Ελλείμματα δημοκρατίας

# Ήρθε ο καιρός να ολοκληρωθούν οι μεταρρυθμίσεις που έθεσαν τις βάσεις της δημοκρατικής κοινωνίας.

Ανέφερα πριν από εβδομάδες τον νέο κώδικα ιθαγένειας που εισηγήθηκε τον περασμένο Μάρτιο η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Στην παρουσίασή του έμαθα (ομολογώ δεν το ήξερα) ότι ισχύει ακόμα, σήμερα, το αδιανόητο δικαίωμα των αρχών να αφαιρούν την ιθαγένεια πολι τών. # Είναι απαραίτητος ο νέος κώδικας ιθαγένειας, που στηρίζεται στις σύγχρονες αρχές και όχι στον μύθο ότι τα κράτη κατοικούνται από «εξ αίματος συγγενείς». Ο κώδικας που ισχύει μέχρι σήμερα θεωρείγια παράδειγμα- Έλληνα έναν αγγλόφωνο Αμερικανό γεννημένο στην Αμερική, από γονείς αγγλόφωνους Αμερικανούς, κι εκείνους γεννημένους στην Αμερική, επειδή κάποιοι παππούδες ή προπάπποι του ήταν μετανάστες από την Ελλάδα.

# Με το ίδιο κριτήριο «του αίματος» δεν θεωρείται Έλληνας ο γιος μεταναστών που γεννήθηκε στην Ελλάδα, μεγάλωσε εδώ, πήγε στο ελληνικό σχολείο, δεν έχει άλλη χώρα ούτε ιθαγένεια. Ζει χωρίς ταυτότητα, διαβατήριο και εκλογικό δικαίωμα και, επιπλέον, στέκεται κάθε λίγα χρόνια στην ουρά, όπου υπομένει πολύωρες ταλαιπωρίες και ταπεινώσεις για να πάρει άδεια προσωρινής διαμονής και άδεια εργασίας.

# Στην ίδια λογική είναι το νομικό απολίθωμα να δικαιούνται οι αρχές να αφαιρούν την ιθαγένεια πολιτών. Βέβαια δεν εφαρμόζεται. Τελευταίοι εφαρμοστές ήταν οι δικτάτορες 1967-1974, που αφαίρεσαν την ελληνική ιθαγένεια μεταξύ άλλων από την Ελένη Βλάχου, τη Μελίνα Μερκούρη, τον Ανδρέα Παπανδρέου. Δεν εφαρμόζεται, αλλά ισχύει ακόμα. Είναι κραυγαλέα η αντίφαση ανάμεσα στον μύθο για την «εξ αίματος» συγγένεια που σε κάνει Έλληνα ή Ελληνίδα και στο δικαίωμα των εκπροσώπων της εξουσίας να αφαιρούν αυτή τη «βιολογικά» κληρονομημένη ιθαγένεια. Δικαίωμα «εξ αίματος» που, ωστόσο, ανήκει στην κρατική εξουσία.

# Είναι καιρός να ολοκληρωθούν οι μεταρρυθμίσεις που έθεσαν τα θεμέλια της δημοκρατικής κοινωνίας. Δεν μπορεί μια σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα να πορεύεται στο μέλλον με τη νομοθεσία της, το σχολείο της, τους θεσμούς της να λειτουργούν με βάση την παρωχημένη μυθολογία που ταυτίζει το έθνος με τη φυλή ή τη φάρα με τον έναν επικεφαλής γενάρχη.