«Οι ιδέες είναι σαν τα ψάρια »

Ο ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΛΙΝΤΣ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ. Ο ΚΑΛΤ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ
ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΝ ΦΟΒΟ ΓΡΑΦΕΙ ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ.
ΚΑΙ, ΔΥΣΤΥΧΩΣ, ΚΑΝΕΙ ΚΗΡΥΓΜΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΥΠΕΡΒΑΤΙΚΟ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟ.
«H καλλιτεχνική ζωή σημαίνει ελευθερία, ούτως ώστε να διαθέτεις χρόνο για να συμβούν τα ωραία πράγματα». Γιες, μάστερ. «Ο θυμός, η θλίψη και ο πόνος αποτελούν ωραιότατα συστατικά ενός σεναρίου, αλλά λειτουργούν σαν δηλητήριο για τον κινηματογραφιστή και γενικότερα τον καλλιτέχνη. Σφίγγουν σαν μέγγενη τη δημιουργικότητα». Ω ναι. Οι πικράντεροι καλλιτέχνες δεν είναι μόνο μικρόψυχοι. Αποδεικνύονται, συνήθως, λίγοι. Κι ακόμα: «Η ταινία θα πρέπει να στέκεται από μόνη της, χωρίς δεκανίκια. Είναι παράλογο να πρέπει ο σκηνοθέτης να εξηγεί με λόγια το νόημά της». Κλαπ, κλαπ, κλαπ.

Τάδε έφη David Lynch, ένας από τους σημαντικούς σκηνοθέτες της εποχής μας. Έχει προταθεί τρεις φορές για Όσκαρ σκηνοθεσίας. Δεν το πήρε ποτέ. Παρά ταύτα, έχει βραβευτεί στις Κάννες (για το έξοχο Wild at Ηeart, αγαπημένη ταινία, που μίσησαν οι Αμερικανοί κριτικοί) και στη Βενετία. Ο David Lynch αγαπά τους Γάλλους. Εξηγεί την αδυναμία του: «Αγαπώ τους Γάλλους γιατί είναι οι μεγαλύτεροι λάτρεις και υπερασπιστές του κινηματογράφου στον κόσμο. Προστατεύουν ουσιαστικά τους σκηνοθέτες και τα δικαιώματά τους, κι επιπλέον, πιστεύουν στο δικαίωμα του σκηνοθέτη να έχει τον τελευταίο λόγο στην ταινία του». Ακούγεται αυτονόητο; Το διακηρύσσει ένας σκηνοθέτης που έφαγε με το κουτάλι τις παρεμβάσεις των αμερικανικών στούντιο.

Ο David Lynch σκηνοθέτησε το Εraserhead, το οποίο λάτρευε ο Κιούμπρικ. Τον Άνθρωπο Ελέφαντα, την Ατίθαση καρδιά, τον Ύποπτο κόσμο του Τwin Ρeaks, το Μπλε Βελούδο, την Οδό Μulholland καιπολλά άλλα. Έζησε, δημιούργησε, διέπρεψε στην κινηματογραφική βιομηχανία. Δε σκιάχτηκε τις σουρεαλιστικές σκηνές στις ταινίες του.

Και τώρα έγραψε ένα τομίδιο που περιέχει το απόσταγμα της εμπειρίας του.

Δυστυχώς, όχι μόνο αυτό. Ο Ντέιβιντ Λιντς είναι οπαδός του Υπερβατικού Διαλογισμού. Πιστεύει στο Ενοποιημένο Πεδίο. Έχει ιδρύσει το ίδρυμα David Lynch για την Εκπαίδευση με βάση την ανάπτυξη της Συνειδητότητας και για την Παγκόσμια Ειρήνη (βλ. www.DavidLynchFoundation.org). Και λοιπόν; Μας πειράζει αυτό; Όταν κανείς γίνεται φανατικός οπαδός μιας ιδέας και έχει την απόλυτη πεποίθηση πως η ιδέα αυτή θα σώσει τον κόσμο, συνήθως καταλήγει σε αφελείς συνεπαγωγές. Προπαγανδίζει με πάθος την ατομική του περίπτωση ως φάρμακο για πάσαν νόσον.