Η θρυλική κιθάρα του «τραγουδάει» ακόμα
Ο Τζίμι Χέντριξ ήθελε να εκτιμηθεί σαν μουσικός της τζαζ και γι΄ αυτό το μυαλό του ήταν πάντα στον αυτοσχεδιασμό. Άρα, κανείς δεν θα μπορούσε να προβλέψει με σιγουριά πού μπορούσε να είχε φτάσει
Από τις «Κοιλάδες του Ποσειδώνα», ο Τζίμι Χέντριξ στέλνει ηλεκτρικό ροκ μήνυμα στη γενιά του iΡod
H αλήθεια είναι πως είχε ακουστεί λίγο απειλητικό. Εκείνο που είπαν οι κληρονόμοι του Τζίμι Χέντριξ, ότι σαράντα χρόνια μετά τον θάνατό του υπάρχει καινούργιο υλικό για να ακούμε τουλάχιστον για ακόμη μία δεκαετία. Φαίνεται λιγότερο τρομακτικό με τον καινούργιο Χέντριξ στην αγορά τώρα, κάπου ανάμεσα στους Βlack Εyed Ρeas και τη Lady Gaga, να δίνει την εντύπωση σαν να βγήκε μόλις λίγο πριν από το στούντιο.
Ο Χέντριξ πέθανε νωρίς, μόλις στα 27 του χρόνια. Πρόλαβε όμως να φτιάξει τον θρύλο του πιο άφθαρτου ειδώλου του ροκ. Ηλεκτρισμός, παραμόρφωση, ψυχεδέλεια και εκατομμύρια καλειδοσκοπικές εκδοχές της μουσικής του ευφυΐας. Ηχογραφημένες αποδείξεις για όλα αυτά στα άλμπουμ του, από εκεί και πέρα όμως μόνο υποθέσεις.
Αν ζούσε, τι θα γεννούσε ακόμη η έμπνευσή; Πού θα τον οδηγούσαν τα τζαζ/ ροκ μπλουζ; Ποιο σημείο θα άγγιζε η δημιουργική του φαντασία και, πόσο θα υπέκυπτε στον περφεξιονισμό του;
Στην ουσία βέβαια κανείς δεν ψάχνει απαντήσεις. Η μουσική η ίδια είναι αυτή που αποκαλύπτει περισσότερα και το «Valleys of Νeptune», που μόλις κυκλοφόρησε, είναι Χέντριξ εκατό τοις εκατό. Για την ακρίβεια, είναι δύο Χέντριξ: το ανήμερο ροκ θηρίο που έβαζε φωτιές στη στρατοκάστερ του στη σκηνή και ο σχολαστικός μουσικός που δεν άφηνε την παραμικρή λεπτομέρεια να ξεφύγει.
Καλώς ήρθατε στις «Κοιλάδες του Ποσειδώνα». Ο χρόνος μοιάζει να σταμάτησε στο 1970. Με τη διαφορά πως ακούγεται πολύ όπως τότε. Ναι, είναι ένα καινούργιο άλμπουμ του Χέντριξ. Περιέχει δώδεκα ακυκλοφόρητες ηχογραφήσεις (όχι και άγνωστα κομμάτια) από τις ατέλειωτες ώρες που περνούσε στο στούντιο και πατούσε το κουμπί για να γράψει περίπου μέχρι και το κούρδισμα της κιθάρας. Τους τελευταίους μήνες της ζωής του ο Χέντριξ ζούσε σχεδόν μέσα στο στούντιο. Έψαχνε κάτι πέρα από τα όρια των Εxperience και δοκίμαζε διάφορα, ανακατεύοντας στυλ στο παίξιμο με σκοπό κάποια στιγμή να καταλήξει σε ένα καινούργιο άλμπουμ, το «First Rays of Τhe Νew Rising Sun». Το βασικό υλικό του «Valleys» όμως έρχεται κυρίως από τις πρόβες που έκαναν ο Χέντριξ, ο Μίτσελ και ο Ρέντινγκ για μια σειρά συναυλιών στο Άλμπερτ Χολ του Λονδίνου, στις αρχές του 1969. Όχι όμως όλα τα κομμάτια. Το πρώτο στη σειρά, «Stone Free», λέει η ιστορία, έρχεται από το τέλος σχεδόν του ΄69, και όταν ο Χέντριξ απλά δοκίμαζε παλιότερες συνθέσεις με τον Μίτσελ και τον Μπίλι Κοξ. Ο δαίμονας μέσα του δεν τον άφηνε ήσυχο. Αν υπάρχει κάποιο συμπέρασμα, είναι αυτό: πέρα από το τι φέρνουν τα κομμάτια τα ίδια μέσα τους, το ανήσυχο πνεύμα του Χέντριξ είναι το ζουμί της ιστορίας. Το να πειραματιστεί και να φτάσει πιο μακριά, με ψυχεδελικά μπλουζ, παραμόρφωση, ηλεκτρικό ήχο- με το πνεύμα των ΄60s σαν μέσα σε μια μεταλλική «κονσέρβα» που θα διατηρούσε την αισιοδοξία της εποχής μαζί και την αυτοκαταστροφική της δύναμη.
