«Έκλεισαν οι πόρτες των ΗΠΑ για ευρωπαϊκές ταινίες»

Η ΑΠΟΥΣΙΑ ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ ΣΤΑΡ ΑΠΟ
ΤΟ 60όΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ,
ΠΟΥ ΔΙΝΕΙ ΑΠΟΨΕ ΤΙΣ… ΧΡΥΣΕΣ ΑΡΚΟΥΔΕΣ
ΤΟΥ, ΣΗΜΑΤΟΔΟΤΕΙ ΚΑΙ ΤΟΝ
ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ «ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟ» ΓΙΑ ΤΟ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΣΙΝΕΜΑ.
Απόψε γίνεται η απονομή των βραβείων της 60ής Μπερλινάλε. Με τελευταία ταινία, το «Τhe killer inside me», ένα γοητευτικό νεονουάρ του Μάικλ Γουίντερμποτομ με τον Κέισι Άφλεκ και την Τζέσικα Άλμπα.

Οι ευνοούμενοι της Χρυσής Άρκτου, εκτός του κατ΄ οίκον περιορισμένου για την ιστορία της περιβόητης ασέλγειας εις βάρος ανήλικης, Ρομάν Πολάνσκι, είναι η Γερμανία, η Ρουμανία, η Ρωσία, η Τουρκία, η Κίνα, η Νορβηγία, το Ιράν και η Δανία. Αυτές είναι οι χώρες που προηγούνται κινηματογραφικά στα βραβεία.

Δύο τα χαρακτηριστικά του φετινού φεστιβάλ. Πρώτον, τα μεγάλα ονόματα ήρθαν με το άνοιγμα της Μπερλινάλε και έφυγαν το προηγούμενο Σαββατοκύριακο. Δεύτερον, οι καλές, μικρές, συμπαγείς ταινίες από τις παραπάνω χώρες.

Λιγότερη λάμψη
Με λίγα λόγια, με λιγότερη λάμψη τα 60ά γενέθλια της Μπερλινάλε αλλά με καλύτερες ταινίες, που όμως δεν απευθύνονται σε ένα ευρύτερο κοινό. «Είναι πολύ δύσκολο, σχεδόν ακατόρθωτο», μου έλεγε η Τζούλιαν Μουρ σε μια αποκλειστική συνέντευξη, «να γυριστούν σήμερα ανεξάρτητες ταινίες. Η χρηματοδότηση είναι πάρα πολύ δύσκολη και όποιος πιστεύει ότι με τις ταινίες τις μικρές κι ανεξάρτητες αυτές εξερευνά ο ηθοποιός τα εκφραστικά του μέσα, πέφτει πολύ έξω. Φανταστείτε ότι για την ταινία που έκανα “Τhe kids are all right” τα γυρίσματα έγιναν σε χρόνο- ρεκόρ μέσα σε μόλις 21 ημέρες και οι σκηνές μου με τον Μαρκ Ράφαλο μόνον σε τρεις ημέρες. Για να γυριστούν επομένως αυτές οι ταινίες πρέπει το σενάριο να είναι τέλεια συγκροτημένο».

Ένας Αμερικανός παραγωγός μιλώντας σε συναδέλφους του, Ευρωπαίους παραγωγούς και αγοραστές ταινιών, τούς συμβούλευε να σταματήσουν να κάνουν ταινίες για τους Αμερικανούς και να περιοριστούν στην ευρωπαϊκή αγορά. «Η Αμερική έχει κλείσει τις πόρτες της στις ευρωπαϊκές ταινίες από καιρό».

Η κρίση, επομένως, είναι διπλή. Και οικονομική και θεματική. Γιατί οι περισσότερες ταινίες περιέγραφαν έναν κόσμο σχεδόν σαν φυλακή. Το θέμα των υπολοίπων ήταν η οικογένεια με οποιαδήποτε σύνθεση μπορούσε να φανταστεί κανείς: λεσβίες μαμάδες με δύο παιδιά από δωρητές σπέρματος, γκέι πατεράδες κ.ο.κ.

Απρόβλεπτος ο πρόεδρος της κριτικής επιτροπής της 60ής Μπερλινάλε Βέρνερ Χέρτσογκ για τα αποψινά βραβεία. Αλλά έτσι κι αλλιώς τα βραβεία της Μπερλινάλε ποτέ δεν έπαιξαν σπουδαίο ρόλο στα ταμεία.

Μοναδική αμερικανική παρουσία στην κριτική επιτροπή είναι η Ρενέ Ζελβέγκερ. Άρα τα βραβεία δεν προβλέπεται να έχουν χρώμα αμερικανικό. Αλλά μάλλον ευρωπαϊκό ή… τριτοκοσμικό.