Νέοι Δίσκοι

Ιππότες σε ροκ σταυροφορία
Της Μαρίας Μαρκουλή mmarkou@dolnet.gr

O δρόμος για τη φήμη δεν είναι μακρύς τελικά. Μια στροφή μόλις έξω από την πόρτα σου. Απλώς, μόλις φτάσεις, δεν έχεις πουθενά να πας. Είναι η νέα πραγματικότητα των καινούργιων ροκ/ποπ γκρουπ. Θα γίνουν ποτέ οι Get Well Soon μεγάλοι σαν Ρink Floyd; Μας νοιάζει να γίνουν σαν Ρink Floyd όταν μπορείς να φορτώσεις τη μουσική και να τους ξεχάσεις την επόμενη μέρα; Στο μεταξύ ο ήχος έχει γίνει τατουάζ.

Από την αρχή να το πω. Δεν τρελαίνομαι με αυτό το είδος, το τύπου… ΄70s φολκ βρετανικό ροκ. Ζούμε σε παράλληλο σύμπαν, από όπου κάποτε κάποιες τροχιές διασταυρώνονται. Οι Μidlake, υποθέτω, μια από αυτές (εξακολουθεί πάντως να ισχύει ότι για να περάσω πολλή ώρα με Jethro Τull και Fairport Convention, πρέπει κάτι πολύ καλό να μου έχεις υποσχεθεί για μετά). Ότι όμως οι Μidlake από το Τέξας βρίσκουν σούπερ δικαίωση τώρα στους μουσικούς κύκλους το επισημαίνω, πρώτα από όλα, γιατί είναι θαυμάσιοι παίκτες, ωραίοι μουσικοί και για κάτι βασικό ακόμα. Δείχνει πως ο κόσμος ψάχνεται. Πως έχει ανέβει στη σοφίτα και ανοίγει ντουλάπια, φυσάει τη σκόνη, βγάζει ξεχασμένα πράγματα, τα κοιτάζει με προσοχή στο φως.

Θέλει πιο ψαγμένες υποθέσεις, τέλειωσε με εκείνα τα «πιάσε μια επιτυχία στο άψε σβήσε». Το έχουμε πει, ακόμη και η ποπ-τσιχλόφουσκα έχει δουλειά και έμπνευση και κάτι πιο σοβαρό πίσω από τη βιτρίνα.

Αυτός είναι ο λόγος που μιλάνε όλοι γι΄ αυτούς τους Τεξανούς, οι οποίοι έχουν και καμιά δεκαριά χρόνια στην πλάτη τους και στο τρίτο άλμπουμ τους, «Τhe courage of others», ακούγονται σαν από το παρελθόν, πλην όμως φρέσκοι και αναζωογονητικοί. Και κάπως σαν ιππότες σε καινούργια αποστολή.

Είναι φαίνεται η στιγμή που πρέπει να βγουν μπροστά οι σοβαροί, οι διαβασμένοι, οι ψύχραιμοι. Αυτοί μπορούν να κάνουν αληθινές ανατροπές. Να δουν τον «ήχο» με 3D εικόνα. Και προσωπικά, μου φτάνει που το «Θάρρος των άλλων» κρατάει το ύφος του, σαν διαστημόπλοιο που πάτησε στη Γη και αρνείται να συντονιστεί με όσα συμβαίνουν γύρω.

Πιάνω τον εαυτό μου δηλαδή, ενώ δεν βρίσκομαι σε καθόλου φιλικό μουσικό περιβάλλον, να παρακολουθώ τα τεκταινόμενα σαν τις πυγολαμπίδες στο σκοτάδι. Τουλάχιστον μέχρι τη στιγμή που κάποιος θα ανάψει το φως.

LΙΝΚS:

http://www.mariamarkouli.blogspot.com/

Πέντε από το κοντινό μέλλον

● Η Κate Νash στο «Ι just love you more». Τα υπόλοιπα, μαζί με το άλμπουμ τον Απρίλιο, αλλά στο http://www.

katenash.co. uk/ μια πρόγευση.

