Έμφαση στο αφηγηματικό, ηρωικό παρόν

Το εξωπραγματικό δεν φαίνεται να αντιστρατεύεται την ιστορία.

Μάλλον τη συμπυκνώνει. Κι εκεί είναι που μεγαλουργεί η κινηματογραφική διήγηση του Κλιντ Ίστγουντ. Η ταινία που αρχίζει με την εκλογή του Μαντέλα, εν μέσω αντιθέσεων και επιφυλάξεων, εκτυλίσσε- ται το 1995, παρακολου- θώντας και εικονογραφώντας με αξιοθαύμαστη αφηγηματική οικονομία αλλά και ένταση την αρχιτεκτονική της νίκης. Και στα δύο πεδία. Το στοίχημα του Μαντέλα είναι διπλό, και εκείνος ο αδιαμφισβήτητος πρωταγωνιστής. Μαντέλα και Φρίμαν συγχωνευμένοι. Οι πολιτικές δεξιότητες και αρετές δραματοποιημένες στο ειρωνικό τους μεταίχμιο. Ανάλογα και οι αντιθέσεις, εικονογραφημένες στις επισφαλείς τους ισορροπίες. Οι αναδρομές του βιβλίου στο ταραγμένο πολιτικό παρελθόν ελάχιστες. Η έμφαση στο αφηγηματικό, ηρωικό παρόν. Τα θαύματα, στην Ιστορία, δεν κρατούν πολύ.

Τα κινηματογραφικά αποδεικνύονται ανθεκτικότερα!