Στις δασωμένες πλαγιές του Βόρα

Σκαρφαλωμένος στην κορυφή Πιπερίτσα του Βόρα, ο Παλιός Άγιος Αθανάσιος, το δημοφιλές πέτρινο χωριό της Μακεδονίας, μπορεί να μη διαθέτει μόνιμους κατοίκους, έχει όμως μόνιμους, φανατικούς επισκέπτες. Πλακόστρωτα σοκάκια και πέτρινοι ξενώνες με άρωμα παράδοσης, το χιονοδρομικό κέντρο του Καϊμακτσαλάν με τις υποβλητικές
βουνοκορφές και η λίμνη Βεγορίτις συνθέτουν έναν τόπο εξαιρετικής ομορφιάς
Ανηφορίζοντας τον φιδωτό ασφαλτόδρομο για το διάσημο θέρετρο του Παλιού Αγίου Αθανασίου (ο δρόμος καταλήγει στην κορυφή Πιπερίτσα στα 1.200 μ. με πανοραμική θέα), οι δασωμένες πλαγιές του Βόρα (Καϊμακτσαλάν) ξεδιπλώνουν ένα επιβλητικό σκηνικό.

Πριν από 20 χρόνια, η Τσέγανη, όπως είναι η παλιά ονομασία του χωριού, δεν θύμιζε σε τίποτα τη σημερινή εικόνα της. Αντικρύζοντας από μακριά τα εντυπωσιακά οικήματα με κεραμοσκεπή είναι δύσκολο να πιστέψεις πως το άλλοτε χωριό του 16ου αιώνα με σπουδαία κτηνοτροφία έμενε για πολλά χρόνια εγκαταλελειμμένο. Περπατώντας στα πλακόστρωτα σοκάκια του που σφύζουν από ζωή κάθε Σαββατοκύριακο είναι δύσκολο να φανταστείς ότι αυτός ο τόπος γνώρισε την ερήμωση από τα τέλη της δεκαετίας του ΄80.

Και όμως κατάφερε αυτό που μοιάζει ακατόρθωτο. Να γεννηθεί από το μηδέν και να εξελιχθεί στον πιο κοσμοπολίτικο χειμερινό προορισμό της Βόρειας Ελλάδας. Η τουριστική ανάπτυξη άρχισε δειλά δειλά από το 1995 και έπειτα, οπότε δημιουργήθηκε το χιονοδρομικό κέντρο του Καϊμακτσαλάν. Σήμερα συρρέουν στον οικισμό κάθε χειμώνα χιλιάδες χιονοδρόμοι και φίλοι των χειμερινών σπορ, καθώς είναι ο πιο κοντινός στο χιονοδρομικό.

Τα παλιά πετρόκτιστα σπίτια αποκαταστάθηκαν υποδειγματικά και μετατράπηκαν σε καλαίσθητους ξενώνες, εστιατόρια και καφετερίες, προσφέροντας υπηρεσίες υψηλού επιπέδου. Ακόμα και τα νεόκτιστα οικοδομήματα ακολουθούν την παραδοσιακή μακεδονίτικη αρχιτεκτονική, διατηρώντας τη φυσιογνωμία του τόπου. Η πέτρα και το ξύλο κυριαρχούν παντού και προσδίδουν στον οικισμό παραδοσιακό στυλ. Πολλά από τα δρομάκια του έχουν πλακοστρωθεί, ενώ άλλα μένουν ακόμα χωμάτινα, φέρνοντας στον νου εικόνες από το παρελθόν. Από την κεντρική πλακόστρωτη πλατεία με τα πολυάριθμα καφέ-μπαρ και τις ατμοσφαιρικές ταβέρνες, ο περίπατος οδηγεί στην είσοδο του οικισμού. Από εδώ αξίζει να ανηφορίσετε τον δρόμο για την εκκλησία της Αναλήψεως του 1700, η οποία δεσπόζει στον λόφο και ξεχωρίζει για το πολυγωνικό καμπαναριό της. Στο εσωτερικό της εντυπωσιάζει το ξυλόγλυπτο τέμπλο με τις παμπάλαιες εικόνες, καθώς και οι τοιχογραφίες της.