ΟΙ ΒΡΙΣΙΕΣ ΜΑΣ ΗΤΑΝ ΑΓΝΩΣΤΕΣ

Σ΄ αυτό το συναρπαστικό βιβλίο ο Εκουιάνο, «Αφρικανός, σκλάβος στην Αμερική, ελεύθερος άνθρωπος», αφηγείται όσα θυμάται από τα έθιμα της πατρίδας του από την οποία τον απήγαγαν στα έντεκά του χρόνια. Περιγράφει μια κοινωνία όπου το χρήμα γνωρίζει ελάχιστη χρήση και οι άνθρωποι ζουν από τη γεωργία και τον πλούτο της γης. Περιγράφει τα σπίτια τους, τη θρησκεία τους που δεν είχε ναούς, τους ιερείς που όριζαν τον χρόνο, τους δημογέροντες όπως ο πατέρας του που τους σημάδευαν στο πρόσωπο από μικρούς.

«Οι βρισιές μάς λέει, ήταν εντελώς άγνωστες όπως και όλοι εκείνοι οι υβριστικοί και επιτιμητικοί όροι που εκφέρονται με τόση προθυμία και τόσο συχνά στις γλώσσες των περισσότερων πολιτισμένων λαών», λέει δηκτικά. Και παρουσιάζει την εικόνα ενός κόσμου που δεν ξέρει τι θα πει τεμπελιά ούτε έχει ζητιάνους.

Βέβαια, στην Αφρική υπήρχαν σκλάβοι. Και κάτι που του έκανε αργότερα εντύπωση ήταν ότι οι λευκοί δεν έπαιρναν ποτέ λευκό σκλάβο, ενώ οι μαύροι έπαιρναν μαύρους σκλάβους. Μόνο που τους μεταχειρίζονταν πολύ καλύτερα από ό,τι οι λευκοί, σαν σχεδόν ισότιμους στις κοινωνίες τους.