ΧΩΡΙΣ ΙΧΝΟΣ ΣΕΞ

Η τετραλογία της Στέφανι Μέγιερ απευθύνεται κυρίως σε έφηβες. Παρόλο που μιλά για έρωτες με βρικόλακες, αποφεύγει και τις σεξουαλικές σκηνές και το αίμα. Η Μέγιερ αποδίδει σε συνεντεύξεις της την έλλειψη σεξουαλικών σκηνών στην ηλικία του συντηρητικού (πλην όμορφου και πλούσιου) Έντουαρντ- φαινομενικά 17, στην πραγματικότητα γεννημένου το 1900-, ελάχιστα μπορεί όμως να κρύψει τη σεμνοτυφία της που προέρχεται από τις διδαχές της Εκκλησίας των Μορμόνων. Τελικό συμπέρασμα: αποχή πριν από το γάμο και αιώνια πίστη μετά, με την Μπέλα να αποφασίζει να γίνει βρικόλακας για να ζήσει την αιώνια αγάπη- ως νοικοκυρά.

Το έργο της είναι λοιπόν λιγότερο Ρωμαίος και Ιουλιέτα και περισσότερο Άρλεκιν. Ο αρχικός φόβος της Μπέλα για τα δόντια του Έντουαρντ είναι ο φόβος της μέσης σημερινής Αμερικανίδας έφηβης απέναντι στο σεξ. Σουβλερά δόντια αντί ανδρικού γεννητικού οργάνου και φλέβα λαιμού αντί για το αίμα της χαμένης παρθενίας ή, πιο ρομαντικά, της πληγωμένης καρδιάς. Η Μέγιερ είναι λοιπόν, πράγματι, περισσότερο νοικοκυρά παρά καλή συγγραφέας, με μόνη επαναστατική εξαίρεση την αλλαγή στη δική της ζωή. Μη μπορώντας πια, λόγω υποχρεώσεων, να ασχοληθεί με τα τρία παιδιά της ρόλο νοικοκυράς ανέλαβε ο λογιστής σύζυγός της…