Από τους Aτρείδες στον Εμφύλιο

Έτος Γιάννη Ρίτσου το 2009- με αφορμή τα εκατό χρόνια από τη γέννησή του-, πολλές οι εκδηλώσεις, αρκετές οι παραστάσεις- οι περισσότερες στο αφιέρωμα που οργάνωσε ο Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος στο θέατρο «Έναστρον-, ο απόηχος φτάνει έως το 2010. Έτσι, μία από τις παραστάσεις αυτές, η οποία πρωτοπαρουσιάστηκε στο «Έναστρον» τον Οκτώβριο, η «Χρυσόθεμις», που σκηνοθέτησε ο Ιάκωβος Δρόσος και ερμηνεύει η Ελένη Φίλιππα συνεχίζει την πορεία της, σε διαφορετική όμως αίθουσα.

Έκτο κατά σειρά από τα «μυθολογικά» ποιήματα στον τόμο «Τέταρτη Διάσταση», η «Χρυσόθεμις» ξεκίνησε να γράφεται από τον Γιάννη Ρίτσο – εξόριστο τότε από τη δικτατορία των συνταγματαρχών- στη Γυάρο, τον Μάιο του 1967, συνεχίστηκε στη Λέρο και ολοκληρώθηκε στη Σάμο τον Ιούλιο του 1970 για να εκδοθεί το 1972.

Η Χρυσόθεμις, νεώτερη κόρη του Αγαμέμνονα και της Κλυταιμνήστρας, γηραιά κυρία πια, αφηγείται σε μια δημοσιογράφο τα γεγονότα χωρίς χρονολογική συνέπεια, εστιάζοντας στη δική της ζωή και στα δικά της συναισθήματα.

«Όταν μου προτάθηκε να σκηνοθετήσω ένα ποιητικό κείμενο από την “Τέταρτη Διάσταση” του Γιάννη Ρίτσου», λέει ο σκηνοθέτης, «ξαναδιάβασα ολόκληρη τη συλλογή. Εκείνο που με ενδιέφερε περισσότερο από την αρχή ήταν η “Χρυσόθεμις”. «Ίσως γιατί ο ποιητής μπλέκει με περίτεχνο τρόπο τον ερωτισμό και την πολιτική μέσα από τη ματιά μιας γυναίκας μόνης, με μοναδικούς συντρόφους τα θραύσματα του παρελθόντος. Η μοναξιά, κύριο στοιχείο αυτού του κειμένου, δεν δίνεται μελοδραματικά αλλά με μια γλυκύτητα και μια αισιοδοξία. Η πορεία προς τον θάνατο της ηρωίδας είναι ένα ευτυχισμένο τέλος, στοιχείο που ίσως μόνο στους Γιαπωνέζους συγγραφείς μπορούμε να συναντήσουμε. Ο Εμφύλιος είναι συνεχώς παρών σ΄ ολόκληρο το κείμενο καθώς και η αναφορά στους Ατρείδες και ειδικά στην Κλυταιμνήστρα και την Ηλέκτρα. Προσπάθησα να μεταφέρω αυτήν τη γλυκύτητα και αυτήν τη σκληρότητα της ποίησης του Ρίτσου χωρίς σκηνοθετισμούς και περιττά τερτίπια. Ο λόγος του ποιητή, άλλωστε, είναι τόσο μεστός και τόσο δυνατός, που δεν χρειάζεται κάποια αλλαγή ή παραστασιακή εικονογράφηση».

Το έργο του Γιάννη Ρίτσου παρουσιάζεται με επιμέλεια σκηνικού χώρου και κοστούμια Παναγιώτας Κοκκορού, μουσική του ίδιου του Ιάκωβου Δρόσου, φωτισμούς Παναγιώτη Μανούση και κινησιολογία Βαλεντίνης Βεργοπούλου, η οποία συμμετέχει και ως χορεύτρια στην παράσταση.

ΙΝFΟ

Έως τις 30 Μαρτίου στο θέατρο «Αltera Pars» (Μεγάλου Αλεξάνδρου 123, Κεραμεικός, τηλ. 210
3410011), κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21.15.