«Και σε όποιον αρέσει…»

«Μ΄ αρέσει εδώ αλλά μερικές φορές τα βαριέμαι όλα… Επίσης μπορώ να αναφέρω και το θέμα της σχέσης με τους γονείς μου. Έχουμε καλές σχέσεις, γιατί όταν ήμουν 2 χρονών έμενα με τους παππούδες μου που τους αγαπάω πάρα πολύ και θα έδινα τα πάντα γι΄ αυτούς. Τώρα έχω 2 χρόνια που μένω μαζί με τους γονείς μου και κάνουν τα πάντα για να μη μου λείπει τίποτα. Τους αγαπώ πολύ, πιο πολύ κι από τον εαυτό μου, γιατί θα έδιναν και τη ζωή τους για μένα. Μερικές φορές δεν τους αντέχω και τότε το μόνο που μου μένει είναι οι αδερφές μου… Είμαι έτσι όπως είμαι και σε όποιον αρέσει» (15 χρονών, από τη Μολδαβία ). «Τον περασμένο Ιούλιο ήρθαν κάποια παιδιά από άλλες χώρες για ένα συνέδριο που γινόταν στην Αθήνα. Αυτό το συνέδριο οργανώνεται από την εκκλησία μας και κάθε χρόνο γίνεται σε άλλη χώρα και αυτήν τη χρονιά έγινε στην Ελλάδα. Το συνέδριο κράτησε τρεις μέρες. Κάποια παιδιά ήρθαν νωρίτερα για να επισκεφτούν τα πιο ωραία μέρη της Αθήνας και εμείς τα ξεναγήσαμε. Στο σπίτι μου φιλοξένησα παιδιά από τη Γαλλία και ήταν πολύ καλά και μάλιστα είχαν πλάκα. Πριν από το συνέδριο κάθε μέρα κάναμε βόλτα. Πήγαμε σε θάλασσες, σε μουσεία, στην Ακρόπολη και σε πολλά άλλα μέρη της Αθήνας. Μερικοί πήγανε και σε νησιά με καράβι. Όταν έφυγαν, στεναχωρηθήκαμε πολύ που θα χωριζόμασταν αλλά ελπίζαμε ότι θα βρισκόμασταν και τον άλλο χρόνο… Ελπίζω να περάσουμε τόσο καλά και του χρόνου!» (15 χρονών, από τις Φιλιππίνες). «Σ΄ αυτόν τον κόσμο δεν υπάρχει τέλεια ζωή. Η ζωή θα είναι τέλεια, αν την κάνεις μόνος σου τέτοια. Αν όμως περιμένεις οι άνθρωποι να σου την κάνουν ωραία, δεν πρόκειται να γίνει αυτό το πράγμα. Όταν περνάς τις δυσκολίες τότε μορφώνεσαι, δηλαδή μαθαίνεις ότι τη ζωή πρέπει να τη σέβεσαι και όχι να ζεις μέρα για τη μέρα, αλλά να σκέφτεσαι και το μέλλον σου!» (15 χρονών, από τη Βουλγαρία). «Μια φορά όταν ήμουν 5 χρονών, μέχρι τα 5 μου πίστευα στον Άγιο Βασίλη. Ήταν Πρωτοχρονιά και ήθελα δώρο. Ξυπνάω το πρωί και βλέπω τον πατέρα μου κάτω από το χριστουγεννιάτικο δέντρο. Έβαζε δώρα για μένα και τον αδελφό μου. Όταν τον είδα στεναχωρήθηκα πάρα πολύ. Έκλαιγα όλη την ημέρα. Γιατί το είχα καταλάβει. Πωπώ! Ήταν η χειρότερη μέρα της ζωής μου» (15 χρονών, από την Ουκρανία). «Όταν θα μεγαλώσω μ΄ αρέσει να γίνω αρχαιολόγος. Θέλω ν΄ ανακαλύψω πράγματα που ακόμα δεν έχουν ανακαλυφθεί… Επίσης θα πάω στη χώρα που μου αρέσει, στην Αίγυπτο. Εκεί έχει πολλούς θρύλους και όμορφες ιστορίες. Στην αρχαία Αίγυπτο οι άνθρωποι πίστευαν σε διάφορους θεούς αλλά επίσης είχε και βασίλισσες. Μια από αυτές είχε το όνομα Κλεοπάτρα. Ελπίζω πολύ αυτό το όνειρο να γίνει πραγματικότητα στο μέλλον» (13 χρονών, από την Αλβανία). «Με λεφτά μπορείς να αγοράσεις σπίτι αλλά όχι οικογένεια/ Με λεφτά μπορείς να αγοράσεις ρολόι αλλά όχι χρόνο./ Με λεφτά μπορείς να αγοράσεις κρεβάτι αλλά όχι ύπνο./ Με λεφτά μπορείς να αγοράσεις βιβλίο αλλά όχι εκπαίδευση. / Με λεφτά μπορείς να αγοράσεις αίμα αλλά όχι ζωή. / Με λεφτά μπορείς να αγοράσεις μια πολύτιμη θέση αλλά όχι σεβασμό./ Στείλε αυτό στον φίλο σου/ για να φέρεις τύχη σ΄ αυτόν./ Μη στείλεις λεφτά γιατί/ με λεφτά δεν μπορείς να αγοράσεις τύχη./ Good Luck. Καλή Τύχη» (ασυνόδευτος πρόσφυγας από το Αφγανιστάν).

ΥΓ:Αποσπάσματα από το βιβλίο «Σας μιλώ για μένα», με αυτοβιογραφικά κείμενα από μαθητές του 2ου Γυμνασίου Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης Ελληνικού. Η στήλη εύχεται σε όλους καλή χρονιά!

LΙΝΚ:

● http://gazikapllani.blogspot.com