Ο ΛΕΝΙΝ, Ο ΜΑΡΞ ΚΑΙ Η ΠΑΡΙΣΙΝΗ ΚΟΜΜΟΥΝΑ

Κατά τον Μπαντιού, τίποτα δεν ευτελίζει την ανθρώπινη ζωή τόσο όσο η κοινοβουλευτική δημοκρατία. Τόσο όσο να κηρύσσει τον πόλεμο στην Αριστερά, όταν αυτή πιστεύει στη δημοκρατία. Κατά την άποψή του άλλωστε η Παρισινή Κομμούνα ηττήθηκε γιατί κάποιοι από τους ηγέτες της έτρεφαν κοινοβουλευτικές αυταπάτες. Το βιβλίο αυτό βρίθει από συνεχείς εκκλήσεις να έρθουμε σε «πλήρη ρήξη με τον καπιταλο-κοινοβουλευτισμό», έτσι έρχεται να συναντήσει τον άλλο μεγάλο ηγέτη της κομμουνιστικής ιδέας, τον Λένιν, ο οποίος μιλούσε για «κοινοβουλευτικό κρετινισμό». Για τον Μαρξ όμως μας λέει πολύ λίγα ο Μπαντιού. Του αρκεί να εκμηδενίζει όλο το Κεφάλαιο όταν χαρακτηρίζει τον καπιταλισμό ως «κλεπτοκρατία» (όλο βεβαίως το «Κεφάλαιο» στοχεύει να αποδείξει πως ο καπιταλισμός είναι ένα άνισο, αλλά όχι «κλεπτοκρατικό» σύστημα).