Παράξενη, ναι. Παρανοϊκή, όχι

ΤΡΑΦΙΚΙΝΓΚ, ΨΥΧΙΚΕΣ ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ,
ΜΙΣΟΓΥΝΙΣΜΟΣ, ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ,
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ. Ο
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ ΣΤΙΓΚ ΛΑΡΣΟΝ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ
ΟΛΑ. Η ΤΡΙΛΟΓΙΑ ΤΟΥ «ΜΙΛΕΝΙΟΥΜ» ΑΠΟΤΕΛΕΣΕ
ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΕΚΔΟΤΙΚΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ.
ΔΩΔΕΚΑΜΙΣΙ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΑΝΤΙΤΥΠΑ ΣΕ
ΤΡΙΑΝΤΑ ΟΚΤΩ ΧΩΡΕΣ
Tα βιβλία του Λάρσον βραβεύτηκαν ως αστυνομικά μυθιστορήματα. Η μεγάλη οθόνη έδειξε γρήγορα ενδιαφέρον. Δικαίως. Το αφηγηματικό μοντάζ του Λάρσον ακολουθεί κινηματογραφικές τεχνικές. Στο δεύτερο μέρος της τριλογίας, βασική ηρωίδα είναι η Λίσμπετ Σαλάντερ. Αρκετοί θεώρησαν ότι η Λίσμπετ αποτελούσε το αδύνατο σημείο του πρώτου βιβλίου. Είχα διατυπώσει τη διαφωνία μου σε προηγούμενο κριτικό σημείωμα. Και πιστεύω πως Το κορίτσι που έπαιζε με τη φωτιά αποδεικνύει, πως αυτή η φοβερή και τρομερή ενήλικη Πίπη Φακιδομύτη, η δυσλειτουργική «αυτιστική» με τον ιδιόκτητο κώδικα αξιών και τις απίστευτες ικανότητες, αφήνει την επίγευση ενός μασίφ μυθιστορηματικού ήρωα. Η Σαλάντερ είναι τοξικομανής της πληροφορίας. Το Διαδίκτυο είναι το όπλο της. Η ιδιότυπη ηθική της περιλαμβάνει μια ρήση που επανέρχεται στο βιβλίο και δίνει τον τόνο: «Δεν υπάρχουν αθώοι. Υπάρχουν διαφορετικοί βαθμοί ευθύνης». Η πλοκή στηρίζεται στις απανωτές αποκαλύψεις, στις εκπλήξεις αλλά και στην ιδιότυπη ψυχογραφία της βασικής ηρωίδας.

Η υπόθεση έχει ως εξής: Μετά την επιτυχία της «υπόθεσης Βένερστρεμ», ο Μίκαελ Μπλούμκβιστ, ακτιβιστής δημοσιογράφος στο περιοδικό «Μιλένιουμ», απολαμβάνει τις δάφνες του. Η Λίσμπετ Σαλάντερ, την οποία οι κοινωνικές υπηρεσίες της Σουηδίας θεωρούν σχιζοφρενή, νομικώς ανήλικη και ιδιαιτέρως προβληματική, έχει πλουτίσει με μια διαδικτυακή κομπίνα.

Ο Νταγκ Σβένσον, ένας νεαρός δημοσιογράφος θέλει να συνεργαστεί με το περιοδικό «Μιλένιουμ» για μια υπόθεση που αφορά το τράφικινγκ. Η κοπέλα του, η Μία Γιόχανσον, εγκληματολόγος και ερευνήτρια Σπουδών για το Φύλο, έχει διενεργήσει μεγάλη έρευνα για το θέμα. Ανακάλυψε πως στο κύκλωμα της «οικονομίας των βιασμών» είναι μπλεγμένοι πολλοί ευυπόληπτοι: αστυνομικοί, δικαστικοί, πολιτικοί, δημοσιογράφοι.

Ο Σβένσον και η Γιόχανσον δολοφονούνται αγρίως στο διαμέρισμά τους.

Το ίδιο και ο Μπιούρμαν, ο δικηγόρος που όρισε το κράτος να διαχειρίζεται τις υποθέσεις της νομικώς ανήλικης Σαλάντερ. Η αστυνομία ξεκινά ανθρωποκυνηγητό. Θεωρεί σίγουρη την ενοχή της Σαλάντερ. Η ίδια εξαφανίζεται.

Στο πλευρό της Σαλάντερ σπεύδουν ο Μπλούμκβιστ και ένας παλιός φίλος, ο Πάολο Ρομπέρτο, γνωστός πυγμάχος. Η σύνευνη της αμφίφυλης Σαλάντερ, Μίμι Βου, βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα. Η πλοκή είναι καταιγιστική. Ο Λάρσον κατορθώνει να υφάνει στη μυθοπλασία του την κριτική του για όλα: τον ρόλο των ΜΜΕ, την παντοδυναμία των μυστικών υπηρεσιών, τη συνενοχή των κοινωνικών υπηρεσιών, τις τρύπες του συστήματος προστασίας του πολίτη, τα ψυχιατρεία και τις απάνθρωπες μεθόδους τους, τους καλούς και τους κακούς μπάτσους.