικών μέτρων στα εστιατόρια:

«Όταν ψηφίστηκε, επί υπουργίας Αβραμόπουλου, ο νόμος για την απαγόρευση του καπνίσματος σε κλειστούς χώρους, όλοι όσοι ενοχλούμαστε από τον καπνό των άλλων διαμαρτυρηθήκαμε διότι η απαγόρευση στα εστιατόρια, καφετέριες, μπαρ κ.λπ. δεν ήταν ολοκληρωτική και απόλυτη, αλλά άφηνε “παράθυρα”. Δεν πρόλαβαν να περάσουν λίγοι μήνες και διαπιστώσαμε με απογοήτευση ότι ο νόμος είχε την ίδια τύχη που έχουν οι περισσότεροι νόμοι στην Ελλάδα: Απλά δεν εφαρμόζεται! Και φυσικά δεν αστυνομεύεται η (μη) εφαρμογή του από την πολιτεία… Έτσι καταντήσαμε να μπαίνουμε σ΄ ένα εστιατόριο, που υποτίθεται ότι απαγορεύεται το κάπνισμα, και να καπνίζουν όλοι στον κύριο χώρο με αποτέλεσμα να έχει ντουμανιάσει όλο το εστιατόριο. Κι αν θελήσεις να διαμαρτυρηθείς θα εισπράξεις ειρωνικά χαμόγελα και τη στερεότυπη δικαιολογία ότι “καπνίζουν και στ΄ άλλα εστιατόρια, επομένως γιατί όχι και σ΄ αυτό”. Αν ζητήσεις να σε βάλουν σε χωριστό χώρο “μη καπνιζόντων” (που υποτίθεται ότι διαθέτουν), το πιθανότερο είναι να σε βάλουν κάπου απομονωμένα και απομακρυσμένα σα νά ΄σαι τιμωρία, και θα θεωρηθείς αμέσως β΄ κατηγορίας πελάτης που έχει παραξενιές.

Εγώ προσωπικά δεν ανέχομαι να εισπνέω καπνό τη στιγμή που τρώω. Το ίδιο συμβαίνει με τη συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων, ακόμη και των ίδιων των καπνιστών. Είναι απαράδεκτο, ανεξαρτήτως τού αν απαγορεύεται ή όχι, να μας επιβάλλεται να εισπνέουμε τον καπνό αυτών που επιλέγουν να καπνίσουν στον ίδιο κλειστό χώρο με εμάς, αδιαφορώντας για την υγεία μας και παραβιάζοντας το δικαίωμά μας να εισπνέουμε καθαρό αέρα. Ας μάθουν επιτέλους να περιμένουν να βγουν έξω και να καπνίσουν όσο θέλουν. Πώς περιμένουν στο θέατρο ή στο σινεμά; Αν δεν μπορούν, ας εφαρμοσθεί επιτέλους ο νόμος κι ας δούμε και καμία καταδίκη από τα ελληνικά δικαστήρια. Έτσι, για παραδειγματισμό».