Αν παίξεις αυτό το άλμπουμ σε κάποιον χωρίς μουσικό προσανατολισμό ή σε ένα φαν των ΜGΜΤ, πολύ πιθανό να σου πει πως έρχεται από νεαρό καλλιτέχνη με πολύ μέλλον. Σίγουρα κάτι τέτοιο θα περνάει από το μυαλό του Έντι Κράμερ που έχει φροντίσει την παραγωγή του δίσκου, με το δικαίωμα που έδωσε η θέση την οποία είχε δίπλα στον Χέντριξ, σαν ο άνθρωπος που τον βοήθησε να αποκτήσει τα θρυλικά Εlectric Lady στούντιο στο Γκρίνγουιτς Βίλατζ της Νέας Υόρκης. «Ήταν μεγάλο πράγμα που μπορέσαμε να έχουμε πρόσβαση σε αυτά τα αρχεία και να ακούσουμε πράγματα που δεν είχαμε ακούσει. Που ξέραμε ότι υπήρχαν αλλά δεν τα είχαμε βρει», έλεγε στην παρουσίαση του δίσκου.
Μ.Μ.
Με μια ματιά
● Γεννήθηκε ως Johnny Αllen Ηendrix στις 27 Νοεμβρίου του 1942 στο Σιάτλ ● Το 1961 κατατάχτηκε στον αμερικανικό στρατό ● Το 1965 άρχισε να παίζει σε κλαμπ της Νέας Υόρκης ● Το 1966, μαζί με τον Μιτς Μίτσελ και τον Νόελ Ρέντινγκ (ντραμς, μπάσο), έφτιαξαν τους Jimi Ηendrix Εxperience ● Πρώτο σινγκλ το Ηey Joe, μπήκε στα στα τσαρτ της Βρετανίας το 1967 ● Ξεσήκωσε τα πλήθη παίζοντας στο Φεστιβάλ του Μοντερέι ● Το 1969 έγραψε ιστορία, με τη θρυλική εμφάνιση στο κλείσιμο του Γούντστοκ με το «Star Spangled Βanner» ● 18 Σεπτεμβρίου του 1970, ο ξαφνικός θάνατος. Κατέρρευσε σε πάρτι στο Λονδίνο και πέθανε από ασφυξία, ενώ βρέθηκαν χάπια και μεγάλη ποσότητα αλκοόλ. Ήταν 27 ετών. Τα αίτια του θανάτου του επανεξετάζονται.
Δίσκοι που άλλαξαν τον ηλεκτρικό ήχο
«Αre Υou Εxperienced?». Το πρώτο άλμπουμ του που βγήκε το 1967.
Κεραυνός! Ο Χέντριξ αποκαλύπτει ένα καινούργιο ηλεκτρικό ήχο. Βάζει το σημάδι του στην ιστορία του ροκ. Ο δίσκος βρίσκεται στο Νο15 της λίστας του «Rolling Stone» με τα καλύτερα 500 άλμπουμ όλων των εποχών. Πώς να μη βρίσκεται, με τα «Ρurple Ηaze», «Τhe Wind Cries Μary», «Foxy Lady»;
«Αxis: Βold Αs Love». To δεύτερο άλμπουμ του, που βγήκε και αυτό μέσα στην ίδια χρονιά, το ΄67, σύμφωνα με όρο του συμβολαίου με την εταιρεία. Ο Χέντριξ αφήνει εδώ και τις μπαλάντες να βγουν στην επιφάνεια. «Ι Wanna Κnow about the new mother Εarth/ Ι wanna hear and see everything»- σαφής και περιεκτικός στο up from the skies.
«Εlectric Ladyland».
Κυκλοφόρησε διπλό το 1968 και ήταν το τελευταίο ως Jimi Ηendrix Εxperience. Κορυφαίο και ανεκτίμητο. Και το «Voodoo Child» μέσα σε αυτό.
«First Rays of the Νew Rising Sun». Βγήκε το 1997 και είναι αυτό που δούλευε λίγο προτού πεθάνει. Ροκ, μπλουζ-ροκ και ψυχεδέλεια σύμφωνα με τις σημειώσεις και ό,τι άλλο είχε μείνει στη μέση.














