Λαθρομετανάστευση και Ε.Ε.

Ο κ. Α. Μακρής, από την Εκάλη, γράφει για τα αίτια της λαθρομετανάστευσης: «Υπάρχουν δύο μεγάλες κατηγορίες λαθρομεταναστών: η πρώτη με αίτιο δημιουργίας της τοπικές ένοπλες συγκρούσεις (λ.χ. Αιθιοπία, Σομαλία, Σουδάν), η δεύτερη με αίτιο δημιουργίας της στρατιωτικές επεμβάσεις του ΝΑΤΟ και χωρών που συμμετέχουν σ΄ αυτό.

Με τη δεύτερη αυτή κατηγορία ασχολούμαι.

Οι πολιτικοί ηγέτες της Ε.Ε. διαπιστώνουν ότι το κύμα των λαθρομεταναστών διογκώνεται. Ενοχλούνται, ανησυχούν και συζητούν τη λήψη ριζικών μέτρων που αποβλέπουν στον επαναπατρισμό των ανθρώπων αυτών.

Το μόνο που δεν συζητούν είναι για τα αίτια που δημιουργούν το κοινωνικό αυτό φαινόμενο. Σωπαίνουν υποκριτικά γιατί ξέρουν πως και αυτοί οι ίδιοι έχουν “λερωμένη τη φωλιά τους” ως ηθικοί αυτουργοί.

Όταν δέχονται, σαν πιόνια, να συντάσσονται με την πολιτική του ΝΑΤΟ, δηλαδή των ΗΠΑ, αποστέλλοντας στρατιωτικές δυνάμεις στις χώρες που επιλέγουν οι ΗΠΑ για τις επεμβάσεις τους. Όταν οι πολίτες των χωρών αυτών αισθάνονται ανασφάλεια και ρισκάρουν ανά πάσα στιγμή τη ζωή τους από τις επιθέσεις αυτοκτονίας και τις ενέδρες των ντόπιων ανταρτικών ομάδων κατά των ξένων στρατιωτικών αποστολών.

Όταν, χώρια από την ανασφάλεια, η ανεργία μαστίζει τον κόσμο αυτό και του δημιουργεί θέμα επιβίωσης λόγω της πολιτικής και οικονομικής αστάθειας που επικρατεί.

Ύστερα από όλα αυτά, πώς είναι δυνατόν οι άνθρωποι αυτοί, όσοι μπορούν και αντέχουν, να μη γίνουν λαθρομετανάστες;

Όταν βιώνουν καθημερινά την απογοήτευση και την απόγνωση, τους μένει μόνο η ελπίδα, που πεθαίνει τελευταία, για μια καλύτερη, πιο ανθρώπινη ζωή, που επιδιώκουν με τον εκπατρισμό τους.

Η αποτυχία της πολιτικής των ΗΠΑ με τις επεμβάσεις τους στην Κορέα, το Βιετνάμ, την Καμπότζη και σε πλήθος άλλες περιπτώσεις ακόμη δεν έγινε μάθημα στους Αμερικανούς και τους Ευρωπαίους;

Η Ε.Ε. ασφαλώς μπορεί να αρνηθεί να πάρει μέρος σε τέτοιου τύπου επεμβάσεις, αλλιώς σημαίνει ότι θυσιάζει- με ποιο δικαίωμα;- ζωές των αθώων πολιτών της.

Η αντιπρότασή της: Η επίλυση κοινωνικών προβλημάτων που έχουν οικουμενικό χαρακτήρα να γίνεται ειρηνικά με τα μέσα της διεθνούς διπλωματίας».