Ο ΜΟΝΟΧΕΙΡΑΣ ΤΟΥ ΛΕΠΑΝΤΕ

Ο Μιγκέλ ντε Θερβάντες συμμετείχε στη Ναυμαχία της Ναυπάκτου, όπου και έχασε το αριστερό του χέρι, απώλεια που δεν τον εμπόδισε να πολεμήσει και στην Κέρκυρα και στο Ναυαρίνο. Τον έπιασαν πειρατές και τον κράτησαν αιχμάλωτο για πέντε χρόνια στο Αλγέρι. Μετά την απελευθέρωσή του επέστρεψε στην Ισπανία, όπου και επιδόθηκε στη συλλογή σιταριού και ελαιολάδου για τις προμήθειες της Μεγάλης Αρμάδας. Είχε εν τω μεταξύ στο ενεργητικό του καμιά εικοσαριά θεατρικά έργα, τα οποία, απ΄ ό, τι φαίνεται, είχαν μέτρια επιτυχία.

Ξέρουμε πως γνωρίζει τη γλώσσα της Τοσκάνης, της οποίας τις ομορφιές εγκωμιάζει σε κάποια στιγμή στο μεγάλο του έργο.

Ποια είναι τα διαβάσματά του; Ο «μονόχειρας του Λεπάντε» φαίνεται ότι, παρά την περιπετειώδη ζωή του, έβρισκε αρκετό χρόνο για διάβασμα. Η ανάγνωση του Αριόστο, του Βοκκάκιου, η οικειότητα με την τέχνη του Λόπε ντε Βέγκα, καθώς και η γνωριμία του με την Ποιητική του Αριστοτέλη, μαζί με τη λατινική του παιδεία, τον Κικέρωνα, τον Οράτιο, τον Βιργίλιο και τον Οβίδιο, συνθέτουν ένα πνευματικό οπλοστάσιο, το οποίο ενεργοποιήθηκε στο εργαστήριο του δημιουργού του πλάνητα ιδαλγού.