Μπήκε σαν κλέφτης στην Ακρόπολη
Ο Μαρκ Τουέιν είναι 35άρης και προικισμένος με ένα διεισδυτικό ειρωνικό βλέμμα, όταν ταξιδεύει μέχρι την Ελλάδα και γράφει τις ταξιδιωτικές εντυπώσεις του για λογαριασμό μιας καλιφορνέζικης εφημερίδας, αρκετά χρόνια πριν γράψει τις περιπέτειες του Τομ Σόγιερ (1876) και του Χοκ Φιν (1884)
ΣΤΙΣ 10 ΙΟΥΝΙΟΥ ΤΟΥ 1867 ΤΟ ΑΤΜΟΠΛΟΙΟ
«ΚΟΥΑΚΕΡ ΣΙΤΙ» ΞΕΚΙΝΑ ΑΠΟ ΤΗ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ.
ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ: ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΙ ΑΓΙΟΙ ΤΟΠΟΙ. Ο
ΜΑΡΚ ΤΟΥΕΪΝ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ
ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΓΡΑΨΕΙ ΤΙΣ ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ
ΤΟΥ. ΑΖΟΡΕΣ, ΜΑΡΟΚΟ, ΓΑΛΛΙΑ, ΙΤΑΛΙΑ,
ΕΛΛΑΔΑ. ΩΜΟΣ, ΕΙΡΩΝΙΚΟΣ, ΑΝΕΛΕΗΤΟΣ, ΓΡΑΦΕΙ
ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΚΑΝΕ ΠΛΟΥΣΙΟ ΚΑΙ
ΔΙΑΣΗΜΟ
Τυπογράφος, πλοηγός σε ποταμόπλοια, δημοσιογράφος, ταξιδιωτικός συγγραφέας, εκδότης. Χρυσωρύχος, κερδοσκόπος στο χρηματιστήριο. Ο Μαρκ Τουέιν (ψευδώνυμο του Σάμιουελ Λάνγκχορν Κλέμενς, 1835-1910) έβγαλε πάρα πολλά λεφτά από την πένα του. Τα έφαγε όλα. Εκκεντρικά ρούχα (δεν δίσταζε να φορά το πανωφόρι του ανάποδα, με τη γούνινη επένδυση απ΄ έξω), μακρόσυρτη ομιλία. Ο Μαρκ Τουέιν δεν χαρίστηκε σε κανέναν. Ανέπτυξε τη δική του ηθική. Δημοσιογραφικά κείμενα, ταξιδιωτικά κείμενα, λογοτεχνία. Ο συγγραφέας είχε το ακονισμένο βλέμμα του πεζογράφου και τον λεπταίσθητο κυνισμό του ευφυούς μισανθρώπου. Έγραφε πολύ. Συγχρόνως, είχε ατελείωτες επιχειρηματικές δραστηριότητες, που τον οδήγησαν στη χρεοκοπία. Το 1895 αναγκάστηκε να κάνει τον γύρο του κόσμου δίνοντας διαλέξεις, για να ξεπληρώσει τα χρέη του. Ταξίδεψε μέχρι την Αυστραλία και την Ινδία.
Η δικαίωση
Το 1867 η εφημερίδα «Αlta California» πλήρωσε 1.250 δολάρια ναύλα και τα έξοδά του και τον έστειλε να ταξιδέψει με το ατμόπλοιο «Κουάκερ Σίτι». Ο Τουέιν αναγκάστηκε να περιορίσει το αλκοόλ και τα σαράντα πούρα που κάπνιζε καθημερινά. Το βιβλίο του Οι αφελείς ταξιδεύουν εκδόθηκε το 1869 και έγινε το πιο δημοφιλές και ευπώλητο βιβλίο της καριέρας του. Το βιβλίο πουλιόταν μόνο κατόπιν παραγγελίας. Τοπικοί πωλητές διένειμαν ειδικό διαφημιστικό φυλλάδιο, οι κριτικοί ακόνισαν τα νύχια τους, όμως οι αναγνώστες δικαίωσαν τον συγγραφέα. Αυτά που ενόχλησαν τους κριτικούς ήταν ακριβώς αυτά που έκαναν τους αναγνώστες να αγαπήσουν το βιβλίο: λιμαρισμένη γλώσσα, ειρωνικό βλέμμα, κατάργηση των κανόνων της σοβαροφάνειας και της ψευδοευπρέπειας.
Ο ίδιος ο Τουέιν μιλά για «την καταγραφή ενός πικ-νικ». Και συμπληρώνει: «Δεν ζητώ συγγνώμη για την όποια απομάκρυνση από το συνηθισμένο στυλ ταξιδιωτικής γραφής που μπορεί να μου καταλογίσουν- γιατί πιστεύω ότι είδα τα πάντα με αμερόληπτο βλέμμα, και είμαι σίγουρος πως η γραφή μου διαθέτει τουλάχιστον εντιμότητα, αν όχι σοφία».











