ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΑΝ ΜΟΡΦΙΝΗ

Δεν νομίζω πως πρέπει να κατακρίνουμε αυτούς τους νεαρούς επειδή δεν ένιωσαν τον πόλεμο στο πετσί τους, όπως εμείς.
Δεν έχουν καμιά ευθύνη και τις συνέπειες θα τις πληρώσουν και αυτοί, όπως όλοι. Εξάλλου, γιατί να μην ακούσουμε λίγη μουσική; (…) Νομίζω πως η μουσική, απόψε, λειτούργησε λιγάκι σαν μορφίνη: μας βοήθησε να καταπραΰνουμε τον πόνο μας. Τελικά, εκείνος ο βλάκας, ο Κανιγό, είχε δίκιο: καλύτερα να γελάς παρά να κλαις».
(Απόσπασμα από το βιβλίο)











