Φάγαμε …στο «Vardis»

Δεν κάνω φιγούρα κάθε μέρα τρώγοντας στο «Vardis», αλλά το έκανα πριν από λίγες μέρες με φίλους. Ήθελα να δοκιμάσω τη μαγειρική του νεαρού σεφ Αστέριου Κουστούδη εδώ και καιρό, έχοντας ακούσει πολλά και έχοντας γράψει κιόλας μερικά πράγματα γι΄ αυτόν. Μια Τετάρτη βράδυ στη νευρική αυτή, κουρασμένη προ εκλογών πόλη, το «Vardis» ήταν αρκετά ήσυχο. Ήμασταν εννιά συνολικά στη μεγαλοπρεπή τραπεζαρία. Το δείπνο μας άρχισε με ένα ποτήρι σαμπάνια και ένα πιάτο με μικρές μπουκίτσες amuses-bouche που περιελάμβαναν ένα «κουμπί» από ρεβίθια, μια μικρή, τραγανή, πλισέ τυρόπιτα και έναν ψαρομεζέ.

Μετά έφτασε ένα πιάτοπροσφορά από την κουζίνα:

αφρώδης αλλά παχύρρευστη «σούπα» μελιτζάνας, με λίγο γιαούρτι.

Η τάρτα με μελιτζάνα, ντομάτα και μοτσαρέλα μού φάνηκε περίεργη και λιγότερο εκλεπτυσμένη απ΄ ό,τι περίμενα: είχε σχήμα σαν μεγάλο λοφάκι, στο μέγεθος ενός μπέργκερ, έμοιαζε λίγο σπογγώδης, καλυμμένη με μια στρώση τυριού. Η βάση της ζύμης ήταν πράγματι όχι η τραγανή που υποσχόταν η περιγραφή του πιάτου στο μενού αλλά λασπωμένη και με πυκνή υφή. Δεν μου έκανε. Δοκίμασα τα σπιτικά ζυμαρικά με καλαμάρια και τσάτνι από σαλάμι Λευκάδας. Ο συνδυασμός μού κίνησε το ενδιαφέρον και πραγματικά δούλεψε, αλλά πάλι το πιάτο ήταν πιο ρουστίκ στην εμφάνιση απ΄ ό,τι περίμενα. Δεν ήταν ένα «όμορφο» πιάτο. Η απόδοση της χωριάτικης σαλάτας ήταν πολύ ωραιότερη και νόστιμη.

Παραγγείλαμε δύο κυρίως πιάτα με ψάρι και ένα με κρέας. Το ψάρι μου ήρθε στο τραπέζι χλιαρό: μια καλή μερίδα σφυρίδα με ωραία παρουσίαση με μια κουταλιά πουρέ καπνιστής μελιτζάνας και ένα πολύ νόστιμο κονφί ντομάτας. Απλά μακάρι να ήταν ζεστή! Το φιλέτο γλώσσας στη σχάρα με αυγοτάραχο και λαχανικά δεν ήταν ο νικητής που περιμέναμε, λίγο άτονο αλλά αριστοτεχνικά ψημένο, κάτι που δεν είναι καθόλου εύκολο φαντάζομαι για ένα τόσο ντελικάτο ψάρι. Το γουρουνόπουλο, μια μεγάλη μερίδα για ένα εστιατόριο του βεληνεκούς αυτού, με χρυσά, καραμελωμένα κρεμμύδια, ήταν νόστιμο.

Με εξέπληξαν κάποια άλλα πράγματα στο μενού, για παράδειγμα η αναφορά του αγουρέλαιου σε ένα τουλάχιστον πιάτο. Πώς γίνεται αυτό αφού είναι Σεπτέμβριος! Εάν είναι της περσινής χρονιάς δεν είναι πια άγουρο, αλλά μάλλον «παλαιωμένο». Το ίδιο ισχύει και για κάποια άλλα υλικά όπως τους κολοκυθανθούς που ανήκουν σε ανοιξιάτικο μενού. Ίσως το παρακάνω λίγο στις λεπτομέρειες και δεν το θέλω γιατί ο σεφ είναι τόσο συμπαθητικός και τόσο ευσυνείδητος και αφοσιωμένος και σοβαρός και ταπεινός, και όλα αυτά δεν με κάνουν να νιώθω καλά που τα γράφω αυτά!

Επιδόρπια: αυτά ήταν καλά, ιδίως το παγωτό μαστίχα με τζίντζερ πάνω σε πολύ λεπτή και τραγανή στρώση από κανταΐφι. Μου άρεσε πολύ το σούπερ πικρό σοκολατένιο καλοκαιρινό γλυκό, παρά τη χειμωνιάτικη πλούσια γεύση του. Το σορμπέ λεμόνι και το σορμπέ πορτοκάλι με μέλι ήταν πεντανόστιμα. Η κρέμα λεμονιού πιο μετρημένη.

ΙΝFΟ

Τιμές

Από 60 με 70 ευρώ το άτομο χωρίς κρασί

Κουζίνα

Εκλεπτυσμένη ελληνομεσογειακή

Σέρβις

Πολύ καλό

Ατμόσφαιρα

Μεγαλοπρεπής, εκλεπτυσμένη, πολύ ήσυχη

Κάβα

Πολύ καλή

«Vardis»: Δηλιγιάννη 66 (ξεν. «Πεντελικόν»), Κεφαλάρι, Τηλ. 210-6230.650-6