Βασιλόφρονες και «εθνικός αγώνας»

Αν το κείμενο του κ. Fleischer περιέχει στοιχεία σοβαροφάνειας, κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει με εκείνο του κ. Νικολακόπουλου. Εδώ έχουμε μια θλιβερήστην όψη και στη γεύση- σαλάτα, με ολίγο διχασμό, Κωνσταντίνο και «κωνσταντινισμό». Στο μείγμα προστίθενται δύο κουταλιές της σούπας Γεώργιος Β΄, αλλά και εντυπωσιακές ερμηνείες του δεκεμβριανού κομμουνιστικού κινήματος και του κομμουνιστικού αντάρτικου 1946-1949 (και τα δύο οφείλονται στον… Γεώργιο!). Ο κ. Νικολακόπουλος προσθέτει, επίσης, μερικούς κόκκους ανυποληψίας των βασιλοφρόνων και συνεργασίας τους με τους κατακτητές (προφανώς εκείνοι στελέχωσαν τα… Τάγματα Ασφαλείας!) και νάτο το πιάτο που σερβίρεται στον δήθεν αφελή αναγνώστη. Όπως φαίνεται, οι κ.κ. Fleischer και Νικολακόπουλος δεν έχουν ακόμα συνέλθει από τις παιδικές τους ασθένειες. Αλλιώς, ούτε τα παραπάνω μπορούν να εξηγηθούν, όμως, ούτε και ο εις βάρος μου κοινός τους σαρκασμός, όταν υποστηρίζω πως οι βασιλόφρονες αξιωματικοί έλαβαν μέρος στον «εθνικό αγώνα» της Κατοχής. Θα τους βρουν και στον Ζέρβα και στη Μ. Ανατολή και στον Ιερό Λόχο και στο Ρίμινι και σε σημαντικές οργανώσεις κατασκοπείας στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη. Το πρόβλημά τους έγκειται στο ότι δεν θέλουν να τους βρουν…