Φοβίζει τους βολεμένους

Παραμύθι; Παραμύθι συμβολικό. Θα ήταν απλώς αφέλεια να πω ότι η Δέλτα περιγράφει το κράτος ρεμούλας και εξευτελισμού του 1897 και βλέπει το 1910 με την έλευση του Βενιζέλου την αναγεννητική προσπάθεια του έθνους. Ποιος λοιπόν θα τολμήσει να αναζητήσει στα σύμβολα της Δέλτα και εν συνεχεία του Καμπανέλλη, έστω μια παρηγοριά και μια ελπίδα; Αφού δεν τολμά να παραπέμψει στους ποιητές. Διαβάζει ότι ο Σολωμός κατασκευάστηκε εθνικός ποιητής, ο Παλαμάς (που μετά το ΄97 έγραψε τον πικρό στίχο «Σβησμένες όλες οι φωτιές οι πλάστρες μες τη χώρα»), ο Σικελιανός του «Αλαφροΐσκιωτου» και του «Πάσχα των Ελλήνων», ο Καρυωτάκης με την τεφρή γεύση του 1922, ο Σεφέρης με το «Μυθιστόρημα», ο Ελύτης με το «Άξιον Εστί», θεωρούνται από προβεβλημένη ομάδα πανεπιστημιακών στην Ελλάδα και στο εξωτερικό εθνικιστές και πατριδολάγνοι, πώς να φτουρήσει η Δέλτα και το «Παραμύθι χωρίς όνομα»; Εκτός αν φοβίζει πλέον τους βολεμένους το παραμύθι το οποίο πλέον έχει και παραέχει όνομα.