Έλλειψη καπνιστηρίων σε επιχειρήσεις

Ο κ. Μανόλης Σκαρσουλής γράφει για την απαγόρευση του καπνίσματος και την πρακτική μεγάλων επιχειρήσεων να μη δημιουργούν καπνιστήρια για τους εργαζομένους:

«Προ ημερών πήγα να ψωνίσω στο σούπερ μάρκετ της γειτονιάς μου (Ζωγράφου). Μου έκανε αλγεινή εντύπωση το υπαίθριο καπνιστήριο του προσωπικού, επί του πεζοδρομίου, ανάμεσα στα κενά κιβώτια συσκευασίας. Η εικόνα έδενε με το ψιλόβροχο και το τσουχτερό κρύο. Ρώτησα τους εργαζομένους (καπνιστές) αν μόνοι τους επέλεξαν τον δρόμο για να καπνίσουν και μου απάντησαν ότι αυτό είναι το καπνιστήριό τους λόγω έλλειψης ανάλογου χώρου στο εσωτερικό του καταστήματος.

Χαριτολογώντας προσέθεσαν ότι ή πρέπει να κόψουν το κάπνισμα ή να παραιτηθούν οικειοθελώς, αν φυσικά προτιμήσουν το κάπνισμα. Το πεζοδρόμιο είναι η καλύτερη λύση.

Θεωρώ ότι οι διοικούντες το κατάστημα σωστά απαγορεύουν το κάπνισμα, όμως η μη δημιουργία κατάλληλου εσωτερικού χώρου με εξαερισμό παραπέμπει στη θρησκεία της αγοράς, όπου το άτομο υποτάσσεται στον νόμο: ο ισχυρός επιβάλλεται στον αδύναμο.

Οι αλυσίδες τροφίμων με τους μεγάλους τζίρους εκμεταλλεύονται στο έπακρο το φάσμα της ανεργίας με ελαστικά, κλιμακωτά και μειωμένα ωράρια εργασίας. Κανένας εργαζόμενος δεν μπορεί να απαιτήσει ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς. Θα τον στείλουν σπίτι του στην πρώτη εναντίωση.

Δέχομαι ότι η οικονομία της αγοράς όπως έχει διαμορφωθεί είναι ο ρυθμιστικός παράγοντας της απασχόλησης. Όμως σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να γίνεται αποδεκτή η προσβολή της προσωπικότητας και της αξιοπρέπειας του εργαζομένου.

Όταν κάνει διάλειμμα ο καπνιστής εργαζόμενος στο πεζοδρόμιο, εξυπηρετώντας έστω τη βλαβερή συνήθειά του, εκτίθεται σε κοινή θέα όλων των διερχομένων, αποδεχόμενος τους όποιους σχολιασμούς που είναι συνήθως μειωτικοί και για τους ίδιους και για το κατάστημα. Με την ευρύτερη έννοια, από την εικόνα αυτή όχι μόνο προσβάλλεται ο πελάτης αλλά του δημιουργούνται κι ερωτηματικά αν πρέπει να συνεχίσει να ψωνίζει με εμπιστοσύνη ή πρέπει να πάει στο παρακάτω κατάστημα όπου οι συνθήκες δουλειάς των εργαζομένων είναι καλύτερες.

Το κατάστημα που στέλνει τους εργαζομένους του στο πεζοδρόμιο δεν παρέχει καμία εγγύηση εξυπηρέτησης, ακόμα και τυπικής. Η μη αναγραφή των στοιχείων ταυτότητας του εν λόγω καταστήματος δεν είναι παράλειψη».