Όταν ο Όλυμπος πάει… Μανχάταν!

ΜΠΟΡΕΙ Ο ΟΛΥΜΠΟΣ ΝΑ ΠΑΕΙ ΜΑΝΧΑΤΑΝ, ΕΝΑΣ
ΣΗΜΕΡΙΝΟΣ ΔΩΔΕΚΑΧΡΟΝΟΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΟΣ ΤΟΥ
ΠΟΣΕΙΔΩΝΑ ΚΑΙ Η ΜΕΔΟΥΣΑ ΝΑ ΕΧΕΙ ΤΑ ΘΕΣΠΕΣΙΑ
ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΟΥΜΑ ΘΕΡΜΑΝ; ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥ
ΡΙΚ ΡΑΪΟΡΝΤΑΝ ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ, ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΑΔΕΙΑ, ΕΦΙΚΤΑ.
ΤΟ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ Ο «ΠΕΡΣΙ ΤΖΑΚΣΟΝ ΚΑΙ Η
ΚΛΟΠΗ ΤΗΣ ΑΣΤΡΑΠΗΣ», ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΑΛΛΑ ΚΑΙ
ΣΤΟ ΠΑΝΙ. ΜΑ ΤΟΝ ΔΙΑ!
Τον είπαν νέο Χάρι Πότερ και ένα είναι βέβαιο: ότι ο δημιουργός του Πέρσι Τζάκσον, ο Τεξανός δάσκαλος ελληνικής μυθολογίας Ρικ Ράιορνταν και έως τώρα μάλλον άγνωστος συγγραφέας, υιοθέτησε στο πρώτο βιβλίο του Πέρσι Τζάκσον- γιατί είναι φυσικά σειρά!- όλα τα χαρακτηριστικά των λεγόμενων νεανικών περιπετειών, υπό το μυθοπλαστικό φως φυσικά του δικού του ευρήματος: Το Δωδεκάθεο του Ολύμπου και η αναβίωσή του στη σύγχρονη Αμερική! Επιπλέον, την κινηματογραφική μεταφορά ανέλαβε ο σκηνοθέτης των δύο πρώτων «Χάρι Πότερ», Κρις Κολόμπους. Πέτυχε η συνταγή; Ας δούμε τα συστατικά.

Μυθιστορηματικός ήρωας είναι ένα παιδί στο κατώφλι της εφηβείας (Λόγκαν Λέρμαν στην ταινία), που πάσχει «από δυσλεξία και σύνδρομο ελλειμματικής προσοχής», με σχολικό έλεγχο που δεν ξεπερνά το 12 και έξι αποβολές από έξι διαφορετικά σχολεία μέσα σε έξι χρόνια! Τι το εξαιρετικό έχει; Δεν το ξέρει, αλλά σύντομα θα μάθει μαζί μας πως το πραγματικό του όνομα είναι Περσέας, πατέρας του- κατά τον συγγραφέα- ο Ποσειδώνας (και όχι ο Δίας) και πως στην κούνια του (σαν άλλος Ηρακλής!) έπνιξε φίδι! Επίσης, ότι το ιδιόμορφο περπάτημα του κολλητού Γκρόβερ (Μπράντον Τ. Τζάκσον) κρύβει δίχηλες οπλές (στην πραγματικότητα είναι σάτυρος!), ενώ το αναπηρικό καροτσάκι του καθηγητή των Λατινικών το ιππόμορφο μέρος του Κενταύρου Χείρωνα (Πιρς Μπρόσναν), ότι ως άλλος ημίθεος- ή «ημίαιμος»- στον κόσμο των θνητών προσελκύει Έχιδνες, Χίμαιρες και άλλα τέρατα και, κυρίως, πως κατηγορείται για την κλοπή του κεραυνού του Δία! Για την απόδειξη της αθωότητάς του, πρέπει να τον βρει!

Άθλος δύσκολος, και βεβαίως ο τελικός, σε μια αλυσίδα «ηρωικών» κατορθωμάτων που θα αποτελέσουν τη μυθιστορηματική δράση, επιλέγοντας… μυθοπλαστική αδεία και αυθαιρεσία από διαφορετικούς μυθικούς κύκλους- του Ηρακλή, του Θησέα, του Περσέα κ.λπ.ό,τι καλύτερο και εντυπωσιακότερο για την κατασκευή του νεαρού ήρωα Πέρσι. Από κοντά μια πρώτη εκπαίδευση στην «Κατασκήνωση των Ημίαιμων», κάπου στο Λονγκ Άιλαντ (!), όπου θα συγκροτηθεί και η «ποτεριανού» τύπου παρέα που πλαισιώνει και ακολουθεί τον ήρωα: η ωραία Άναμπεθ (Αλεξάντρα Νταντάριο), με μάνα από την πλευρά των αθανάτων την Αθηνά, και ο ταπεινότερος Γκρόβερ, σάτυρος.

Στα χνάρια πάντα της περιπέτειας Χάρι Πότερ, η διήγηση θα αναπτύσσεται μετακινούμενη διαρκώς από το σύγχρονο αμερικανικό παρόν στο αρχαιοελληνικό μυθολογικό παρελθόν, και από το μαγικό στο ρεαλιστικό, συμφύροντας όχι μονάχα χάμπουργκερ με Μέδουσα, κινητά με πανοπλίες ή τον Άδη με βασιλιά της ροκ. Αλλά, κυρίως, πραγματικότητα και φαντασία συναρπαστική δράση και, φυσικά, ευανάγνωστα μηνύματα.

Το… αθάνατο αμερικανικό πνεύμα είναι το κυρίαρχο στην κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου του Ράιορνταν (Οdeon). Στην ταινία ο Πέρσι Τζάκσον μεγαλώνει, από δώδεκα στο βιβλίο εδώ είναι δεκαεπτά και φλερτάρει με την Άναμπεθ. Η σκηνοθεσία του Κρις Κολόμπους παρακολουθεί μια ιστορία που αναπτύσσεται με ρυθμούς γρηγορότερους από του μυθιστορήματος και αφήνει απέξω τα παράδοξα ιδεολογικά σκευάσματα του βιβλίου. Η εικονογραφία επιχειρεί να αποφύγει τη στερεότυπη αναπαράσταση τύπου χλαμύδας, με αμφίβολα όμως αποτελέσματα. Τα όμορφα μάτια της Ούμα Θέρμαν εγκλωβίζονται στο αποτρόπαιο πρόσωπο της Μέδουσας, η περιπαικτική διάθεση του Πιρς Μπρόσναν, στο μάλλον άκαμπτο σώμα του Κενταύρου, ο αρχαίος από μηχανής θεός αφανίζεται από τα εντυπωσιακά εφέ. Οι συντελεστές της ταινίας περιορίστηκαν σε μια αντανάκλαση του κόσμου της αρχαιοελληνικής μυθολογίας που προλαβαίνουν πάντα να εξουδετερώσουν, πριν προβάλει τα δικά του ενοχλητικά ερωτήματα.