ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΔΕΙΤΕ

Το Φράγμα Ποταμών
Ο δρόμος περνά περιφερειακά από το φράγμα γιατί ο παλιός είναι… μέσα στο νερό μαζί με τον οικισμό. Υδροδοτεί πολλές περιοχές και ήδη αποτελεί σημαντικό υδροβιότοπο, μιας και μεταναστευτικά πουλιά από όλο τον κόσμο φωλιάζουν στα νερά του. Το ταξίδι συνεχίζεται μέχρι να βρείτε το φαράγγι στις Πρασιές και τη λιθόκτιστη τρίτοξη καμάρα του Σίμα, που σηματοδοτεί την έξοδό σας από το Αμάρι. Το γιοφύρι είναι τόσο στενό που χωράει μόνο ένα αμάξι και από κάτω το… χάος.

info

Στους Αποστόλους θα κάνετε στάση για να αγοράσετε παραδοσιακά προϊόντα- χωρίς συντηρητικά- από τον γυναικείο συνεταιρισμό Ερατώ. Δοκιμάστε τα ξεροτήγανα και τους λουκουμάδες και θα μας…θυμηθείτε! (τηλ. 6974.390.616).

Το χαρκιδιό του Σαρρή
Ο «χαρικιάς» είναι ο γνωστός μας σιδεράς και ονομάζεται Γιώργος Σαρρής. Το χαρκιδιό λειτούργησε το 1932 από τον πατέρα του και ο ίδιος μπήκε στη δουλειά δώδεκα χρονών. Ανάβει φωτιά κουνώντας τον μακρύ ξύλινο μοχλό του παλιού φυσερού, το ατσάλι πυρακτώνεται στη φωτιά και το σφυρί το μεταπλάθει σε τσεκουράκι, το γνωστό μας μανάρι που είναι το αγαπημένο του. Το μυστικό του βρίσκεται στη βάση της ένωσης με το ξύλο που είναι από ασφένταμο ή αγριελιά- «σκληρό ξύλο που αντέχει». Το χαρκιδιό βρίσκεται στο χωριό Κουρούτες (τηλ. 28330 41428).

Τη Μονή Βενίου (Άγιος Αντώνιος)
Στο χωριό Βολιώνες θα δείτε ταμπέλα από όπου ξεκινά ανηφορικός τσιμεντόδρομος, που στη συνέχεια γίνεται χωματόδρομος και σε 3,5 χλμ. καταλήγει στο Βένι. Τον τόπο από όπου η κατσιφάρα (ομίχλη) δεν φεύγει ποτέ, τον τόπο όπου πάντα βρέχει, ακόμα και το καλοκαίρι. Στα σαθρά πετρώματα συσσωρεύεται νερό που στάζει όλο τον χρόνο. Οι πέτρινες εκκλησιές με τον σπηλαιώδη χώρο και οι κρήνες σε συνδυασμό με τα αργιλώδη πετρώματα συνθέτουν μια αρχέγονη ατμόσφαιρα λατρείας που καθηλώνει τους λιγοστούς προσκυνητές.

Τη Σχολή Ασωμάτων
Είναι ένας κεντρικός πεντάκτινος κόμβος για πολλά χωριά του Αμαρίου. Κτίστηκε τα βυζαντινά χρόνια και στην ενετοκρατία ήταν έδρα επαναστατών, της οικογένειας Χορτάτζη. Καταστράφηκε τρεις φορές από τους Τούρκους. Πάνω στον δρόμο βρίσκεται ο περιβόητος Πλάτανος, κέντρο συνεδρίασης των προεστών ή καλύτερα… η Πνύκα της Κρήτης όπως τη λένε οι ντόπιοι, καθώς η παράδοση λέει πως εκεί παίρνονταν οι σημαντικές αποφάσεις για τον αγώνα επί Τουρκοκρατίας.

Τα διαμάντια του Θρόνου
Ο βυζαντινός ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου 13ου- 14ου αι. στο χωριό είναι τρίκλιτη παλαιοχριστιανική βασιλική μάλλον του 5ου αι. Τα ψηφιδωτά της είναι ορατά τόσο μέσα στην εκκλησία όσο και στον αύλειο χώρο. Στο υπέρθυρό της διακρίνεται το οικόσημο των Καλλεργών και το καμπαναριό της φιλοξενείται στο καφενείο του χωριού, που είναι ακριβώς δίπλα. Στην έξοδο του οικισμού υπάρχει σηματοδοτημένο μονοπάτι περίπου 1 χλμ. που οδηγεί στην αρχαία Σύβριτο πάνω στον λόφο Κεφάλα. Η κατοίκησή της ανάγεται στην ύστερη μινωική περίοδο, γνώρισε την ακμή της στα ρωμαϊκά χρόνια, συνεχίστηκε στα Βυζαντινά και μάλλον καταστράφηκε από τους Άραβες.

Τον σαμαρά στους Αφράτες
Τα σομάρια (όπως λένε τα σαμάρια οι Κρητικοί) του Βαγγέλη Λιοδάκηστο χωριό Αφράτες- γίνονται από πλάτανο, που δουλεύεται εύκολα και είναι αλαφρύς. Το δέρμα του σομαριού είναι κατσικίσιο και τα στολίδια είναι με καρφιά, με τα οποία οι παλιοί έκαναν σχέδια. Το μερακλίδικο σομάρι λέγεται ντονανίκικο. Βασικό εργαλείο του σομαρά είναι το ξεγυριστάρι. Από τη μια μεριά είναι ένας σάρακας (πριόνι) λεπτός και ευέλικτος ο οποίος ξεγυρίζει το ξύλο για να κάνει καμπύλες, ενώ η άλλη πλευρά τεντώνει το πριόνι. Η κατασκευή ενός σομαριού έπαιρνε δυόμισι μέρες και το 1950 στοίχιζε 150 δραχμές! (τηλ. 28330 22843). Το Μοναστηράκι
Στο χωριό βρίσκεται ένα από τα πιο σημαντικά ανάκτορα της παλαιοανακτορικής εποχής. Φυσικό παρατηρητήριο ωφέλιμο για να ελέγχουν τη διέλευση των κατοίκων από τη βόρεια στη νότια Κρήτη. Είχε συγκροτημένο διοικητικό σύστημα, αλλά καταστράφηκε περίπου στα 1700 π.Χ.