● Βroken Βells και ένα παράξενο ζευγάρι. Το νέο πρότζεκτ του Danger Μouse και του James Μercer των Shins. Να, κάτι να περιμένεις: http://www.

brokenbells. com/ (Μάρτιος).

● Τhe Streets «Computer and blues». Συμβαίνει τώρα και ο Μάικ Σκίνερ βιάζεται να ανάψει τα λαμπάκια του υπολογιστή. Πολύ μπλουζ του βγαίνει τελευταία.

● She and Ηim, Volume Two. Σκέφτεστε τίποτε καλύτερο; Ο Μ. Ward και η Ζooey Deschanel ξαναβρέθηκαν μαζί. Το «Ιn the sun», πρώτο τους σινγκλ. Σαν να μπαίνει η άνοιξη που λένε και οι άλλοι.

● Sharon Jones and the Dap-Κings, Ι learned the hard way (τον Μάιο). Επειδή οι «100 Μέρες και 100 Νύχτες» πέρασαν γρήγορα και η καυτή soul επείγει.


Περαστικά…

Ο ιός της γρίπης τριγυρνάει λυσσασμένος. Αντίσταση με σχολαστικότητα, το δίχτυ ασφαλείας των απολυμαντικών. Αλλιώς, η μουσική σαν προστασία. Πρέπει αμέσως να αναγνωρίσει ο κόσμος στους Get Well Soon τις αντιβιοτικές ιδιότητες τους. Ο δαιμόνιος νους, πίσω από το σχήμα που κάνει ευρωπαϊκές μουσικές με βάση τη Γερμανία, Κοnstantin Gropper περνάει από φίλτρο ηχητικό τη φιλοσοφία. Η ανθρώπινη ύπαρξη, έρμαιο των καταστάσεων ή μια οντότητα δυναμική; Αναρωτιέται από τη Νausea (του Σαρτρ) στη Σιωπή του Σενέκα και το χειμωνιάτικο τοπίο του Red Νose Day. Στο κρυστάλλινο χαλί τους άλλωστε βρήκε και ο Βιμ Βέντερς νέους συντρόφους (δεν ξέρει ο Βιμ; Ξέρει!). Το Vexations (City Slang) λένε οι ίδιοι είναι το δάσος που μιλάει. Είναι πολύ περισσότερα, μπορώ να σας πω. Μια μπάντα που παρελαύνει στους δρόμους του Χάρλεμ, μια φωνή στο Λούβρο, η χορωδία των δαιμονισμένων, το τελευταίο τραγούδι και σκόρπια φαντάσματα. Αν η μουσική μπορεί να σε κάνει να νιώσεις αόρατες μυστήριες παρουσίες γύρω σου, οι GWS έχουν τα μέσα να το πετύχουν μέχρι και μέρα μεσημέρι.


… και με αγάπη

Αυτό κι αν είναι καλό! Ο Chris Cacavas από εκείνη την ηρωική γενιά είναι και πάλι κοντά μας. Εκεί που νομίζεις ότι ο Chris και οι άλλοι έχουν χαθεί δεξιά- αριστερά στις καλαμιές ή σε νέες τεχνολογικές μονάδες, τους βρίσκεις στον δρόμο να έχουν φύγει μερικά χιλιόμετρα μπροστά. Αυτό είναι το Love΄s been discontinued (Βlue Rose), η συμπυκνωμένη διαδρομή των τελευταίων χρόνων, ποίηση σε πινακίδες, η εσωτερική μηχανή, τα καμένα λάστιχα παλιών ερώτων και αέρας. World΄s a mess τραγουδάει για να σε καθησυχάσει και all that air, φουλάροντας με μια κάντρι-σόουλ πολλών οκτανίων. Πάνω στην ώρα που ξεμουδιάζεις από τον χειμώνα.