Δίκτυο

Γέφυρες κόστους 980 ευρώ…
Γ.Δ.Κ.Σ.

Δεν έχουμε μόνο τον Γιώργο Λούκο στη Λυών. Να μας εκπροσωπεί ως καλλιτεχνικός διευθυντής του Μπαλέτου της Όπερας της πανέμορφης γαλλικής μεγαλούπολης. Έχουμε και τον «Δευκαλίωνα». Τον ελληνογαλλικό πολιτιστικό σύλλογο που κλείνει τα δεκατρία του χρόνια- ιδρύθηκε το 1997 – με στόχο την προώθηση της πολιτιστικής φυσιογνωμίας της σύγχρονης Ελλάδας στην Γαλλία και την καλλιέργεια και την ενίσχυση φιλικών και πολιτιστικών δεσμών μεταξύ των μελών του- εκατό με εκατόν πενήντα άτομα, Γάλλοι στην πλειοψηφία τους- χάρη στις συνδρομές των οποίων και στα 980 (ντρέπομαι και που το γράφω…) ευρώ που του δίνει κάθε χρόνο το υπουργείο Εξωτερικών- τόσο αποτιμά τις γέφυρες που προσπαθούν να κτίσουν κάποιοι Έλληνες της Διασποράς…- επιζεί. Φέτος, στο πλαίσιο της «Ποιητικής Άνοιξης» που οργανώνεται στη Γαλλία- φετινό θέμα της, «Χρώμα Γυναίκας»-, ο « Δευκαλίων» συμμετείχε με μία βραδιά (στις 6 Μαρτίου) Γιάννη Ρίτσου, με αφορμή την επέτειο των 100 χρόνων από τη γέννησή του που περιλάμβανε ομιλία του πανεπιστημιακού του Τμήματος Νεοελληνικών Σπουδών από το Βέλγιο Γιάννη Κατσάνου και παράστασηη πρώτη επαγγελματικού θεάτρου που φέρνει ο σύλλογος στη Λυών- από τον Βασίλη Παπαβασιλείου της εμβληματικής «Ελένης» του- εξαιρετική επιτυχία είχε! Αλλά και με την εκπροσώπηση της Ελλάδας στην εκδήλωση των «Ρasseurs d΄ Εurope»- συλλόγου των πολιτιστικών τμημάτων των ευρωπαϊκών προξενείων στη Λυών- με το ποίημα «Ελένη» του Οδυσσέα Ελύτη που ακούστηκε στις 8, 9 και 10 Μαρτίου σε όλες τις μεγάλες ευρωπαϊκές γλώσσες αλλά και σε άλλες γλώσσες του κόσμου. Δεν είναι τυχαίο ότι ψυχή και πρόεδρος του «Δευκαλίωνα», που συνδυάζει την ευαισθησία με την ακαταπόνητη δραστηριότητα, είναι η παντρεμένη και εγκατεστημένη στη Λυών ψυχολόγος Όλγα Ανδρονίδου.

Που είναι κόρη εκλεκτών: του πρόσφατα χαμένου ηθοποιού Βάσου και της Στάντης Ανδρονίδη. Δεν ξέρω αν η ελληνική πολιτεία είναι ικανή να ευαισθητοποιηθεί από τις κινήσεις αυτές… Μήπως οι μαικήνες μας; Ή τώρα ανησυχούν για τα οικονομικά μέτρα και δεν έχουν καιρό για τέτοια;


Βόλτα στο φεγγάρι
Β.Λ.

«Πάντα πολεμήσαμε το ίδιο θεριό κι ονειρευόμαστε ένα λαό με γεμάτα μάτια και όρθιο κεφάλι» έγραφε ο Μίκης Θεοδωράκης το 1974 για τον Νότη Περγιάλη. Δύο δεκαετίες πριν, το 1954, ο Μάνος Κατράκης ο οποίος ήταν δάσκαλός του στη σχολή θεάτρου που διηύθυνε ο Βασίλης Ρώτας, όταν διάβασε ένα ποίημά του τον είχε παροτρύνει να γράψει. Κείμενα σημαντικών ανθρώπων (Μίκης Θεοδωράκης, Μάνος Κατράκης, Ντίνος Δημόπουλος, Αλέξης Σολομός, Λυκούργος Καλλέργης, Νίκος Χατζίσκος, κ.ά.), αλλά και κριτικές για το έργο του (Μπάμπης Κλάρας, Μάριος Πλωρίτης, Βασίλης Μανιάτης, Νίκος Λαγκαδινός κ.ά.) συγκεντρώθηκαν σε μια καλαίσθητη έκδοση 125 σελίδων με τον τίτλο «Νότης Περγιάλης: πάμε μια βόλτα στο φεγγάρι» (Εκδ. Φαρφουλάς)

από δύο ανθρώπους που ευτύχησαν να τον γνωρίσουν και να μιλήσουν μαζί του, τον Ελπιδοφόρο Ιντζέμπελη και τον Κώστα Φωτεινάκη, το καλοκαίρι του 1999 στο σπίτι του στους Αγίους Θεοδώρους. Μάλιστα συνάντησαν τον Νότη Περγιάλη- έφυγε από τη ζωή τον Νοέμβριο του 2009- τη στιγμή που τάιζε τα περιστέρια του: «Μπορεί να συμβολίζουν την ειρήνη, αλλά μαλώνουν μεταξύ τους» τους είπε καλωσορίζοντάς τους με ένα πλατύ και εγκάρδιο χαμόγελο.

Στο βιβλιαράκι αυτό ο Περγιάλης αφηγείται περιστατικά από τη ζωή του, τη δράση του στο ΕΑΜ- ΕΛΑΣ και τη θεατρική ομάδα που είχε δημιουργήσει στο βουνό. Ακόμη περιέχονται μια επιστολή που του είχε στείλει ο Αιμίλιος Βεάκης (1949), το κείμενο του Μανώλη Αυτιά- Λούη «Ο Νότης Περγιάλης δίπλα στους απόκληρους», μελέτες, κριτικές για το έργο του, οι στίχοι των μεγάλων τραγουδιών του που μελοποίησαν σημαντικοί συνθέτες «Γκρεμισμένα σπίτια» (Γιάννης Μαρκόπουλος), «Τι να την κάνω τη χαρά», «Ο λεβέντης» (Μίκης Θεοδωράκης) και «Πάμε μια βόλτα στο φεγγάρι» (Μάνος Χατζιδάκις) καθώς και φωτογραφικό υλικό από ταινίες στις οποίες πρωταγωνίστησε («Ηλέκτρα», «Ταξίδι», «Τα κόκκινα φανάρια», «Το χώμα βάφτηκε κόκκινο»- αλησμόνητη η ερμηνεία του στον ρόλο του Μαρίνου Αντύπα).