Φάγαμε …στην «Αρκαδιανή»

Ένα Σαββατοκύριακο στην Πελοπόννησο μπορεί να περιλαμβάνει πολλές δραστηριότητες, όπως επισκέψεις στα οινοποιεία της Νεμέας, της Μαντινείας και αλλού, περιήγηση στα αρχαιολογικά θαύματα, στάση στο Ναύπλιο, αλλά και μια βόλτα κάτω στη Μάνη ή έναν περίπατο στα όμορφα διατηρημένα χωριά της περιοχής, όπως στο Λεβίδι, τη Στρεμνίτσα και τη Δημητσάνα. Αυτό που θα έπρεπε οπωσδήποτε να περιλαμβάνει, τουλάχιστον από την πλευρά κάποιου που λατρεύει το φαγητό και σέβεται τον εαυτό του, είναι η επίσκεψη ακολουθώντας τον ελικοειδή δρόμο στο χωριό Ψάρι στην Αρκαδία, όπου ο Μάκης Παπούλιας έχει στήσει ένα μικρό αλλά εντυπωσιακό εργαστήρι- μουσείο στο οποίο ντόπιες παράγουν μερικά από τα καλύτερα γλυκά κουταλιού που έχω δοκιμάσει, ντόπια ζυμαρικά και κάποια πεντανόστιμα γλυκά, π.χ. καρυδοκουραμπιέδες. Ο Μάκης Παπούλιας μαζεύει μανιωδώς παλιά βιβλία μαγειρικής και άλλα κουζινικά εργαλεία και το μικρό αλλά οργανωμένο μουσείο είναι μια βόλτα στον χρόνο. Όμως ακόμα πιο εντυπωσιακό από την εικόνα των γυναικών που βγάζουν τις φλούδες από περγαμόντα, γκρέιπφρουτ και πορτοκάλια για να φτιάξουν τα περίφημα γλυκά του εργαστηρίου (αυτό έκαναν όταν φτάσαμε) είναι το εστιατόριο που ο κ. Παπούλιας οργάνωσε στον χώρο. Απόλαυσα ένα από τα καλύτερα γεύματα που θυμάμαι πρόσφατα σε αυτό το όμορφο, μη τουριστικό, χωριό. Αυθεντική σπιτική κουζίνα με τα καλύτερα, φρέσκα υλικά- τίποτα στο τραπέζι δεν είναι εκτός εποχής.

Το απλό γεύμα μας- το ετοίμασαν δύο ντόπιες που δουλεύουν εκεί- άρχισε με ένα καλάθι από σπιτικό ψωμί και μια νόστιμη τυροσαλάτα- μία κρεμώδης μείξη φέτας, γιαουρτιού, κομμένης πράσινης πιπεριάς και μαϊντανού. Ακολούθησε ένα πιάτο με λάχανο και ντόπια λουκάνικα που ντροπιάζει το καλύτερο wurst και sauerkraut. Ήταν γλυκό από το λάχανο που είχε σιγομαγειρευτεί και αψύ από τα λουκάνικα με άρωμα πορτοκαλιού. Ένα από τα αγαπημένα μου φαγητά είναι τα μαυρομάτικα με χόρτα της Πελοποννήσου. Σιγομαγειρεμένα, απολαυστικά, υγιεινά και με μπόλικο ελαιόλαδο που τους δίνει την τελική, απαλή υφή. Εδώ ήταν θεϊκά. Δοκιμάσαμε και άλλους μεζέδες. Ένας από τους καλύτερους ήταν η σκούρα, κοκκώδης σκορδαλιά, φτιαγμένη από ψωμί και καρύδια. Δοκιμάσαμε το σπιτικό σύγκλινο της Αρκαδιανής- χοιρινό ψαρονέφρι που έχει γίνει παστό-, το οποίο δεν μοιάζει καθόλου με αυτό που πωλείται συσκευασμένο στα ψυγεία των σούπερ μάρκετ. Αντί για υπερβολικά αλμυρό που είναι συνήθως αυτό ήταν γλυκό. Εξαιρετικό. Η σπιτική κολοκυθόπιτα ήταν επίσης εξαιρετική: ελαφριά, γευστική, με το σωστό πάχος.

Ακολούθησαν τα κυρίως πιάτα: Στραγγιστές χυλοπίτες για τον χορτοφάγο της παρέας μας. Χωριάτικο αρνί- απόλυτα πεντανόστιμο -, σερβιρισμένο με χυλοπίτες σε σάλτσα ντομάτας. Το αρνί κυριολεκτικά έλειωνε. Ήπιαμε μετρημένη ποσότητα κρασί Κτήμα Σπυρόπουλου, σκεπτόμενοι την επιστροφή με το αμάξι, και απολαύσαμε εξαιρετικό γιαούρτι με περγαμόντο και ένα πιάτο γεμάτο με καρυδοκουραμπιέδες πασπαλισμένους με μπόλικη ζάχαρη άχνη που ήταν καρυκευμένοι με γαρίφαλα και μου έδιναν τη σωστή δόση ζάχαρης για να έχω την ενέργεια να περπατήσω μετά τριγύρω στο χωριό. Όλα άξιζαν τον κόπο.

ΙΝFΟ

Τιμές:

15-25 ευρώ το άτομο

Σέρβις:

Φιλικό

Ατμόσφαιρα:

Χωριάτικες ανέσεις σε πανέμορφο σκηνικό με θέα που φτάνει μέχρι τη Μεγαλόπολη

Κουζίνα:

Ντόπια φαγητά φτιαγμένα με μεράκι και φροντίδα και απολύτως πεντανόστιμα

Κάβα:

Ντόπια, κυρίως Κτήμα Σπυρόπουλου

«Αρκαδιανή- Οι νοστιμιές των γιαγιάδων», Ψάρι Τρικολώνων Γορτυνίας.

Τηλ. 27910-27161 & 27162